Könül Əliyeva,

“Ədəbiyyat və incəsənət” portalının Xəbərlər və Təqvim şöbəsi

Yay mövsümündə dünyanın müxtəlif ölkələrində daha çox yüngül, təravətləndirici, bol tərəvəzli və meyvəli yeməklərə üstünlük verilir. Dünya mətbəxinin yaya aid ən məşhur 10 yeməyi və onların qısa hazırlanma resepti təqdim olunur. Bələdçimiz dünya mətbəxinə aid minlərlə resepti ilə məşhur olan BBC  good food nəşridir.

2. Horiatiki salatı (Yunanıstan)

Ərzaqlar:

• Pomidor
• Xiyar
• Qırmızı soğan
• Yaşıl bibər
• Zeytun
• Feta pendiri
• Zeytun yağı
• Oreqano

Hazırlanması:
Bütün tərəvəzləri iri doğrayın, üzərinə pendiri bütöv qoyun, zeytun yağı və oreqano əlavə edin.

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(15.07.2026)

“Ədəbiyyat və incəsənət” portalının Şeir saatı rubrikasında bu gün və sabah sizlərlə Təranə Dəmir olacaq. O, yeni şeirlərini ixtiyarınıza verir, buyurun, oxuyun. Şeirlər sizin həm zövqünüzü oxşayacaq həm də düşündürəcək.

Beləliklə, ilk 5 şeir.

Xoş mütaliələr!

1.

Bu adam kimə əl çalır?

Gəlib gedənə alçalır,

Başın sağ olsun, İlahi!

Bu qadın niyə yorulub?

Gözündə həya, yorulub,

Üzü ağ olsun, İlahi!

Bu çiçək niyə ağlayır?

Batıbdı suya, ağlayır,

Qoyma boğulsun, İlahi!

Bu ağac niyə quruyub?

Dırmaşıb göyə, quruyub,

Qoyma yıxılsın, İlahi!

Bu dünya niyə boşalıb?

Gedir ölümə, baş alıb,

Dəymə, dağılsın, İlahi!

2.

Bu yolun əvvəlin bildik

Bəs bunun sonu hardadı?

Gecəni birtəhər keçdik,

Bəs bunun danı hardadı?

Bilmədik, girdik oyuna,

Baxmadıq adam sayına,

Düşdük həqiqət hayına,

Tapmadıq, hanı, hardadı?

Hər gün bir yalan doğuldu,

Şər-böhtan, filan, doğuldu,

İlandan ilan doğuldu,

Bu Qır qazanı hardadı?

Üstümüzə dərd uladı,

Oba köçdü, yurd uladı,

Çaqqallar meydan suladı,

Bunun aslanı hardadı?

Tez-teləsik yola çıxdıq,

Hardan gəldik, hara çıxdıq,

Bu nağıl da yarımçıqdı,

Bunun qalanı hardadı?

3.

Qaşını çatıb durmusan,

Küləkdən tutub durmusan,

Torpağa batıb durmusan,

Külün mübarək, mübarək.

Belin, buxunun bükülüb,

Gözlərin yerə dikilib,

Qolun, budağın tökülüb,

Çulun mübarək, mübarək.

Üstün başın toz içində,

Qıvrılırsan söz içində,

Nə çəkirsən öz içində?

Yolun mübarək, mübarək.

Yarı daşsan, yarı ağac,

Yarı quşsan, yarı ağac,

Gülləmisən, quru ağac,

Gülün mübarək, mübarək.

4.

Bu quşların, böcəklərin səsində,

Ağacların, çiçəklərin səsində,

Bahar donlu küləklərin səsində

Payız-payız darıxıram özümçün.

Yağan yağış pəncərəyə gül çəkir,

Baxışlarım uzaqlara yol çəkir,

Üşüyürəm, xatirələr yel çəkir,

Payız-payız darıxıram özümçün.

Gələn bahar göz yaşımı qurutmur,

Şeirlərim nisgilimi ovutmur,

Çağırıram, o qız geri qayıtmır,

Payız-payız darıxıram özümçün.

5.

Gündüzkü istinin rütubəti vururdu adamı gecənin səssizliyində,

Səhər  o qədər  çırpınmışdı ki, külək də deyəsən yorğunluğunu çıxarırdı gecə-gecə,

Mürgü döyürdü göy üzündə səssizcə.

Pərdələr pəncərələri yelpikləmirdi,

Nəfəsi tıncıxırdı şəhərin,

Ağaclar utandığından yarpaq-yarpaq tər tökürdü.

Yuxusu qaçmış qadın da bu səssiz,havasız iyun gecəsini acgözlüklə ciyərinə çəkirdi.

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(15.07.2026)

Fatimə Məmmədova,

“Ədəbiyyat və incəsənət” portalının Xəbərlər və Təqvim şöbəsi

Azərbaycanla Fransa arasında münasibətlərdə yeni mərhələnin başlandığına dair mühüm mesaj verilib. Prezident İlham Əliyev bu barədə Fransa Prezidenti Emmanuel Makrona ünvanladığı təbrik məktubunda bəyan edib. Dövlət başçısı son dövrlərdə aparılan təmasların və müzakirələrin ikitərəfli əlaqələrin inkişafına yeni imkanlar açdığını vurğulayıb. O, mövcud dialoqun ölkələr arasında münasibətlərin gələcək perspektivləri baxımından əhəmiyyət daşıdığını qeyd edib. Prezidentin bu mesajı Bakı ilə Paris arasında münasibətlərdə yeni səhifənin açıldığını göstərən siyasi siqnal kimi qiymətləndirilir.

Mövzu ilə bağlı "Ədəbiyyat və İncəsənət" portalına Milli Məclisin deputatı Elnarə Akimova açıqlama verib. Onun sözlərinə görə, IV Şuşa Qlobal Media Forumunda Prezident İlham Əliyev Fransa ilə münasibətlər mövzusuna toxunaraq son dövrlərdə Bakı–Paris xəttində müşahidə olunan müsbət dinamikanı qeyd etdi:

"Dövlət başçısı vurğuladı ki, əvvəllər münasibətlərdə gərginlik yaradan məsələlər artıq arxada qalır və "Azərbaycan–Fransa münasibətlərində yeni dövr başlayır".

Bu fikri bir neçə aspektdən dəyərləndirmək olar.

