Super User
Şeir saatı – Zöhrab Mehdinin şeirləri ilə
“Ədəbiyyat və incəsənət” portalı bu gün Şeir saatında zlərə Zöhrab Mehdinin şeirlərini təqdim edir.
ŞUŞAM, OYY
Səni yenidən görmək, ah,
Bir başqa aləm, bir başqa!
Bəlkə, ondandı bu gün, bax,
Göy başqa aləm, yer başqa!
Həsrət, vüsal bir arada,
Bir arada sevinclə qəm.
Olanlar üzməsin səni,
Qəm eləmə di, qəmin kəm!
Dilimdən heç düşmədin ki,
Çıxmadın ki heç huşumdan.
Nə sevdalar gəldi, getdi,
Tək sən getmədin başımdan!
Gözüm çıxsın, boynum sınsın,
Bir az gec gəldim, bağışla.
Sən də üzə vurma daha,
Nolar, keç, gəldim, – bağışla!
...Necə dözdüm səndən ayrı,
Yoxsa ürəyi daşam oyy?!
Bir də ayrılıq olmasın,
Bir də dözmərəm, Şuşam, oyy!
NECƏSƏN
Bu zirvə həminki, bu dağ həminki,
Bu sol həminkidi, bu sağ həminki,
Nə qədər istəsən di bax, həminki,
A güllü, çiçəkli yaylaq, necəsən?!
Bu qaya bizimdi, süxur bizimdi,
Bu arxac bizimdi, axur bizimdi,
Bu sürü bizimdi, naxır bizimdi,
A qaşda otlayan daylaq, necəsən?!
Bu daşa, kəsəyə əyil, həminki.
Bu lilpar həminki, çeyil həminki.
Maraq həminkidi, meyil həminki,
A yarpızlı dərə, çaylaq, necəsən?!
Bu diriliş bizim, bu OL bizimdi,
Tanrıya açılan bu qol bizimdi.
Bu çəhlim bizimdi, bu yol bizimdi,
A şehli yal-yamac, oylaq, necəsən?!
Bu binə həminki, dəyə həminki,
Millənir tüstüsü göyə, həminki.
Bu yurd həminkidi, yiyə həminki,
A oba, a mahal, oymaq necəsən?!
QUL OLDUQ
Varıq biz, dünən də vardıq,
Eş idik, həmdəmdik, yardıq,
Əridik – zirvədə qardıq –
Dərədə sel olduq, dostum!
Oxlanmış yurd göz dağımız,
Sinəmizdə köz dağımız,
Yandıq, çıxdı cızdağımız-
Kim deyər kül olduq, dostum?!
Necə zülümlərdən döndük,
Neçə bölümlərdən döndük.
Döndük, ölümlərdən döndük,
Silkindik, el olduq, dostum!
Meydan gördük, ərşad olduq,
Çox kəslərə irşad olduq,
Yeri gəldi, gürşad olduq,
Bozkırda yel olduq, dostum!
Baş qoymaqdan ötrü başa,
Baş sındırmadıq da boşa....
Nəfsimizə deyil, haşa,
Biz haqqa qul olduq, dostum!
VƏTƏN, AY VƏTƏN
Çiçəksən- üzülməz, dərilməzsən ki!
Dosta, yara peşkəş verilməzsən ki!
Elə bir sevdasan... sorulmazsan ki!
... Vətən, ay vətən!
Beşiksən, bələksən, kəfənsən, gorsan!
Könüldə atəşsən, ürəkdə qorsan!
Segahsan, Zabulsan, Şahnazsan, Şursan!
...Vətən, ay vətən!
Sən niyə bu qədər kiçilməzsən ki?!
Sən nədən bu qədər keçilməzsən ki?!
Ölçüyə gəlməzsən, ölçülməzsən ki!
... Vətən, ay vətən!
Dağım, dərəm, düzüm, aranım da sən!
İnancım, imanım, Quranım da sən!
Sənsiz mən bir heçəm, hər anımda sən!
... Vətən, ay vətən!
Hədəf "O", səmt doğru, yol uzun hələ!
...Qayım-qədim elin, ulusun belə!
Ay doğsun, qoy qurdun ulasın elə!
...Vətən, ay vətən!
AYRILIQ
Bu qədər ayrılıq olarmı, Allah?!
Bu, yer ayrılıqdı, o göy ayrılıq.
