Bu gün - mart ayının 11-i Azərbaycanda aşıq sənətinin təbliğində və inkişafında xüsusi xidmətləri olmuş ustad Aşıq Kərəm Nəsibovun həm ddünyaya gəlişinin, həm də dünyadan gedişinin ildönümüdür.

“Ədəbiyyat və incəsənət” portalı şair İbrahim İlyaslının ustadın xatirəsinə həsr olunmuş yazısını oxuculara təqdim edir.

Yaman olur unudulmaq,

Ellər, mənt unutmayın!

                          Füzuli Sabiroğlu

Unudulmamaq haqqı olan ustad sənətkarlarımızdan biri də Aşıq Kərəm İncəlidir. Son vaxtlar onun haqqında xatırlamaların səngiməsi yağışlı bir yaz günündə yadıma düşəndə, xeyli kövrəltdi məni bu düşüncələr. Aşıq Kərəm dünyaya saz səsinə gələnlərdən, dünyadan sinəsində saz gedənlərdəndir axı. Bütün ömrünü aşıq sənətinin sirlərini öyrənməyə, öyrəndiklərini şəyirdlərinə, eləcə də millətə çatdırmağa həsr etmişdi Kərəm  İncəli.

Borçalıda ustad Kamandardan dərs almışdı, Qazaxda ustad Aşıq Ədalət Nəsibovla qoşa görərdik onu el şənliklərində. Sənətdə öz çəhlimi, öz cığırı olduğundan dinləyicilər arasında da öz pərəstişkarları varıydı Aşıq Kərəmin. Saz-söz sərraflarından kimi dindirsən indi də onun haqqında böyük ürəklə, ağızdolusu danışar  yəqin. O, bu məhəbbəti dərin biliyi, sahmanlı-sığallı çalğısı, bənzərsiz avazı, toy-düyünlərdə özünəməxsus bir aşıq ədası ilə usanmadan söylədiyi dastanlar ilə, bir sözlə, əsl sənətkar ömrü yaşamağıyla qazanmışdı. 

…Yadımdadı, Azərbaycan Aşıqlar Birliyinin «Ozan» qəzeti yenicə nəşrə başlayanda onunla bir müsahibə hazırlamaq qərarına gəldim. Aslanbəylidə, öz evində qarşıladı bizi, səmimiyyətlə cavablandırdı suallarımı. Çox mətləblərdən danışdıq – ürfan elmindən, ustad məqamından, şəyird təliminqdən, elimizin-obamızın gün-güzəran qayğılarından. Sonra da sazı köynəyindən çıxartdı, zilini zil, bəmini bəm elədi, sinəsində müstəkəm elədi, ürəkləri riqqətə gətirən, könülləri sehriylə süsləyən havalarla baş-başa qoydu bizi. Müsahibə qəzetdə çap olunanda razılıq elədi, düşüncələrini olduğu kimi oxuculara çatdırdığımıza görə təşəkkürünü bildirdi…

Yağışlı bir yaz günündə bu yazının qələmə alınması da mətbuat səhifələrində Aşıq Kərəm İncəlinin xatırlanmasını görmək istəyindən baş qaldırdı ürəyimdə. İstədim ki, yaddaşlarda yaşamaq haqqı olan və yaşayan Aşıq Kərəm İncəli də mətbuat səhifələrindən bir daha pərəstişkarlarına boylansın.

Ruhun şad olsun, qəbrin nurla dolsun, Kərəm dayı! Haqqa qovuşan ulu ustadların sırasında yerin həmişə bəlli olacaq!

Elə bu yazının başlığı da Aşıq Kərəmin öz ifasında dönə-dönə dinlədiyimiz dillər əzbəri olan bir qoşmasından götürülüb:

İncəli Kərəməm, dindirdim sazı,

O gündən açıldı ömrümün yazı...

P.S. Uzun illər öncə qələmə aldığım bu yazını arxivimdən tapdım və bu gün də o fikirdəyəm ki, Aşıq Kərəm İncəli kimi ustad heç vaxt unudulmayacaq. O, bunu saz sinəsində əbədiyyətə qovuşmağı ilə daha çox haqq edib. Məqamı behişt, ruhu şad olsun!