Əvvəla, bu bəyanat Azərbaycanın xarici siyasətində prinsipiallığın dəyişməsi deyil, diplomatik praqmatizmin növbəti təzahürüdür. Azərbaycan son illər dəfələrlə nümayiş etdirib ki, milli maraqlarını qətiyyətlə müdafiə etməklə yanaşı, qarşılıqlı hörmət və bərabərhüquqlu əməkdaşlıq üçün qapıları açıq saxlayır. Fransa ilə münasibətlərdə yaşanan gərginlik də məhz Qarabağ məsələsində Parisin mövqeyi fonunda yaranmışdı. İndi isə regionda yeni geosiyasi reallıqlar formalaşıb və tərəflər münasibətləri daha rasional əsaslar üzərində qurmağa çalışırlar.

İkincisi, Fransa ilə münasibətlərin normallaşması Azərbaycanın Avropa istiqamətində diplomatik manevr imkanlarını genişləndirə bilər. Fransa Avropa İttifaqının aparıcı siyasi və iqtisadi güclərindən, BMT Təhlükəsizlik Şurasının daimi üzvlərindən biridir. Parislə konstruktiv dialoqun bərpası Azərbaycanın Avropa institutları ilə münasibətlərinə müsbət təsir göstərə, enerji, nəqliyyat, yüksək texnologiyalar, investisiya və humanitar əməkdaşlıq üçün yeni imkanlar yarada bilər".

Deputat həmçinin əlavə edib ki, Cənubi Qafqazda davamlı sülh prosesinin irəliləməsi baxımından da bu dinamika əhəmiyyətlidir:

"Əgər Fransa regiondakı proseslərə daha balanslı və praqmatik yanaşma nümayiş etdirərsə, bu, Avropa İttifaqının Cənubi Qafqaz siyasətinə də müsbət təsir göstərə bilər. Azərbaycan üçün əsas prioritet isə dəyişmir: suverenlik, ərazi bütövlüyü və regional əməkdaşlıq prinsipləri istənilən dialoqun əsasını təşkil edir.

Bununla yanaşı, münasibətlərin yaxşılaşmasının avtomatik olaraq bütün fikir ayrılıqlarının aradan qalxdığı anlamına gəldiyini söyləmək doğru olmaz. İki ölkə arasında keçmişdə yaranmış etimad problemlərinin tam aradan qalxması zaman və konkret addımlar tələb edir. Buna görə də Prezident İlham Əliyevin səsləndirdiyi "yeni dövr" ifadəsi daha çox qarşılıqlı siyasi iradənin formalaşdığını və əməkdaşlıq üçün yeni imkanların yarandığını göstərən mesaj kimi qiymətləndirilə bilər.  Prezident İlham Əliyevin bu bəyanatı Azərbaycanın xarici siyasətinin əsas xüsusiyyətini bir daha təsdiqləyir: ölkəmiz prinsipial mövqeyini qorumaqla yanaşı, milli maraqlara uyğun olan hər bir istiqamətdə dialoq və əməkdaşlığa hazırdır. Əgər Bakı ilə Paris arasında formalaşan müsbət dinamika konkret siyasi, iqtisadi və humanitar layihələrlə möhkəmlənərsə, bu, təkcə ikitərəfli münasibətlərə deyil, həm də Azərbaycanın Avropadakı diplomatik mövqelərinin güclənməsinə və Cənubi Qafqazda daha sabit əməkdaşlıq mühitinin yaranmasına töhfə verə bilər".

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(15.07.2026)

İnci Məmmədzadə,

“Ədəbiyyat və incəsənət” portalının Xəbərlər və Təqvim şöbəsi

1630–1640-cı illərin əvvəlləri dünyaşöhrətli flamand rəssamı Rembrandt yaradıcılığının uğurlu dövrü və şəxsi həyatının xoşbəxt çağları olub. Bu illərdə portretlər ustası kimi şöhrət qazanan Rembrandt külli miqdarda sifariş alıb, yanına çoxlu şagird gəlib. Rembrandt dünya rəngkarlığının zirvələrindəndir.

Dahi rəssamı bu gün niyə andıq? Çünki doğum günüdür, 420 illiyidir.

Rembrandt Harmens van Reyn 15 iyul 1606-cı ildə dəyirmançı ailəsində doğulub. Bir müddət Leyden Universitetində oxuyub, sonralar Leydendə Yakob van Svanenburxdan və Amsterdamda Piter Lastmandan rəssamlıq dərsləri alıb. 1625–31-ci illərdə Leydendə işləyib, 1632-ci ildə Amsterdama köçüb. Burada Rembrandtın Saskiya van Eylenbürx, sonra isə Hendrike Stoffels ilə evlənməsi onun sonrakı həyat və yaradıcılığına mühüm təsir göstərib.

Rəsmləri çox rəngarəngdir. "Həkim Tulpun anatomiya dərsi" əsərindəki obrazlar Halsın qrup portretlərindən fərqlənərək eyni hüquqa malik deyil. BuradabütünpersonajlarpsixolojicəhətdənTulpatabedir. Rembrandt bir-birinin ardınca irihəcmli dini kompozisiyalar işləyib. Məs. "İbrahimin qurban kəsilməsi". O, tez-tez Saskiyanı və oğlunu təsvir edib. Məsələn, "Saskiyanın portreti", "Avtoportret".

Daha məşhur əsərlərindən biri - "Danaya" (Əsərin üzərində müəllif tərəfindən 1636-cı il göstərilib, lakin belə hesab edilir ki, bu əsər son dövrə aiddir. 1936-cı ildə Ermitajın laboratoriyasında əsəri rentgen şüaları vasitəsilə tədqiq etdikdən sonra qərara gəldilər ki, əsər doğrudan da 30-cu illərdə çəkilib, lakin 10 ildən sonra rəssam özü onun üzərində yenidən işləyib)

Digər məşhur əsərləri "Gecə qarovulçusu", "Müqəddəs ailə" (1645), "Xəstələri dirildən İsa" (1649), "Xendrikke pəncərə önündə", "Avtoportret" (1652), "Xendrikke Stoffelsin portreti" (1656–1657), "Yəhudi gəlini" (1666), "Səfil oğulun qayıtması" (1668–1669) və s.-dir. Sonuncu əsər rəssamın yaradıcılığının sonu, "Titusun portreti" (1656) isə gənc yaşında ölmüş oğlunun şəkli olub, dünya incəsənətində ən gözəl gənc oğlan portretidir.

Dünyaya 650 əsər bağışlayan rəssam həyatdan yoxsulluq içərisində gedib. Rembrandtın yaradıcılığı daha çox psixologizmi ilə fərqlənib. O, işıq-kölgə effektlərinə üstünlük verən rəssam olub. 60-a yaxın avtoportret, 300 ofort və 1000-dən artıq rəsmlər yaradıb. Onun dini və mifoloji mövzudakı əsərlərinə "Müqəddəs ailə", "Danaya"nı göstərmək olar.