Nəyə toxunursan, hara baxırsan,
Hər şey ayrılıqdı, hər şey ayrılıq!
Dənizə baxırsan, dəniz ayrılıq,
Çölə boylanırsan, çöl ayrılıqdı.
Bu cığır ayrılıq, bu iz ayrılıq,
Ovcunda tutduğun əl ayrılıqdı!
Bu dağ ayrılıqdı, daş ayrılıqdı,
Bu ağac ayrılıq, quş ayrılıqdı.
Gün gündən ayrılır, il ildən, Allah,
Üst-üstə qalanan yaş ayrılıqdı!
Dost da ayrılıqdı, yar da ayrılıq,
Yox da ayrılıqdı, var da ayrılıq.
Ocaq ayrılıqdı, qor da ayrılıq,
Burda ayrılıqdı, orda ayrılıq!
...Bu qədər ayrılıq olarmı, Allah?!
Hər tərəf... arxa da, ön də – ayrılıq!
Nə illah etsəm də, yahu, nə illah,
Baxıram, büsbütün mən də ayrılıq!
ELƏ İSTƏYİRƏM
Elə istəyirəm – bir külək əsə,
Əsə şıltaq külək, kür külək əsə.
Diksinə, titrəyə yer, külək əsə,
Elə istəyirəm, elə – İlahi!
Elə istəyirəm – bir yağış yağa.
Yağa leysan kimi, gur yağış yağa.
Təpə gözlərinə yer, yağış yağa,
Elə istəyirəm, elə – İlahi!
Elə istəyirəm – bir günəş doğa.
Doğa üzümüzə nur, günəş doğa.
Gərnəşə, əsnəyə yer, günəş doğa,
Elə istəyirəm, elə – İlahi!
...Hələ ümidim var, hələ, İlahi!
Beləyəm mən də bax belə, İlahi!
Neyləyim, özümdən asılı deyil –
Elə istəyirəm, elə – İlahi!
UNUTMUŞAM
Bilirsənmi, səni necə unutmuşam?!
Unutmuşam, gözlərinin qarasına kimi.
Nəfəsinin istisinə, saçlarının qoxusuna,
qollarının arasına kimi.
Yanaqlarının qəmzəsinə kimi unutmuşam.
Dodaqlarının məzəsinə kimi unutmuşam.
Səni necə unutmuşam, bilirsənmi?!
Əllərinin qəbzəsinə kimi unutmuşam!
Bilirsənmi, səni necə unutmuşam?!
Unutmuşam, məhlənizin adamlarına kimi.
Ağaclarına, pişiklərinə, köşklərinə,
yumru-yumru damlarına kimi.
Ürkək-ürkək baxışına kimi unutmuşam.
Titrək-titrək yerişinə kimi unutmuşam.
Səni necə unutmuşam, bilirsənmi?!
Evinizin girişinə kimi unutmuşam.
Bilirsənmi, səni necə unutmuşam?!
Unutmuşam, dedim axı, dedim necə...
Di yan tökül – çartla, partla – nə bilim, eh...
Unutmuşam bax beləcə!
BİR DUA YAZIRAM
Hər gün bir dua yazıram göy üzünə –
Yazıram ki, günümüz aydın olsun.
Zəkamız iti, yolumuz açıq,
önümüz aydın olsun!
İzimiz itməsin, sözümüz bitməsin,
İşığımız, nurumuz azalmasın deyə...
Göy üzünə bir dua yazıram hər gün-
sıramız pozulmasın deyə!
Hər gün bir dua yazıram göy üzünə,
Yazıram ki, soyumuz kəsilməsin –
Kökümüz qurumasın, odumuz sönməsin –
çörəyimiz, suyumuz kəsilməsin!
Haylanaq, huylanaq o başdan,
Toy qurub toylanaq deyə –
Göy üzünə bir dua yazıram hər gün –
Boy verib boylanaq deyə!
Hər gün bir dua yazıram göy üzünə,
Yazıram ki, ulasın qurdumuz, oğul!
Qan-qada, dərd-bəla görməsin bir də –
görməsin – yurdumuz, oğul!
OLMAĞA
Kim kimə barmağın tuşladı, dostum?
Kim kimin bostanın daşladı, dostum?
Bax elə o gündən başladı, dostum,
...Yerin dar olmağa!
Lap Məşədə göndər, haca da... saxla.
İstər damda saxla... bacada saxla.
Hər an mənliyini ucada saxla
...Qoyma xar olmağa!