Aşıq Kərəm Nəsibov

Tərcümeyi halı

11 mart 1945-ci ildə Qazax rayonunun Aslanbəyli kəndində anadan olmuşdur. 1995-ci ildə 50 yaşında dünyasını dəyişən ustad sənətkar hələ məktəbli ikən aşıq sənətinin sirlərini ustad Aşıq Kamandardan öyrənməyə başlamışdır. 1960-cı illərdən başlayaraq el şənliklərində, dövlət tədbirlərində ecazkar səsi və saz ifası ilə sənətsevərlərin diqqətini cəlb edən gənc istedadlı aşıq əvvəlcə Gəncəbasar, Göyçə, Borçalı mahallarında, radio və televiziyadakı çıxışlarından sonra isə bütövlükdə Azərbaycanda böyük  şöhrət qazanmışdır.

Aşıq Kərəm Nəsibov ilk dəfə Qazax rayon Mədəniyyət Evinin nəzdində Aşıqlar Ansamblını və saz dərnəyini yaratmış, Azərbaycan Aşıqlar Birliyinin idarə heyətinin üzvü, birliyin Qazax Regional bölməsinin rəhbəri olmuşdur. Fəaliyyəti dövründə aşıq sənətini ölkəmizdə, eləcə də xarici ölkələrdə layiqincə təmsil etmiş, dövrünün yüksək mükafatlarına layiq görülmüşdür. Qurucusu olduğu Qazax Aşıqlar ansanblı və saz dərnəkləri bu gün də öz fəaliyyətini uğurla davam etdirir.

Ustad aşığın xidmətləri dövlətimiz tərəfindən də yüksək qiymətləndirilmiş, Qazax rayonundakı Aslanbəyli kənd Folklor klubuna Aşıq Kərəm Nəsibovun adı verilmişdir. Özündən sonra zəngin irs qoymuş yaradıcı aşığın 60, 65, 70 illik yubileyləri Mədəniyyət nazirliyinin dəstəyi ilə yüksək səviyyədə qeyd edilmişdir. Yaradıcı aşıq olan Kərəm Nəsibovun ömür və sənət yoluna həsr olunmuş iki kitab nəşr olunmuşdur. Həmin kitablarda onun poeziyası və ifaçılığı haqqında görkəmli sənətşünas və folklorşünas alimlərin elmi araşdırmaları və publisistik məqalələri də yer almışdır. “Azərbaycan Televiziya və Radio Verilişləri” QSC-nin qızıl fondunda ustad aşığın çoxsaylı ifaları qorunmaqdadır. Aşıq Kərəm Nəsibov bütün klassik saz havalarının incıliklərinə dərindən bələd olmuş və bu havaların hər birini özünəməxsus ustalıqla ifa etmiş nadir sənətkarlarımızdandır.

Ustad Aşıq Kərəm Nəsibov 11 mart 1995-ci ildə, 50 illik yubiley günündə dünyasını dəyişmiş və Qazax rayonunun Aslanbəyli kəndində dəfn olunmuşdur.

Ruhu şad olsun!

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(11.03.2026)

Heyran Zöhrabova,

“Ədəbiyyat və incəsənət” portalının Xəbərlər və Təqvim şöbəsi

Söz və düşüncələr bir az külək kimidir. Heç gözləmədiyin anda əsər, toxunar, xatırladar və keçər. Amma bəzən sadəcə əsib keçməz arxasında xarabalıqlar, bərpası mümkünsüz olan dağıntılar buraxar.

Söz və düşüncələr bir az zaman kimidir.

Zaman axıb keçər amma insan zaman-zaman bir anda, bir gündə, bir sözdə, bir düşüncədə ilişib qalar.

Söz və düşüncələr biz az çiskin, duman kimidir.

İnsan bəzən bir sözdə, bir düşüncədə eyni ilə dumanda azmışcasına azıb qalar və yolunu heç cür tapa bilməz.