Rembrandt yaratdığı portretlərdə ("Doktor Tülpün anatomiya dərsi" (1632), "Saskiyanın portreti" (təqr. 1634), "Saskiya ilə avtoportret" (təqr. 1635) və s.) obrazların səciyyəvi cizgilərini məharətlə verə bilib. Rembrandtın bu dövrdə çəkdiyi süjetli kompozisiyalarda ("Çarmıxdan endirilmə" (1634), "İbrahimin qurban verməsi" (1635), "Danaya" (1636), "Samsonun gözlərinin çıxardılması" (1636)) bir tərəfdən barokko incəsənətinə xas dekorativ əlamətlər, digər tərəfdən isə obrazların realist şərhi özünü büruzə verib

Rembrandt 1642-ci ildə məşhur "Gecə gözətçisi" əsərini başa çatdırıb. Rembrandtın məşhur əsəri "Danaya"nın sirri XX əsrin 60-cı illərində açılıb. Tədqiqatçılar əsəri rentgen şüaları ilə işıqlandırıblar, nəticədə məlum olub ki, Zevslə əlaqəyə girən çariçanın iki siması var. Əsərin ilk versiyasında rəssamın 1642-ci ildə vəfat edən həyat yoldaşı Saksiya təsvir olunsa da, final variantda Rembrandt özünün yeni məşuqəsi Herta Dirksi təsvir edib.

Dahi rəssam 4 oktyabr 1669-cu ildə vəfat edib.

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(15.07.2026)

TURAN UĞUR, “ƏBABİL QUŞU”

“Ədibin Evi” Ədəbiyyata Dəstək Fondunun təşkil etdiyi Mir Cəlal adına V Hekayə Müsabiqəsi artıq tarixə qovuşub. Finalçılar arasından, ümumən isə müsabiqəyə 258 əsər təqdim edən 211 müəllifin arasından 6 mükafatçı seçilib və mükafatlandırılıblar. Onları bir daha xatırladırıq:

3-cü yer

Turan Uğurun “Əbabil Quşu” hekayəsi;

Həmid Piriyevin “Müjdə” hekayəsi;

 Xatirə Nurgülün “Bilalın Qayıdışı” hekayəsi;

2-ci yer

 Elnur Məmmədlinin “Kəkələmə” hekayəsi;

 Ömər Xəyyamın “10410-cu gün” hekayəsi;

1-ci yer

 Sərvanə Dağtumasın “Körpənin intiharı” hekayəsi.

Bir müddət idi ki, seçmə hekayələr “Ədəbiyyat və incəsənət” portalınada yayımlanırdı. Bu həftədən etibarən mükafatçı hekayələr də portalımız vasitəsilə sizlərə təqdim edilir. Bu gün 3-cü yeri qazanmış Turan Uğurun “Əbabil Quşu” hekayəsi ilə tanış olacaqsınız.

Turan UĞUR

ƏBABİL QUŞU

(Fantasmaqorik hekayə)

Bağçaya pişiyin yeməyini verməyə düşmüşdüm ki, eyvana əyilən çarpaz budaqda naməlum bir quş görüb diksindim. Döyüş pualarına oxşayan bu quşa ilk dəfə idi ki rast gəlirdim. Heybətindən bir qədər qorxsam da, keçirdiyim qarışıq, mübhəm hissi diktəsi ilə könlümü xoş bir duyğu da bürüyürdü. “Əlimi quşa uzatsam, uçacaq” fikri ilə, yarımçıq vəziyyətdə gərilmiş sağ qolumu həmən geriyə çəkəsi oldum. Sol əlimdə isə pişiyimiz Qaraşın yemək boşqabı elə çalxalandı ki, az qala borşun qırmızı suyu üstümə sıçrayacaqdı. Bəli, borş. Pişik yeməyi bitib, soyuducuda sosis, kolbasa qalmayıb, əlimə dünənki Ukrayna borşu keçdi, doğradım çörəyi qaba ki, pişiyə verim, bir az anlasın insan olmağın zillətini.

Pilləkəndən enən Qaraş mənə heç macal vermədən üstümə tullanır, sağıma-soluma keçir, dünəndən ac qalmış mədəsini dolduracağının ləzzətini yaşayırdı. Pişiyə borş verən ilk və yeganə insan kimi qabı şəstlə heyvana uzatdım, Qaraş mır-mır edərək dərhal yeməyə cummadı, qoxlaya-qoxlaya nəsə yeni bir yeməklə tanış olurmuş kimi, püfləyə-püfləyə borşun suyundan içməyə başladı, ardını isə görmədim. Tez qalxdım eyvana ki, görüm quş yerindəmi? Hə, budağa necə qonmuşdusa, o sayaq da qalmışdı. Nabələd olduğum quşa bu dəfə toxunmaqda israrlı idim. Əlimi uzatdım, “hürküb, qaçacaq” – deyə düşünmüşdüm, əksinə oldu, bir doğma varlıq kimi düz ovcuma sıçradı. Su çərşənbəsi günü – mübarək bir gündə bu əcaib-qəraib quşun Tanrının mənə bir payı olduğunu düşünüb onu sığalladım. Deyəsən, bir caynağı yaralı idi, ona görə yerindən tərpənmirmiş. Amma göyçəkliyinə göyçəklik, gözəlliyinə gözəllik çatmazdı. Qəhvəyi ilə bozun qarışığndan qəribə bir rəng çaları almış qanadları sərt, dimdiyi sivri, çəhrayıya çalan dırnaqları isə iti idi. Onun bu gəlişini Əzəl çərşənbəmizdə dönəlgəsi dönmüş taleyimə uğur gətirəcəyinə inandım. Şübhələr yerini imana, tərəddüdlər estafeti güvənə ötürdü. Ürəyim sevincdən uçundu. Xoş xülyalara qapılmışdım ki, anamın içəridən səsi gəldi:

– Ay Cavid, nə çox yubandın çöldə, becid ol, gəl içəri, soyuqdur.

Doğrudan da, Novxanının sifətimi, qulaqlarımı qızardan soyuğu, dənizdən bizə eləyən rüzgarın əsintisi Su çərşənbəsinin hənirtisinə büsbütün meydan oxuyurdu. Hələ yenicə girmiş Boz ayın üstümüzə bozarmağı təzəcə başlamışdı. Eyvana çıxan anam əlimdəki quşu görüb bir də səsləndi. Bu dəfə səsinin ahənginə məzəmmətqarışıq, təəccüb, sevinc çökmüşdü.