Görərsən – burnunun ucu göynəyər.
İçində bir nisgil, acı göynəyər.
Dərin bir yaranın öcü göynəyər
... Hayqırar car olmağa!
Can deyər yalandan çoxu, İlahi!
Sonra da fırladar "ox"u, İlahi!
Mənə səndən başqa axı, İlahi
... Kim var yar olmağa?!
Ah , bu ozan ömrü, bu dədə ömrü,
Asiyə, namərdə bu hədə ömrü.
Yetişər – götürüb eh – vədə, ömrü
...Gedərəm, var olmağa!
CANIM-GÖZÜM
Məni qalxan elə doğrularına,
Məni məlhəm elə sarğılarına,
Məni qurban elə ağrılarına –
Elə, canım-gözüm!
İstəsən, eh elə, dilinə qondur.
İstəsən, meh elə, telinə qondur.
İstəsən, şeh elə, gülünə qondur –
Elə, canım-gözüm!
Məni çəpər elə maraqlarına,
Məni sipər elə dayaqlarına,
Məni təpər elə ayaqlarına –
Elə, canım-gözüm!
İstəsən, qor elə gözündə məni,
İstəsən, nur elə üzündə məni,
İstəsən, hürr elə özündə məni –
Elə, canım-gözüm!
Lap əsir də elə, kölə də elə,
Lap çevir belədən-belə də, elə
Vaxt keçir – di dur də, elə də, elə –
Elə, canım-gözüm!
***
...Çəkilmiş çaxmaqdı bürkü-
Gecənin bağrından qopan güllə səsləridi
Cırcıramaların aramsız, yeknəsəq səsləri –
Nöqtə atışı kimi dəyir – yuxum hədəfə...
...Çevrildikcə bu üzümdən o üzümə –
Elə bilirəm dünya da çevrilir mənimlə –
Yellənir, yırğalanır – oxundan çıxacaq deyə –
Az qala ürəyim ağzıma gəlir – hər dəfə...
...Hələ bir yandan da o it,
Tənbəl-tənbəl yayqarasına hürən,
Nəfəsini boynumda, boğazımda hiss etdiyim,
Ağzının seliyi üzümə, gözümə bulaşan...
... Bu da azmış kimi, bir də
Hər vəchlə yaxamı qurtarmaq istədiyim
Lənətə gəlmiş bu yaramazlar, bu çirkinlər –
Qara, sərsəm fikirlər – başımda dolaşan...
...Vaxt da üzə durub elə bil,
Başını aşağı salıb günahkar adamlar kimi.
Qaranlıq çəkilir arasına – ağacların, kolların –
Çəkilir ki, az da... canımı sıxmasın...
...Yuxum cəhənnəmə, hazıram
Çıxıb pişvazına günəşi salamlamağa,
Açıb qollarımı bağrıma basmağa səhəri –
Yetər ki, başqa bir tərslik çıxmasın...
“Ədəbiyyat və incəsənət”
(20.02.2026)
“Maraqlı söhbətlər”də qədirbilən yaponlar
Nemət Tahir, “Ədəbiyyat və incəsənət” portalının Qarabağ təmsilçisi
Bir qrup yapon Şimonoseki şəhərində türk pilot Orhan Suyolçu adına parkda pilotun şərəfinə qoyulmuş xatirə daşını ziyarət edirlər.
İran-İraq müharibəsinin gedişi zamanı, 1985-ci ilin martında Səddam Hüseyn elan etdi ki, 48 saat keçəndən sonra İran səmasında istənilən təyyarəyə - mülki təyyarələr də daxil - atəş açılacaq.
Yaponiya öz vətəndaşlarını İrandan çıxara bilməyəndə köməyə Türkiyə gəldi. Orhan Suyolçu yaponları Tehrandan çıxarmaq üçün göndərilən THY mənsub “DC-10” təyyarəsinin pilotu idi. Yaponları Tehrandan götürüb geri qayıdan təyyarə Türkiyə hava məkanına girəndə kapitanın “Türkiyəyə xoş gəldiniz” sözləri sərnişinlərdən sevinc çığırtılarından hönkürtüyə qədər müxtəlif emosiya doğurdu.
Orhan Suyolçu 2013-cü ildə vəfat edəndə onun adı İstanbulla qardaşlaşmış Şimonoseki şəhərindəki parka verildi, şərəfinə xatirə daşı qoyuldu.