Söz və düşüncələr bəzən bir növ atılan adddım kimidir. O addımlar bəzən insanı zirvəyə aparar, bəzən də uçurumun kənarına.

Düşüncələr bəzən xilasdır, bəzən məhv.

Bəzən şübhədir, bəzən aramlıq.

Bəzən günahdır, bəzən azadlıq.

Bəzən savaşdır bəzən əmin-ananlıq.

Bəzən həmrəylikdir, bəzən təzadlı.

Düşüncələr və sözlər bir az da elə insanın özü kimidir..

Bəzən həlim, bəzən sərt

Bəzən qərarsız, bəzən qərarlı

Bəzən dürüst, bəzən aldadıcı.

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(11.03.2026)

Nərgiz Mustafayeva, Gəncə. “Ədəbiyyat və incəsənət”

Kiçik çillədən sonra Novruzadək qalan 30 gün, yəni fevral ayının 20-dən mart ayının 20-dək olan dövr Boz ay adlanır. Boz ay qış fəslinin xalq arasında sonuncu ayıdır. Boz ay fevral ayının 20-si, yəni Kiçik çillənin qurtardığı vaxt girir və mart ayının 21-dək, yəni Novruza qədərki, dövrü əhatə edir.

Xalq arasında bu dövrə müxtəlif adlar verirlər: “Boz ay”, “Alaçalpo”, “Çillə-beçə”, “Ağlar-gülər ay”.

“Xalq coğrafi terminlərinin izahlı lüğəti” kitabında “Alaçalpo”nun fevral ayının 22-dən mart ayının 22-dək olduğu qeyd olunur. “Alaçalpo” ifadəsinin “qışın sonunda yağan qar” olduğu deyilir. Beləliklə, Boz ay qışın son yarım ayını və yazın əvvəl yarım ayı olan dövrü əhatə edir.

Belə rəvayət edirlər ki, qədim zamanlarda insanlar ayı, günləri hesablamaqda çətinlik çəkirmişlər. Belə çaşqınlıqları aradan qaldırmaqdan ötrü insanlar ili aylara, ayları isə günlərə bölürlər. İlə 12 ay, hər aya isə 32 gün verirlər. Lakin Boz aya cəmi 14 gün düşür. Aylar arasında bərabərlik yaransın deyə hər aydan bir gün götürüb Boz ayın günlərinə əlavə edirlər. Yenə də düzgün alınmır: hər ayın 31 günü, Boz ayın isə 25 günü olur. Yenidən bir ay bir gün, digəri iki, zavallı fevral isə Boz aya üç gününü verir və Boz ay olur 31 gün.

Beləliklə, Boz ay öz günlərini ilin müxtəlif fəsillərindən aldığı üçün hava baxımından qarışıq olur. Havalar tez-tez dəyişir, bir gün isti olur, səhəri gün soyuq olur.

Boz ay dövründə əkinçilikdə bəzi işlərin görülməsinə başlanılır. Yazın müjdəçisi hesab olunan Novruzgülü Kiçik çillənin sonu, Boz ayın əvvəlində açır. Tətqiqatçıların deyiminə görə, Novruzgülü Boz ay girməmiş heç vaxt açmır. 

“Boz ay”ın böyük bir hissəsi mart ayına düşür. Mart ayını “vuruş, savaş ayı” da adlandırırlar. Rəvayətə görə, mart ayında soyuqla isti döyüşür və sonda isti qalib gəlir. Bu savaş Cəmlələrlə başlayır. Azərbaycanın müxtəlif böləgələrində Çərşənbələrə “Cəmlələr”, “Cəmilə”, “Cəlimə” deyilir. Bununda izahı onunla verilir ki, ilk Cəmlənin suya düşməsindən sonra sular donmur. Elə Cəmilə sözünün mənası “günəşin ilk isti şüası” deməkdir.