– Ay Cavid, əlindəki nə quşdur, hardan tapmısan?

– Adını bilmirəm. Eyvana əyilən çarpaz budağa qonmuşdu.

– Nə göyçəkdir?! Caynaqlarına bax, yaman quşa oxşayır.

– Hə, Çərşənbədə ancaq xeyirə gəlib yəqin.

– Elədir, caynağı deyəsən yaralıdır, yəqin uça bilməyib.

– Ay ana, görürsən, necə döyüş pualarına oxşayır?

– Döyüş pualarını bilmirəm, amma gözəl quşdur, gəl, sarıyaq yarasını, yazıqdır.

– Bint hardadır?

– Dolaba bax! İsmayıl baban həmişə atana deyərdi ki, o vaxt biz Arazı keçib bu taya gələndə bizə bir quş kömək oldu. 1946-nın soyuqlu-ayazlı azər günündə Təbrizdən bu taya gələndə min bir ənvai-müsibət görən İsmayıl baban tez-tez o quşdan danışardı.

 – Hə, ata da danışardı, adı nə idi?

 – “Ə” hərfi ilə başlayırdı, Cavid. Yadımdan çıxıb.

– Həəə, düzdür.

– Qəribə də adı vardı, yadımdadır, İsmayıl baban deyirdi ki, “Quran”da adı keçir həmin quşun. Dilimin ucundadır, ancaq yadıma sala bilmirəm, yaddaş qalmayıb.

– Ərbil?

– Yox!

– Ərdəbil?

 – Eyyyyy, əşi yox!

 – Dayan, mama, qoy verim axtarışa, “Google”a verim, görüm nə çıxır.

Axtarmağa başladım.

 – Ay ana, Əbabil quşu var. Odur?

 – Hə, ay sağ ol. Hə, Əbabil quşu.

 – Qoy oxuyum haqqında, görüm nə quşudur. Quşu qoydum pəncərənin kırsəbəndinə, başladım oxumağa: “Belə rəvayət edilir ki, Həbəşistan hökmdarı Əbrəhə qutsal torpaqları – Kəbəni dağıtmaq üçün Məkkəyə doğru böyük bir fil ordusu göndərir. O zaman Allahın əmri ilə bir dəstə quş Qırmızı dənizi aşıb qoşuna sipər olur. Quşların hər biri dimdiyində, caynaqlarında bişmiş gildən düzəlmiş xırda daş tuturdular. Əbabil quşlarının qoşuna atdıqları daşlar sayəsində Allahın müqəddəs evi hifz olunur. “Fil ili” kimi tanınan həmin il Hz. Məhəmməd (əs)-ın mövludu ilə üst-üstə düşür. Bu barədə Qurani Şərifdə də bəhs edir.”

– Mübarək quşmuş ki, bəs İsmayıl baba niyə danışardı bu quşdan?

 – Ay Cavid, tam yadımda qalmayıb, amma deyərdi ki, Arazı keçəkeçdə nə qədər soydaşımız ölür, neçəsini Təbriz küçələrində güllələyiblər, ayaqlarına nal vurublar, Təbrizin Gülüstan bağında asıblar, hər zillət, hər məşəqqət görüblər. Babagil bu taya qaçdığı günün gecəsi Əbabil quşu görünüb bağçalarında, onda inanıb ki, xətabalasız Təbrizdən çıxa biləcəklər. O niyyətlə də keçib gəliblər. O vaxtdan etibarən elə hey deyərmiş ki, “Əbabil quşu dadımıza yetdi”. Həmən quşdu, ay Cavid, buna qəti toxunma ha, bizə uğur gətirəcək.

– Daha nə deyirdi baba?

– Babanın murazı varmış, deyərmiş ki, o gün olsun səhər yeməyimdə Gəncədə Gəncə paxlavası ilə çay içim, günorta Bakı düşbərəsindən yeyim, axşam isə Təbrizin müsəmma plovundan nuş edim.

– Ayyyy, ay, baba lap türkün xəritəsini cızıb ki?!

 – Hə, bir də deyərdi ki, türkün ruhu quş kimidir; azad, hürr, hara istəsən uçar, hüdud bilməz, sərhəd tanımaz.

 – Bu Əbabil quşunun qanadında uçub Gəncədə Gəncə paxlavası ilə çay içməyim, günorta Bakı düşbərəsindən nuş edib, axşam Təbriz plovundan yeməyim gəldi.

– Nə var ki, yollar açılıb Təbrizə, biletini al, get da. Ancaq indi yox, qan su yerinə axır orda. Mahmud əmioğlu ilə danışdım, neçə min ölən var. Səhmana düşsün oralar, gedərsən.

– Mən indi istədim, baba ocağını – Dəryanı bu saat görmək keçdi könlümdən.

 – Ay tərs həmşəri, ondansa süfrəni bəzəməyə kömək elə, özüm döşəməplov eləyirəm axşama, Çərşənbəmizi qeyd eləyək. Maşını işə sal, get Xəzər marketdən 2 qutu “Makfa” unu al, olmasa “Bismak” da olar. Şirniyyata unum çatmadı.

“Yaxşı” – deyib getməyə hazırlaşanda gördüm, quşun caynaqlarında nəsə var.

– Ay ana, nədir bu? Əbabilin caynağında qara nəsə var.

Quşa yaxınlaşdım:

– Yem deyil, nədir? Lap makinaya oxşayır, hə, kalkulyatora da oxşayır, bu boyda makinanı necə saxlayıb caynaqlarında? Hə, makinadır.

– Nə var üstündə?

– Düyməciklər.

– Neçə dənədir?

– 3 dənə, hələ yazısı da var.

– Nə yazılıb ki?

– Birində Təbriz...

– O birində?

– O birində Bakı...

 – Bəs o birində?

– O birisində Gəncə...

– Deyəsən, Əbabil quşu İsmayıl babanın arzularını çin çıxarmağa gəlib.

– Qoy basım düyməciklərini.

Əlimi düyməciklərə toxundurmuşdum ki, özümü başqa bir vaxtda, başqa yerdə gördüm. Axşamçağı idi, Dəryanda babagildə kresloya yayxanıb üzü Xamnə tərəfə baxırdım, qabağımda iri masa, süfrədə də müsəmmaplov peyda oldu. Hiss elədim ki, sağ çiynimə ağırlıq çöküb. Qanrılıb baxdım ki, Əbabil quşu gözlərini gözümə tuşlayıb. Yəqin bu minvalla səhər də Gəncədə Gəncə paxlavasını dadaram, sabah günortaya Bakıda Bakı düşbərəsindən nuşicanlıq edərəm.