Aşağıdakı mətn Orhan Suyolçu vəfat edəndə həmin vaxt İstanbulda olan bir yaponun yazdıqlarıdır.
“1985-ci ildə İran–İraq müharibəsi zamanı, Türk Hava Yolları təyyarəsinin Tehranda yaşayan 215 yapon vətəndaşını xilas etdiyini bilən yaponların sayı düşündüyümüzdən azdır. Həmin təyyarənin kapitanı bazar günü gecə vəfat etdi. Bu gün günorta İstanbul şəhərindəki məscidlərin birində onun dəfn mərasimi keçirildi.
Dəfn mərasimində Yaponiyanın baş konsulu başda olmaqla, yapon icmasının nümayəndələri və İstanbulda yaşayan könüllülər iştirak etdilər. Mən də onların arasında idim. Kapitanın həyat yoldaşı ilə danışmaq imkanım oldu və bir yapon vətəndaşı olaraq, iki təyyarədən birini yaponların xilas edilməsi üçün göndərdiyinə görə Türkiyəyə, eləcə də təhlükəni gözə alaraq könüllü şəkildə Tehrana xilasedici uçuş həyata keçirən kapitan Orhan Suyolçuya dərin təşəkkürümü bildirdim.
Həmin dövrdə Yaponiya Özünümüdafiə Qüvvələrinin xaricə göndərilməsi mümkün olmadığı üçün, Japan Airlines təhlükəsizliyə zəmanət verilməyən əraziyə təyyarə göndərə bilməyəcəyini bildirərək yaponların xilasını həyata keçirə bilmədi. Təhlükə altında qalan və Yaponiyadan yardım təyyarəsinin gəlməyəcəyini təsdiqləyən İrandakı səfir Nomura vəziyyəti Türkiyənin səfiri Bilrelə izah edərək kömək istədi. Cavab isə belə oldu: “Ertuğrul gəmisinin faciəsini unutmamışıq” – və xilasetmə təklifini məmnuniyyətlə qəbul etdilər.
Bu “borcun qaytarılması” 1985-ci ildən təxminən 100 il əvvələ – 1890-cı ildə Vakayama prefekturasının Kuşimoto sahillərində baş vermiş “Ertuğrul” hərbi gəmisinin qəzasına aiddir. Həmin faciədə təxminən 500 nəfər həlak olmuşdu. O zaman yaponlar xilasetmə işləri aparmış və sağ qalanların Türkiyəyə qaytarılmasına yardım etmişdilər. Bu gün də həmin hadisə Türkiyə dərsliklərində qeyd olunur və yaponların göstərdiyi yardım yüksək qiymətləndirilir. Türkiyənin niyə güclü şəkildə Yaponiya dostu ölkə olduğunu bu tarixi biləndə anlamaq çətin deyil.
Bəzən düşünürəm: eyni vəziyyətdə yaponlar necə davranardılar? O vaxtdan 28 il keçib. Bu hadisəni bilməyən yaponların sayı artdığı bir zamanda, Türkiyənin Yaponiyaya göstərdiyi bu humanitar yardımı heç vaxt unutmaq olmaz. (Yaponiya öz vətəndaşlarını taleyin ümidinə buraxdığı bir vaxtda Türkiyə Yaponiyaya kömək etdi… 500 türk vətəndaşı təyyarəyə minə bilmədi və quru yolu ilə Türkiyə sərhədinə getməli oldu). Yaponların unutmağa başladığı öz yaxşı xüsusiyyətlərini itirməmək lazımdır.
Hazırda burada – Türkiyədə – hər gün türk xalqının sadə və səmimi insan münasibətləri içində yaşayır, bəzən çətinliklər və qayğılar yaşasam da, onların genişürəkliliyi və isti münasibəti sayəsində həyatımı davam etdirirəm. Bu gün taleyin gətirdiyi bir bağlılıqla kapitan Orhanın dəfn mərasimində iştirak edə bildiyim üçün minnətdaram və ona Allahdan rəhmət diləyirəm.