Türk xalqlarının mifologiyasında da od - istilik, Günəş anlamını verən “Cəmrə” anlayışı mövcuddur. Fevralın 20-də, Kiçik çillənın çıxdığı gün Cəmrə havaya baxır, hava isinir. Bir həftə sonra, yəni fevralın 27-də Cəmrə suya, martın 6-da isə torpağa baxır və Günəşin vasitəsilə havanın, suyun, torpağın isinməsi baş verir.

“Boz ay” bir həftə çəkməklə dörd çilləbeçəyə (Çərşənbəyə) bölünür. Bu ayda olan dörd Çərşənbə müqəddəs sayılır. Çərşənbələr təbiətin dəyişməsində dörd ünsür olan: su, od, yel və torpaq ilə əlaqləndirilir.

Çərşənbələrin ilk üçünü “Doğru üskü”, sonuncunu isə “İlaxır çərşənbə” deyə adlandırırlar. Bu Çərşənbələr Novruza hazırlıq dövrünü təşkil etdiyi üçün bu Çərşənbələrə “Novruz çərşənbələri” də deyilir. Bəzi deyimlərdə Çərşənbənin ilki “Əzəl”, “Müjdəçi” çərşənbə adlanır, ikinci çərşənbə “Kül”, üçüncü çərşənbə “Gül”, sonuncu çərşənbə “İlaxır” çərşənbə sayılır. Coğrafi relyefə görə bəzi bölgələrimizdə çərşənbələrin yeri fərqli qeyd olunur.

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(11.03.2026)

Kənan Məmmədli, “Ədəbiyyat və incəsənət” portalının Xəbərlər və Təqvim şöbəsi

4 il öncə - 11 mart 2022-ci ildə uzun sürən xəstəlikdən sonra Rüstəm İbrahimbəyov 83 yaşında Moskvada vəfat etdi. 13 martda sənətkar ilə Moskvadakı Mərkəzi Kinematoqrafçılar Evində vida mərasimi keçirildi. 16 martda nəşi Bakıya gətirildi, Birinci Fəxri Xiyabanda dəfn olundu.

Beləcə, Azərbaycanın, Rusiyanın, eləcə də postsovet məkanının ən tanınmış kino xadimlərindən olan, qızıl elitada yer tutan, dünyanın ən nüfuzlu kino mükafatlarının nominantı və sahibi olan bir şəxslə bağlı bütöv bir epoxa sona çatdı.

Rüstəm İbrahimbəyov müasir Azərbaycan ədəbiyyatının və kino sənətinin görkəmli nümayəndəsi, tanınmış nasir, dramaturq, ssenarist və rejissor, Azərbaycan Respublikası Prezidentinin fərdi təqaüdçüsü, Dövlət mükafatları laureatı, Əməkdar incəsənət xadimi, Xalq yazıçısıdır.

O, 5 fevral 1939-cu ildə Bakıda anadan olub. Onun əsərləri əsasında 40-dan çox bədii film, televiziya filmləri və tamaşaları çəkilib. 1989-cu ildə əsası qoyulan "İbrus" (İB- İbrahimbəyov, RUS-Rüstəm) şirkətinin və eyniadlı teatrın təsisçisidir. 1962-ci ildən yazıçılıqla məşğul olub.

Onun 15 pyesi dünyanın 100 dən çox ölkə teatrlarından tamaşaya qoyulub. 1969-cu ildən Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, Rusiya Rəssamlıq Akademiyasının fəxri üzvüdür.

Rüstəm İbrahimbəyov həm Azərbaycanda, həm keçmiş postsovet məkanında, həm də bütün dünyada peşəkar ssenarist, dramaturq və rejissor kimi tanınır. Onun qardaşı da Azərbaycanın xalq yazıçısıdır, “Bütün yaxçılıqlara ölüm”, “Kərkədan buynuzu” kimi məşhur əsəsrlər yazmış Maqsud İbrahimbəyovun yaradıcılığı bu ailənin mənəvi dəyərlərinin necə üstün olmasına bariz sübutdur.