 İsmayıl babamın daha bir sözü düz çıxdı: “Türkün ruhu azad quş kimidir, hara istəsən pərvaz eyləyər”

Bu dəmdə çiynimdəki Əbabil quşunu ovcuma götürdüm ki, “sağ ol” deyim, gözüm caynaqlarına sataşdı, yarası çoxdan sağalmışdı.

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(15.07.2026)

 Nigar Xanəliyeva,

“Ədəbiyyat və incəsənət” portalının Xüsusi layihələr şöbəsi

TÜRKSOY təkcə beynəlxalq bir təşkilat deyil, eyni zamanda ortaq türk kimliyinin, mədəni yaddaşının və tarixi irsinin qorunmasına xidmət edən ən mühüm platformalardan biridir. Qloballaşmanın milli dəyərləri sürətlə dəyişdirdiyi bir dövrdə türk xalqlarını ortaq dil, ədəbiyyat, incəsənət və tarix ətrafında birləşdirmək missiyasını üzərinə götürən bu təşkilat illərdir türk dünyasının mədəni körpüsünə çevrilib.

TÜRKSOY – Beynəlxalq Türk Mədəniyyəti Təşkilatı 1993-cü il iyulun 12-də Azərbaycan, Türkiyə, Qazaxıstan, Qırğızıstan, Özbəkistan və Türkmənistanın mədəniyyət nazirlərinin imzaladığı saziş əsasında yaradılıb. Sonrakı illərdə təşkilata müşahidəçi və tərəfdaş statusunda digər türk icmaları da qoşulub. Qurumun əsas qərargahı Ankarada yerləşir. Hal-hazırda quruma Qırğəzəstanın tanınmış yazıçısı Sultan Raev başçılıq edir.

Təşkilatın fəaliyyəti yalnız mədəni tədbirlərlə məhdudlaşmır. TÜRKSOY ortaq türk irsinin araşdırılması, klassik ədəbiyyat nümunələrinin nəşri, folklorun yaşadılması, musiqi festivallarının, teatr günlərinin, rəssamlıq sərgilərinin və elmi konfransların keçirilməsi ilə türk dünyasının mədəni xəzinəsini gələcək nəsillərə çatdırır. Novruz bayramının beynəlxalq miqyasda tanıdılması istiqamətində həyata keçirilən layihələr də bu fəaliyyətin mühüm hissəsidir.

TÜRKSOY-un ən diqqətçəkən layihələrindən biri "Türk Dünyasının Mədəniyyət Paytaxtı" proqramıdır. Hər il türk ölkələrindən bir şəhər bu ada layiq görülür və həmin şəhərdə il ərzində onlarla beynəlxalq tədbir təşkil edilir. Bu layihə şəhərlərin tanıdılmasına, turizmin inkişafına və ortaq mədəni irsin təbliğinə mühüm töhfə verir.

Azərbaycan TÜRKSOY-un fəaliyyətində xüsusi yer tutur. Dahi Azərbaycan şairi Nizami Gəncəvi, dahi bəstəkar Üzeyir Hacıbəyli, görkəmli şair Məhəmməd Füzuli və digər sənətkarların yubileyləri təşkilat tərəfindən beynəlxalq səviyyədə qeyd olunub. Şuşanın türk dünyasının mədəni həyatında tutduğu mövqeyin gücləndirilməsi istiqamətində də TÜRKSOY müxtəlif layihələr həyata keçirib.

Bu gün türk dünyası Balkanlardan Sibirin dərinliklərinə, Aralıq dənizindən Altaylara qədər uzanan böyük bir coğrafiyanı əhatə edir. Fərqli dövlətlərdə yaşasalar da, ortaq tarix, oxşar dillər, eyni mənəvi dəyərlər və zəngin mədəni irs bu xalqları bir-birinə bağlayır. TÜRKSOY isə həmin bağları daha da möhkəmləndirən, mədəni əməkdaşlığı siyasi sərhədlərin fövqünə qaldıran nüfuzlu təşkilatdır.

Mədəniyyət bir xalqın yaddaşıdır. Yaddaşını itirən millət gələcəyini də itirə bilər. TÜRKSOY-un fəaliyyəti göstərir ki, ortaq irsi qorumağın ən doğru yolu onu yaşatmaq, öyrənmək və dünyaya tanıtmaqdır. Türk xalqları arasında qarşılıqlı etimadın, dostluğun və həmrəyliyin güclənməsində bu təşkilatın rolu hər il daha da artır. Məhz buna görə də TÜRKSOY təkcə mədəniyyət təşkilatı deyil, türk dünyasının ortaq ruhunu yaşadan və gələcəyə daşıyan mühüm bir birlik simvoludur.

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(15.06.2026)

Habil Yaşar,

“Ədəbiyyat və incəsənət” portalının Ədəbiyyat şöbəsi

Təqdimatımız bu dəfə də Güney Azərbaycana köklənibdir. İsa Zeyni 1982-ci ildə Xiyov (Meşginşəhr) şəhərində anadan olub. Uşaqlıq illərindən şeirə və ədəbiyyata böyük maraq göstərib, bədii yaradıcılıqla məşğul olub. Müxtəlif ədəbi dərgilərdə və toplularda şeirləri dərc edilib.

2025-ci ildə Zaman Paşazadə ilə birlikdə tərcümə etdiyi “Alt şifri şeir” adlı kitabı işıq üzü görüb

Qəfil Qadın

Sən

Həyatını ssenarilərə deyil,

ssenariləri həyatına keçirdin..!

Güzgülərdə gözəlliyinin gündəminə dalıb,  kürtaj etdin ürəyini.

Və Kör kameralar önündə boşuna dəyişdin həyatını

E... E... Ey qaldırımların qəfil qadını!

Əski romanlardan xortlamış

 hansı uğursuz xarakter,

və yanlış anlayışlarda qabıq qoyacaq hansı ikihecalı sözcüksən?!

Bunca vitrinləşmədə;

bütün saxlancalar basılır,

bir anda

 Əndamına çökür qələbəlik!

Eniş

yoxuş,

hadisə,

həyəcan...!!!

Amma sən!

Sərhədləri pozulmuş bir iqlim!

Matadorlar kəməndinə tuş olmuş ləhləyən bir ov!

Və gözəlliyi tikanlı yataqlarda suluqlayan bir ehtiyac!

Həyatının şifrəsini duydular.

Adını nə isə... qoydular!

Para-para paralandın...

E... E... Ey qadın!!!

GizlinPaç

Gizlin paç oynayırıq

sən,

mən,

birdə ki Tanrı!

Öncə Tanrı yumdu gözlərini,

və biz sevişdik...

gizlicə!