(Materialı hazırlayarkən Yadigar Sadıqlının yazılarından istifadə edilmişdir)
“Ədəbiyyat və incəsənət”
(20.02.2026)
“İrəvanda xal qalmadı”nın növbəti təqdimat mərasimi baş tutub
Fevralın 19-da Bakı Şəhər Gənclər və İdman idarəsinin təşkilatçılığı ilə Suraxanı Gənclər Evində Azərbaycan Yazıçılar Birliyi Ədəbiyyat Fondunun Azərbaycan Respublikası Qeyri-Hökumət Təşkilatlarına Dövlət Dəstəyi Agentliyinin maliyyə yardımı ilə həyata keçirdiyi "İrəvanda xal qalmadı" - kitab və 3 dildə elektron kitabla daxili və xarici platformalarda təbliğat” layihəsi çərçivəsində yazıçı Varisin müəllifi olduğu "İrəvanda xal qalmadı" kitabının növbəti – sayca üçüncü təqdimat mərasimi keçirilib. Xatırladaq ki, daha əvvəllər kitab Gəncə və Sumqayıt şəhərlərində ictimaiyyətə təqdim edilmişdi.
“Ədəbiyyat və incəsənət” portalı xəbər verir ki, Suraxanı rayonundakı ümumtəhsil məktəblərinin müəllim və yuxarı sinif şagirdlərinin, Fövqəladə Hallar Nazirliyi Akademiyası müəllimlərinin və kursantlarının qatıldığı tədbirdə əvvəlcə Ulu Öndər Heydər Əliyevin, ölkəmizin ərazi bütövlüyü və suverenliyi uğrunda canlarını qurban vermiş şəhidlərin əziz xatirəsi bir dəqiqəlik sükutla yad edilib. Sonra Azərbaycan Respublikasının Dövlət Himni səsləndirilib.
Təqdimat mərasimini Bakı Şəhər Gənclər və İdman idarəsinin Suraxanı rayonu üzrə Gənclər və İdman sektorunun müdiri Amil Bağırov açaraq mütaliənin faydaları, tədbirin məramı və məqsədi, Azərbaycanın Qayıdış Konvensiyasının zəruriliyi və sözügedən layihənin vacibliyi barədə məlumat verib.
Tədbirin moderatoru olan Suraxanı Gənclər Evinin əməkdaşı Mədinə Hüseynzadə Gənclər Evinin ədəbiyyatla, ümumən mədəniyyətlə bağlı olan tədbirlərə hər zaman həssaslıqla yanaşdığına, buranın gənclərin əsl toplanış yeri, isti yuvası olmasına diqqət çəkib.
Növbəti çıxışçı - əslən Qərbi Azərbaycandan olan yazıçı İlkin Əbəlfəz uzun illər erməni millətçiliyinin həyata keçirdiyi antiinsani fəaliyyətə toxunub, ata-babalarının doğma yurdlarından necə qovulması, 1918-ci il qırğınını, 50-ci illər deportasiyası, 1988-89-cu illərdə Qarabağ müharibəsi fonunda sonuncu azərbaycanlının Qərbi Azərbaycandan necə çıxarılması barədə danışıb, azərbaycanlıların öz doğma yurdlarına tezliklə qayıda biləcəklərinin bir xəyal deyil, reallıq olmasını dilə gətirib.
Çıxışlarda qeyd edilib ki, bu sayaq tarixi kitablar yalnız ədəbi əsər kimi deyil, eyni zamanda tarixi yaddaşın qorunmasına xidmət edən ictimai-siyasi məzmunlu nəşr kimi böyük əhəmiyyət daşıyır. Qərbi Azərbaycandan deportasiya olunmuş soydaşlarımızın taleyinin ədəbiyyat vasitəsilə gündəmdə saxlanılması gələcək nəsillərin milli kimlik şüurunun formalaşmasında mühüm rol oynayır. Dövlətin bu mövzuda kitabların yazılmasına maraq göstərməsi isə bu mövzunun necə prioritet olmasını bildirir.
Kitabın müəllifi, yazıçı Varis çıxış edərək "İrəvanda xal qalmadı" əsərinin ərsəyə gəlmə səbəbləri, ideya qaynaqları və əsas məqsədi barədə ətraflı məlumat verib. O bildirib ki, 1 milyon işarəlik arxiv materiallarından istifadə etməklə ərsəyə gələn kitab 1827-ci ildə İrəvan xanlığının Rus imperiyası tərəfindən işğalı mövzusunu əsas götürərək Qərbi Azərbaycandan deportasiya olunmuş azərbaycanlıların taleyinə, itirilmiş yurd yerlərinə və tarixi yaddaşın bərpası zərurətinə həsr olunub. Yazıçı vurğulayıb ki, əsərin yazılmasında əsas niyyət tarixi faktları bədii-publisistik üslubda təqdim etməklə milli yaddaşı diri saxlamaq və bu həqiqətləri gələcək nəsillərə ötürməkdir.