Rüstəm İbrahimbəyovun həyatında bir siyasi meyillənmə dönəmi də var. Demokratik Qüvvələrin Milli Şurasının əvvəlcə sədri, ardınca da fəxri sədri olub. O, Milli Şuranın Azərbaycan Respublikası prezidentliyinə vahid namizədi də olub. Ancaq siyasətdən danışmayaq.

Ondansa Rüstəm İbrahimbəyovun kino nailiyyətlərindən danışaq.

Ssenari müəllifi Rüstəm İbrahimbəyov, rejissoru Nikita Mixalkov olan və ABŞ-də "Cənnətə bağlı" (Close to Eden) adıyla tanınan "Urqa – məhəbbət dairəsi" (1991) filminin Venesiya Film Festivalının Qızıl Şir mükafatına, Avropanın ən yaxşı filmi kimi Berlində "Feliks" mükafatına, ən yaxşı xarici dildə tərcüməyə görə 1992-ci ildə "Amerika film"də Oskar mükafatına namizədliyi irəli sürülüb.

Ssenari müəllifi olduğu "Günəşdən usanmışlar" filmi (rejissor Nikita Mixalkov) 1994-cü ildə "Ən Yaxşı Xarici Dilli Film" kimi Oskar mükafatına, Jurinin Böyük Prizinə və 47-ci Kann Beynəlxalq Film Festivalında mükafata layiq görülüb. Rüstəm İbrahimbəyovla Nikita Mixalkovun daha bir müştərək filmi olan "Sibir bərbəri" 1998-ci ildə Avropanın ən böyük büdcəli filmi sayılıb.

1999-cu ildə Rüstəm İbrahimbəyovun Sergey Bodrovla birgə ssenarisini yazdığı  "Şərq-Qərb" filmi ən yaxşı xarici film nominasiyasında "Oskar" mükafatına namizədlərdən biri olub. Rüstəm İbrahimbəyovun ssenarisi əsasında çəkilən "Səhranın bəyaz günəşi" filmi bir vaxtlar keçmiş SSRİ-də ən çox baxılan film olub, yəqin orta yaşlı və yaşlı nəsil bu filmi yaxşı xatırlayır.

Mükafatları

SSRİ dönəmində

Azərbaycan SSR əməkdar incəsənət xadimi fəxri adı

Lenin komsomolu mükafatı

Azərbaycan SSR Dövlət mükafatı

SSRİ dövlət mükafatı

Azərbaycanda

Azərbaycan Respublikasının Xalq Yazıçısı fəxri adı

"Şöhrət" ordeni

Rusiyada

4 dəfə Rusiya Federasiyasının dövlət mükafatı

Rusiya Federasiyasının əməkdar incəsənət xadimi fəxri adı

Rusiya Federasiyasının III dərəcəli "Vətənə xidmətə görə" ordeni

Moskva Dövlət Dumasının fəxri fərmanı

Və digər

"Qızıl Portağal" mükafatı

Müstəqil Dövlətlər Birliyinin fəxri fərmanı

"Teatr Xadimi" qızıl medalı

 Fransanın Ədəbiyyat və İncəsənət ordeni komandoru

Yaşasaydı, dünya kinosunu yeni şedevrlərlə zənginləşdirərdi.

Allah rəhmət eləsin!

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(10.03.2026)

İnci Məmmədzadə,

“Ədəbiyyat və incəsənət” portalının Xəbərlər və Təqvim şöbəsi

Sizə bir neçə milli filmlərimizdən danışacağam ki, bu şöhrətli aktyor onların hər birində möhtəşəm rollarla yadda qalıb.

Bu gün anadan olmasının 132-ci ildönümü qeyd edilən Mustafa Mərdanov həqiqətən də kino korifeylərimizdən biridir.

Mustafa Mərdanov 11 mart 1894-cü ildə Mərənddə anadan olub. Rejissor Səməd Mərdanovun qardaşıdır. O hələ uşaqkən ailələri Tiflisə köçüb və 1924-cü ilə qədər burada yaşayıblar. Atası Həşim kişi oğlunu ali təhsilli ziyalı kimi görmək istəyib. Bu arzu ilə də onu Tiflis gimnaziyasına təhsil almağa göndərib, amma Mustafa teatra daha böyük maraq göstərib. 1917-ci ildə gimnaziyanı bitirən Mustafa Mərdanov Rostova gedərək oradakı Tibb Universitetinə daxil olub.