Sonra sən yumdun gözlərini,

Tanrı ilə mən savaşdıq...

gizlicə!

Amma mən

heç zaman yummayacağam

gözlərimi...

Bu gün uzaqlarda mürgüləyirəm qurbətimi...

Yalqız və kədərli.

Tam uzun gecələr ürəyimə hoparkən,

bac alır gözlərimdən.

Və kefli bir şaxta dartınır fəsillərimə.

Mən isə,

kal duyğuları tamsınıb,

bayat xatirələri udqunuram.

Yalnız

özümü əprimiş yollara acıqlanıram...

Oooy!

Ucuzluğumdakı ömür laxtası!

Necə keçindin məni bu susqunluqda?!

Yoxsa alnımın pozğun yazısıdır oxunan?

Yoxsa pəltəkdir boğazımdakı bu çığırtı?

Yoxsa qara qarğışdır

o qızın saçlarını sovuran?!

Ah... o qız!

Bir görüş ertəsi vuruldum.

Kəndimi kəndinə bağladım,

duydum yaramazlığı utandım.

Sonra seyrək baxışlarından sıyrılaraq

adaxlandım ayrılığa.

İndi isə;

Acığım gəlir gecənin susqunluğundan!

Acığım gəlir bütün çıxmaz küçələrdən!

Acığım gəlir həyətimizdə döyüşən iki yad beçədən!

Acığım gəlir...

Acığım gəlir.

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(15.07.2026)

Vətən nəğməli qəhrəman: Şəhid Xudayar Yusifzadənin ömür və şəhadət dastanı

Murad Vəlixanov,

"Ədəbiyyat və İncəsənət" portalının İncəsənət şöbəsi

Azərbaycanın müasir hərb tarixində elə simalar var ki, onlar təkcə göstərdikləri hərbi şücaətlərlə deyil, həm də geriyə qoyduqları mənəvi mirasla xalqın yaddaşına əbədi həkk olunurlar. 44 günlük Vətən Müharibəsinin simvollarından birinə, bütöv bir millətin rəmzi nəğməsinə çevrilən Dövlət Sərhəd Xidmətinin kiçik giziri Xudayar Yusifzadə məhz belə qəhrəmanlardandır. Döyüşdən az öncə bəstəkar Əli Səlimovun "Vətən yaxşıdır" mahnısını özünəməxsus yanğı və mərdliklə oxuması, onu Azərbaycan hərb tarixinin unudulmaz "Xudayar təsnifi" kimi tarixə saldı.

Atasız böyüyən, musiqi ilə yoğrulan gənclik

Xudayar Müslüm oğlu Yusifzadə 15 iyul 1998-ci ildə Bərdə şəhərində dünyaya göz açmışdır. Onun həyatı hələ doğulduğu ilk günlərdən çətin sınaqlarla başladı. Xudayarın doğumundan cəmi 24 gün sonra atası — Bərdənin tanınmış qarmon ifaçısı Müslüm Yusifzadə vəfat etdi. Anası Radə xanım dörd övladını çətinliklərlə, lakin vətənpərvər ruhda böyütdü.

Uşaqlıq illərində Bərdə şəhər 1 nömrəli uşaq incəsənət məktəbində xanəndəlik ixtisası üzrə təhsil alan Xudayarın ecazkar və məlahətli səsi var idi. O, muğamlarımızı, xalq mahnılarımızı böyük məharətlə ifa edirdi. Bərdə şəhər bələdiyyəsinin nəzdindəki humanitar kolleci bitirdikdən sonra musiqi sahəsindəki gələcəyini və qəlbindəki gizli hərbi eşqi birləşdirəcək addımı atdı.

Sərhəd qoşunlarından ön cəbhəyə

Hərbi xidmətini bitirdikdən sonra Xudayar Yusifzadə mülki həyatda qala bilmədi. Daxilindəki vətən sevgisi onu yenidən orduya səslədi və o, sənədlərini Dövlət Sərhəd Xidmətinə (DSX) təqdim etdi. Kursları uğurla başa vuraraq kiçik gizir rütbəsi aldı və Astara rayonunda yerləşən sərhəd zastavalarından birində xidmətə başladı.

2020-ci il sentyabrın 27-də Vətən Müharibəsi başlayanda Xudayar dərhal könüllü olaraq ön cəbhəyə yollanmaq üçün müraciət etdi. O, DSX-nin xüsusi təyinatlı çevik qüvvələrinin tərkibində ən ağır və strateji əməliyyatlara qatıldı.

Murovdağdan Zəngilana: döyüş yolu

Xudayar Yusifzadə müharibənin ilk günlərindən etibarən misilsiz cəsarət nümayiş etdirdi. Onun döyüş marşrutu Azərbaycanın azadlıq xəritəsi idi:

Murovdağ və Füzuli: Müharibənin ilk və ən keçilməz istehkamlarının yarılmasında iştirak etdi.

 Cəbrayıl və Hadrut: Düşmən qüvvələrinin mühasirəyə alınmasında və məhv edilməsində böyük şücaət göstərdi.

 Zəngilan döyüşləri: Zəngilan rayonunun və strateji Ağbənd qəsəbəsinin azad edilməsi uğrunda gedən əməliyyatlara qatıldı. O, döyüş yoldaşları arasında həm iti zəkası, həm də sarsılmaz döyüş ruhu ilə fərqlənirdi.

 Əbədiyyətə ucalan nəğmə və şəhadət

Zəngilan rayonunun Ağbənd qəsəbəsi istiqamətində gedən ağır və həlledici döyüşlərin birindən öncə Xudayar döyüş yoldaşlarının xahişi ilə telefon kamerasının qarşısına keçdi. Üzündəki məğrurluq və səmimiyyətlə Xan Şuşinskinin repertuarından olan "Vətən yaxşıdır" mahnısını oxumağa başladı:

"Dumanlı dağların başında durdum,

Dumandan özümə bir xeymə qurdum..."

Bu ifa sadəcə bir mahnı deyil, sanki şəhadətə gedən igidin vətənə və torpağa vida simfoniyası idi. Bu videonun çəkilişindən qısa müddət sonra — 22 oktyabr 2020-ci il tarixində Ağbənd qəsəbəsi uğrunda gedən şiddətli döyüşlərdə xəsarət alan Xudayar Yusifzadə qəhrəmancasına şəhid oldu. O, Bərdə şəhərinin Şəhidlər Xiyabanında dəfn edildi.