Eyni zamanda da dram studiyasında çalışıb, lakin Rostov mühitinə alışa bilməyərək 1918-ci ildə yenidən Tiflisə qayıdıb. Ali təhsil almaq arzusu ilə Moskvaya gedən gənc aktyor orada Dövlət Teatr Sənəti İnstitutuna daxil olub, məşhur sənətkarlardan bu peşənin incəliklərini öyrənib. 1924-cü ildə Moskva Dövlət Teatr Sənəti İnstitutunu bitirərək Bakıya gəlib, ömrünün sonunadək Azərbaycan Dövlət Dram Teatrında çalışıb.

Tiflisin mədəni mühiti onun həyata baxışını hələ uşaqkən formalaşdırıb. Buradakı kişi gimnaziyasına daxil olan gənc Mustafa teatra böyük maraq göstərib. Şəhərin müsəlman dram dərnəklərində 1910-cu ildən çıxış edən Mustafa Mərdanov 1921–1922-ci illərdə Tiflis Azərbaycan Dövlət Teatrının direktoru vəzifəsində çalışıb. 1924-cü ildə Moskva Dövlət Teatr Sənəti İnstitutunu bitirərək Bakıya gəlir və burada Azərbaycan Dövlət Dram Teatrında öz fəaliyyətini davam etdirib.

Yüksək aktyorluq texnikası, obrazı özününküləşdirmək bacarığı, yumşaq yumor onun sənəti üçün çox xarakterik olan cizgilər olub. Mustafa Mərdanovun hələ ilkin olaraq yaratdığı rollarda klassik ənənələr çox güclü olub. Onun ətrafında böyük sənətkarlar çalışıb. Azərbaycanın formalaşan aktyor məktəbi Mustafa Mərdanov üçün də əsl təcrübə məktəbinə çevrilib.

Abbas Mirzə Şərifzadə, Sidqi Ruhulla, Ağasadıq Gəraybəyli, Ələsgər Ələkbərov və onlarla sənətkardan öyrəndikləri bu aktyorun sənət yoluna işıq salıb, onu yeni yaradıcılıq axtarışlarına ruhlandırıb. "Hacı Qara"da Kərəməli, "Yağışdan çıxdıq yağmura düşdük"də Qəmbər, "Nadir Şah"da Ədhəm kimi rolları Tiflis teatrında yaradan aktyor, Bakı teatrında daha ciddi rollar oynamalı olub.

O vaxtlar Mustafa Mərdanovun Xlestakovunu ("Müfəttiş") qəzetlər kifayət qədər tərifləyirdilər. İmamverdi ("Sevil"), Luka ("Həyatın dibində"), Şmaqa ("Günahsız müqəssirlər"), Poloni ("Hamlet") və onlarla səhnə qəhrəmanları onun ifasında uğurlu alınıb. Mustafa Mərdanov teatrda işlədiyi vaxtlar tez-tez filmlərdə də çəkilməyə dəvət alıb.

Muzdur Qulu (Bismillah (film, 1925) “Bismillah") onun kinoda ilk rolu olub. Bu film Abbas Mirzə Şərifzadənin ilk rejissor işi  olub. Səssiz kino nümunələrindən olan bu film 1925-ci ildə Bakı ekranlarına çıxarılıb və orada Mustafa Mərdanov da maraqlı rol ifa edib. Bir il sonra isə ekranlarda Aleksandr Litvinovun "Müxtəlif sahillərdə" ("Əlbəyaxa") filmi göstərilib. Aktyor bu filmdə Abbas rolunda çəkilib.