 "Xudayar Təsnifi" və milli irs

Xudayarın şəhidliyindən sonra onun səngərdə çəkilmiş ifa videosu sosial şəbəkələrdə sürətlə yayıldı. Bu səs milyonlarla insanın qəlbinə toxundu, müharibənin gedişatında ordumuza və xalqımıza böyük ruh yüksəkliyi bəxş etdi. Tanınmış bəstəkarlar və xanəndələr bu ifanı musiqi tariximizə "Xudayar təsnifi" adı ilə daxil etdilər.

Onun xatirəsini əbədiləşdirmək üçün Bakıda və Bərdədə büstləri ucaldıldı, adına küçələr verildi. Xudayar xalqın qəlbində həm əlində silah tutan cəsur əsgər, həm də vətəni tərənnüm edən sənətkar kimi qaldı.

Əbədi ehtiram və dövlət təltifləri

Azərbaycan Respublikasının ərazi bütövlüyünün bərpa edilməsində göstərdiyi müstəsna xidmətlərə və döyüş tapşırıqlarını yerinə yetirərkən nümayiş etdirdiyi rəşadətə görə kiçik gizir Xudayar Yusifzadə ölümündən sonra ən ali mükafatlara layiq görülmüşdür:

 "Azərbaycan bayrağı" ordeni (9 dekabr 2020, ölümündən sonra)

 "Vətən uğrunda" medalı

 "Cəbrayılın azad olunmasına görə" medalı

 "Zəngilanın azad olunmasına görə" medalı

Xudayar Yusifzadə cəmi 22 illik ömrünə bütöv bir millətin sevgisini və unudulmaz qəhrəmanlıq tarixini sığdırmağı bacardı. Onun səsi də, adı da Qarabağ səmalarında əbədi dalğalanacaq. Ruhu şad olsun!

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(15.07.2026)

Murad Vəlixanov,

"Ədəbiyyat və İncəsənət" portalının İncəsənət şöbəsi

Azərbaycan kinosunda kənd və şəhər qarşıdurması, urbanizasiyanın insanın mənəvi dünyasında yaratdığı dərin çatlaqlar hər zaman aktual mövzulardan olub. Lakin 1985-ci ildə "Azərbaycanfilm" kinostudiyasında ərsəyə gələn "Şəhərli biçinçilər" filmi bu mövzuya tamamilə fərqli, fəlsəfi və dramatik bir pəncərədən baxır. Rejissorlar Əbdül Mahmudov (Şeyx Əbdül) və Hüseyn Mehdiyevin müştərək ekranlaşdırdığı bu əsər, insanın öz keçmişinə, köklərinə və mənəvi təmizliyinə qayıtmaq cəhdinin sarsıdıcı hekayəsidir.

 Ramiz Rövşən qələminin fəlsəfi fərqi və ssenarinin gücü

Filmin uğurunun bünövrəsində Azərbaycan ədəbiyyatının nəhəng simalarından biri olan Ramiz Rövşənin ssenari müəllifliyi dayanır. Onun özünəməxsus poetik dili, insan daxili dünyasının ziddiyyətlərini vizual təsvirlərə köçürmək bacarığı filmdə hər kadra sirayət edib.

Süjet xətti olduqca sadə, lakin daxili gərginliyi yüksək olan hadisələr üzərində qurulub. Şəhərdə məskunlaşan, gündəlik məişət qayğıları ilə yaşayan gənclər — Mədət və dostları kəndə, mənəvi ataları sayılan qocanın yanına biçinə kömək etməyə gəlirlər. Lakin bu gəliş sadəcə fiziki yardım deyil. Bu, artıq kənd mühitindən uzaqlaşmış, şəhərin yadlaşdırıcı tempinə uyğunlaşmış insanların öz daxili təmizliyi, səmimiyyəti və keçmişi ilə üzbəüz gəlmə imtahanıdır. Biçin sahəsi filmdə sadəcə iş yeri deyil, mənəvi arınma, vicdanla qarşılaşma məkanı kimi təqdim olunur.

 Aktyor heyətinin unikal vəhdəti

Filmin aktyor kastı Azərbaycan teatr və kino sənətinin ən parlaq ulduzlarını bir araya gətirmişdi. Hər bir obraz daxili psixologiyası ilə tamaşaçıya səmimi şəkildə ötürülür:

Səməndər Rzayev (Kərəm): Görkəmli sənətkarın canlandırdığı Kərəm obrazı torpağa, adət-ənənəyə bağlılığın vizual təcəssümüdür. Onun hər bir jesti, daxili gərginliyi filmin emosional skeletini təşkil edir.

Həsənağa Turabov (Səlim): Səlim obrazı fərqli bir xarakteri — həyatın reallıqları ilə mənəvi dəyərlər arasında tarazlıq axtaran insanı təmsil edir. Turabovun təmkinli oyunu obraza xüsusi bir çəki qatır.

Fəxrəddin Manafov (Mədət): Gənc nəslin şəhərlə kənd arasında qalan mənəvi boşluğunu, daxili axtarışlarını və sarsıntılarını Fəxrəddin Manafov özünəməxsus emosional dərinliklə çatdırıb.

Sədayə Mustafayeva və digər ustadlar: Onların ifası filmdə kənd mühitinin o doğma, lakin sarsılmaqda olan bütövlüyünü tam mənası ilə göz önünə sərir.

 Vizual estetika və musiqinin dili

Hüseyn Mehdiyevin həm rejissor, həm də vizual estetikaya həssas bir mütəxəssis kimi yanaşması filmdə operator işini ön plana çıxarır. Təbiət mənzərələri, biçin səhnələrindəki o ağır fiziki əməyin vizual poetikası, kadrların işıq-kölgə həlli daxili dramı vizual olaraq ikiqat gücləndirir.

Görkəmli bəstəkar Emin Sabitoğlunun film üçün bəstələdiyi musiqilər isə kədərin, səmimiyyətin və daxili etirazın musiqi dilinə çevrilir. Musiqi tamaşaçını hadisələrin sadəcə izləyicisi olmaqdan çıxarır, onu personajların keçirdiyi o daxili peşmanlıq və mənəvi təmizlənmə prosesinin bir hissəsinə çevirir.

Köklərə qayıdışın sönməyən mayakı

"Şəhərli biçinçilər" filmi, üzərindən onilliklər keçməsinə baxmayaraq, aktuallığını tam qoruyan sənət əsəridir. O, tamaşaçıya çox sadə, lakin fundamental bir sual ünvanlayır: insan beton binaların, şəhər xaosunun içində öz mənəvi köklərini necə qorumalıdır?