Filmdə onun qəhrəmanı yerli mütəxəssisdir. Amerikadan dəvət olunan mütəxəssislərlə Abbasın tərəfdarları arasında baş verən münaqişə filmin əsasını təşkil edib. Mustafa Mərdanovun kinoda ilk böyük rolu isə "Hacı Qara" filmindəki Kərəməli olub. Sonralar onu daha tez-tez filmlərə dəvət edirdilər. 1929-cu ildə çəkilən "Sevil" filmində aktyor Atakişinin rolunu ifa edib.

1932-ci ildə kinorejissor Nikolay Şengelaya "Azərfilm"də çəkdiyi "26 komissar" filmində Mustafa Mərdanova menşevik rolunu verib. Bu rol kiçik də olsa öz hərəkətləri, jestləri ilə yadda qalıb. Ümumiyyətlə, 20-ci illərin sonu, 30-cu illərin əvvəllərində yaranan əksər filmlərdə bu aktyora rollar verilib və o da səssiz kinonun imkanları daxilində öz personajlarına həyat verib.

Digər menşevik rolunu isə o, "Bakılılar" filmində yaradıb. Amma qardaşı, məşhur kinorejissor Səməd Mərdanovun "Kəndlilər" filmi aktyorun yaradıcılığında yeni bir hadisə olub. Belə ki, o, filmdə iki rol yaradıb. Bir-birinə zidd olan kəndli Təhməz və menşevik rolları aktyor sənəti baxımından olduqca təqdirəlayiqdir. Mustafa Mərdanov, demək olar ki, hər il filmə çəkilib.

"Kəndlilər"dən sonra 1940-cı ildə "Yeni horizont" (trest müdiri), 1941-ci ildə "Səbuhi" (akademiya rəisi) filmlərində çəkilib. Bu rolları kiçik olsa belə tamaşaçı diqqətindən yayınmır. Müharibə Azərbaycan kinematoqrafının inkişafına öz təsirini göstərsə də, bu illərdə də filmlər yaranıb. Çox təəəsüf ki, Mustafa Mərdanov bu illərdə çəkilən filmlərə dəvət olunmayıb. O, yenidən 1955-ci ildə "Görüş" filmində çəkilib. 

Burada adi kolxozçu rolunu ifa edən aktyor, bir il sonra "Qara daşlar"da Dəmirov kimi çox ciddi rolda görsənib. Onun ən uğurlu rollarında biri "O olmasın, bu olsun" filmindəki "intellegent" Həsən bəy oldu. Bu obraz Mustafa Mərdanovun yeni aktyorluq keyfiyyətlərini üzə çıxardı. O, filmdəki çox güclü aktyor ansamblı içərisində öz məxsusi ifa tərzi ilə seçilə bilir.

Xüsusilə, qonaqlıq səhnəsində Məşədi İbadla dialoqu tamaşaçıda xoş əhvali-ruhiyyə doğurur.  "Əhməd haradadır?" filmində Məhəmməd kişi rolu aktyorun yaradıcılığında xüsusi əhəmiyyət daşıyır. Bu, aktyorun ömrünün yetkin çağında yaratdığı son rollardan biri olub. Bundan sonra o, 1968-ci ildə "Qanun naminə" filminə çəkilib. Murtuzov rolu ilə aktyor ömrünün son akkordlarını vurdu.

Müstəntiq Murtuzov əslində yaramaz, öz peşəsinə xəyanət edən, min bir fırıldaqdan çıxan insandır. O, hər vəch ilə Mehmandan qisas almağa çalışıb. Çünki bu rüşvətxor müstəntiqin əməllərinə Mehmanın gəlişi ilə son qoyulub. Mustafa Mərdanov bu rolu çox təbii yaradır, o, mənfi tip olsa da, tamaşaçının yadında qalır.

Mustafa Mərdanovun "50 il Azərbaycan səhnəsində xatirələrim" kitabı 1959-cu ildə çap edilib. Ölümündən sonra – 1973-cü ildə "Mənim müasirlərim" xatirə kitabı nəşr edilib oxuculara çatdırılıb. Mustafa Mərdanov bir neçə il Teatr Xadimləri İttifaqına rəhbərlik edib.