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(15.07.2026)

İnci Məmmədzadə,

“Ədəbiyyat və incəsənət” portalının Xəbərlər və Təqvim şöbəsi

Tale elə gətirib ki o, hazırda vətənin hüdudlarından kənarda yaşayır. Amma harada yaşamasından asılı olmayaraq ürəyi vətənlə döyünür. Fırçası, boyası, kətanı və molberti Azırbaycana xidmət edir.

Teymur Rəsul oğlu Rzayev 1959-cu il iyulun 15-də Bakı şəhərinin Xırdalan qəsəbəsində anadan olub. 1966–1974-cü illərdə ibtidai təhsilini Abşeron Rayonu Xırdalan orta təhsil məktəbində alıb. 1975–1979-cu illərdə Əzim Əzimzadə adına Azərbaycan Dövlət Rəssamlıq Məktəbində təhsil alıb. 1982–1988-ci illərdə Azərbaycan Dövlət Rəssamlıq Akademiyasında təhsil alıb, bakalavr və magistr proqramını professor Mikayıl Abdullayevin emalatxanasında tamamlayıb.

1985–1986-cı illərdə Sankt-Peterburq Rəssamlıq Akademiyasında professor Devyatov M. M. emalatxanasında təhsilinə davam edib. 2004–2008-ci illərdə Azərbaycan Dövlət Mədəniyyət və İncəsənət Universitetində təhsilini davam etdirərək doktorluq elmi dərəcəsini qazanıb. 2012-ci ildə Azərbaycan Respublikasının Prezidenti yanında Ali Attestasiya Komissiyasının qərarı ilə dosent adı verilib.

2014-cü ilin iyulunda Türkiyə Universitetlərarası İdarə Heyəti tərəfindən Plastik Sənətlər Sahəsində dosent adı verilib. 2020-ci il Türkiyə Cümhuriyəti Yeditəpə Universiteti Gözəl Sənətlər Fakültəsi Plastik Sənətlər-Rəsim bölümünündə Professor ünvanı verilib və Professor olaraq çalışmalarına dəvam edməkdədir. Teymur Rzayev 1991-ci ildə SSRİ Rəssamlar Birliyinə üzv olub, hazırda Azərbaycan Rəssamlar İttifaqının üzvüdür.

1992–1994-cü illər ərzində Azərbaycan Dovlət Mədəniyyət və İncəsənət Universitetində müəllim, 1994 2006-cı illərdə isə İstanbul şəhəri İstək Kamal Ataturk liseyində müəllim işləyib. 1993-cü ildə Nyu-Yorkda Birləşmiş Millətlər Təşkilatının Mərkəzində fərdi sərgi təşkil edib və həmin il "İstək" Fondunun qurucusu və sədri Bedrettin Dalan tərəfindən İstanbula dəvət edilib.

2005-ci ildən etibarən YUNESKO-nun Beynəlxalq Plastik Sənətlər Assosiasiyası Türkiyə Milli Komitəsinin Üzvlüyə Qəbul Komissiyasının üzvüdür. 1998–1992-ci illərdə Azərbaycan Dövlət Yaradıcılıq Təşkilatının Rəsm bölməsində rəssam kimi çalışıb. 2006-cı ildə Azərbaycanın Diasporla İş üzrə Dovlət Komitəsi tərəfindən təşkil olunan Dünya azərbaycanlıları ziyalıları forumunda iştirak edən rəssamlar tərəfindən xaricdə yaşayan rəssamların koordinatoru seçilib.

2006–2015-ci illərdə Yeditepe Universiteti İncəsənət fakültəsi Plastik sənətlər şöbəsində müəllim işləyib. 2011-ci ildə Xarici ölkələrdə yaşayan azərbaycanlı rəssamların əsərlərindən ibarət kitabın redaktoru olub. 2015-ci ildən indiyə qədər Yeditepe Universiteti İncəsənət fakültəsi Plastik sənətlər şöbəsində dosentdir. 2020 ilindən Türkiyə Cümhuriyəti Yeditəpə Universitəsi Gözəl Sənətlər Fakültəsi Plastik Sənətlər- Rəsim Bölümündə Professor kadrosunda çalışmaqdadır.

1991-ci ildə SSRİ Rəssamlar Birliyinə üzv olub, hazırda Azərbaycan Rəssamlar İttifaqının üzvüdür. 2005-ci ildə YUNESKO-da UPSD-in (Beynəlxalq Plastik Sənətlər Dərnəyi) üzvü və üzvlüyə qəbul Komissiyasının idarə heyətinin üzvü olub. 2006-cı ildə Azərbaycanın Diasporla İş üzrə Dovlət Komitəsi tərəfindən təşkil olunan Dünya azərbaycanlıları ziyalıları forumunda iştirak edən rəssamlar tərəfindən Türkiyədə yaşayan rəssamların koordinatoru seçilib.

2011–2016-cı illərdə Dünya Azərbaycanlılarını Əlaqələndirmə Şurasının üzvü seçilib. 2015-ci ildən bu günə qədər Türkiyə Azərbaycan Dərnəkləri Federasiyası tərəfindən nəşr olunan "Azərbaycanın səsi" aylıq jurnalının Akademik heyətinin üzvüdür. 2016-cı il iyunun 4-də Bakı şəhərində keçirilən Dünya Azərbaycanlılarının IV Qurultayında Dünya Azərbaycanlılarını Əlaqələndirmə Şurasının üzvü seçilib.

2011-ci il iyulun 4-də Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Sərəncamı ilə elm, mədəniyyət, incəsənət sahəsindəki nailiyyətlərinə, Azərbaycan diasporunun inkişafındakı xidmətlərinə görə "Əməkdar rəssam" fəxri adı verilib. 2013-cü il iyulun 5-də 3-cü Qəbələ Beynəlxalq İncəsənət Sərgisi "Portretlərin Melodiyası" müsabiqəsində "Fevzi Karakoç Portreti" ilə Klassik Portret nominasiyasında birincilik Mükafatını qazanıb.

2013-cü ildə Rusiya İncəsənət Akademiyası İdarə heyəti tərəfindən Böyük Yaradıcılıq və Xeyirxahlıq Fəaliyyətinə görə Rusiya İncəsənət Akademiyasının prezidenti Zurab Sereteli tərəfindən təqdim edilən "İvan İvanoviç ŞUVALOV" medalı ilə təltif olunub (28 May — Moskva, Rusiya). 2015-ci ildə Rusiya İncəsənət Akademiyası İdarə heyətinin qərarı ilə Rusiya və Türkiyə arasındakı sənət körpülərinin təməlinin atılmasına verdiyi töhfələrə görə "Akademiyaya xidmət" qızıl medalı təqdim edilib.

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(15. 07.2026)