Tiflis teatrı

"Hacı Qara" — Kərəməli

"Yağışdan çıxdıq yağmura düşdük" — Qəmbər

"Nadir Şah" — Ədhəm

Azərbaycan Dövlət Dram Teatrı

Xlestakov ("Müfəttiş")

İmamverdi ("Sevil")

Luka ("Həyatın dibində")

Şmaqa ("Günahsız müqəssirlər")

Bismillah (rol: muzdur Qulu)

Müxtəlif sahillərdə (rol: Abbas)

Hacı Qara (rol: Kərəməli)

Sevil (rol: Atakişi)

Mükafatları

1. "Azərbaycan SSR əməkdar artisti" fəxri adı

2. "Azərbaycan SSR xalq artisti" fəxri adı

3. "Qırmızı əmək bayrağı" ordeni

4. "Qafqazın müdafiəsinə görə" medalı

5. "1941-1945-ci illər Böyük Vətən müharibəsində rəşadətli əməyə görə" medalı

Mustafa Mərdanov 28 dekabr 1968-ci ildə Bakıda vəfat edib.

Allah rəhmət eləsin!

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(11.03.2026)

İnci Məmmədzadə,

“Ədəbiyyat və incəsənət” portalının Xəbərlər və Təqvim şöbəsi

Yeni dalğa müğənniləri içində özünəməxsus ifa tərzi olan Çingiz Mustafayevin bu gün doğum günü – yubileyidir, 35 yaşı tamam olur.

Çingiz Mustafayev 11 mart 199-ci ildə Moskvada anadan olub və uşaqlıq illərini orada keçirib. Amma Sovet İttifaqı dağıldıqdan sonra baş verən qarışıqlıq dövründə o, ana vətəninə — Qazaxa köçüb. Onun atası işinə vurğun həvəskar musiqiçi olub və dostları ilə birlikdə toplaşanda tez-tez piano çalıb və mahnı ifa edib. Baxmayaraq ki, Çingizə atasının musiqi qabiliyyəti irsən keçib, amma o, saza, pianoya, milli musiqiyə deyil, öncə ispan musiqisinə bağlanıb, alovlu, ritmik ispan musiqisinə sevgi onda gitara çalmaq həvəsi oyadıb.

Qazaxdakı sakit kənd həyatı Çingizə saatlarca çalğı alətinə köklənmək imkanı verib, uzun yay günləri, diqqətin az yayılması və intuitiv musiqi qabiliyyəti təkrarsız və ritmik ifa üslubunun formalaşmasına gətirib çıxarıb.

Çingiz Mustafayev bir çox gənclər kimi “Yeni ulduz” telemüsabiqəsinin çinelindən çıxıb, 2011-ci ildə İctimai TV-də yayımlanan Avroviziya milli seçim turunda iştirak edib. 2012-ci ildə "Palmas" musiqi qrupunu yaradıb.

2013-cü ildə Azərbaycanı Yurmalada keçirilən Yeni Dalğa müsabiqəsində təmsil edib, müsabiqə çərçivəsində Polina Qaqarina ilə bir səhnə alaraq 11-ci yerdə qərarlaşıb. O 2016-cı ildə Ukraynanın Holos Krainy (Голос країни) səs yarışmasında iştirak edib. Yarışmada iştirakını dayandırdıqdan sonra Çingiz özünün qurduğu "Palmas" qrupu ilə birlikdə çıxışlar etməyə başlayıb. Onlar əsasən Azərbaycan milli musiqisini flamenko, rok və pop musiqisi ilə qarışdıraraq ifa edirlər.

Bəli, o yenilikləri, fərqlilikləri çox sevir. Elə bu da onun uğurlarının rəhnidir.

Mahnıları

"Qürbət"    

"Get"

"Tənha Gəzən"    

"Truth"

"Bir Sözlə"

"Can can"  

"Vətənim Kimiyəm"

"Yanıma gəl"

"Dayan zaman"

"Gülzar istərəm (Məhəmməd Füzuli)"

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(11.03.2026)