Daha sonra iştirakçılar müxtəlif suallarla çıxışçılara müraciət ediblər.
Tədbirin yekununda kitabın müəllifi tərəfindən iştirakçılara "İrəvanda xal qalmadı" kitabının imzalanmış nüsxələri təqdim olunub və xatirə şəkilləri çəkdirilib.
“Ədəbiyyat və incəsənət”
(19.02.2026)
Niyə məhz 1:6?
Anar Xanlarov,
futbol icmalçısı. “Ədəbiyyat və incəsənət”
Soyuq başla nə yazmaq olar? Əslində, elə isti başla da indi yazacaqlarımın 90 faizini yazacaqdım. Məğlubiyyət gözlənilən idi. Amma hesab çox gözlənilməz oldu. Bu hesab olmalı deyildi.
Bəziləri yenə iki ölkənin futbolundakı, çempionatındakı fərqi atacaq ortaya, bizdə var axı, udanda "Qarabağ"ı edirlər Avropa səviyyəli klub, uduzanda heyəti, büdcəni, tarixi atırlar ortaya. Bu "Qarabağ" "Nyukasl"dan daha güclü, daha bahalı, daha tutullu "Çelsi"nin başına Bakıda oyun açmadı? Yaxud "Ayntraxt"ı, "Benfika"nı məğlub edən dünənki futbolçular deyildi? Demək ki, səbəb başqadır. Mən “Qarabağ”ın avrokuboklarda evdə indiyə qədər bu qədər aciz oynadığını, 6 qol buraxdığını xatırlamıram. Bakıya “Arsenal”, “Tottenhem”, “Roma”, “Bayer”, “Çelsi”, “Borussiya”, “Fiorentina” kimi komandalar gəlib və hər biri də burda layiqli müqavimət görüb. Niyə bu müqavimət dünən olmadı? Səbəb sadədir: “QARABAĞ” “NYUKASL”LA OYUNA HAZIR DEYİLDİ! Nyə hazır deyildi? Bunun da səbəbini Qurban Qurbanov “İmişli” ilə oyundan sonra demişdi.
Deyəndə, yazanda pis adam oluruq. Hətta bəziləri gəlib adama ağıl verir. Onsuz, bizdə sözün düzünü, reallığı deyən adam həmişə pis adam olur. Biz “Qarabağ”a, ölkəmizə düşmənik? Bu cür nəticənin olmaması üçün yazdıq, dedik, amma təəssüf ki, faydası olmadı. “Neftçi” ilə oyunun təxirə salınmasına sərf olunan vaxt, zaman, enerji “Nyukasl”la oyunun hazırlığına sərf olunmalı idi. Əgər “Nyukasl”la oyuna daha yaxşı hazırlıq üçün hansısa matç təxirə salınmalı idisə, bu matç “Neftçi” ilə yox, “İmişli” ilə matç olmalı idi. Çünki sən “Nyukasl”la ilk matç öncəsi məhz “İmişli” ilə üz-üzə gəlirdin. Şəxsən mən dəfələrlə Quba stadionunda olmuş adam kimi əmin idim ki, o palçıqda oynamaq “Qarabağ”ın əlehinə olacaq. Üstəlik, ondan əvvəl qarlı-şaxtalı Şamaxı səfərində onsuz da yetəri qədər güc itirmişdi. “İmişli” ilə oyunu təxirə salıb rahat şəkildə “Nyukasl”la oyuna hazırlaşmalı idi. Demirəm ki, “İmişli” ilə oyun təxirə salınsa idi “Qarabağ” çıxıb “Nyukasl”ı udacaqdı. Ən azı hesab belə olmazdı. İndi bir adam çıxsın mənə “Neftçi” ilə oyunun təxirə salınmasının məntiqini və mənasını izah etsin. Kimsə cavab oyunu ilə aradakı vaxt azlığını və yolun uzunluğunu səbəb göstərəksə, o da boş söhbətdi.
Birincisi, bunu nəzərə almaq lazımdır ki, biz UEFA üzvü olsaq da, ərazi olaraq, daha çox Asiya qitəsinə məxsusuq. Ona görə də avrokuboklarda əksər səfərlər bizim üçün uzaq düşür. Hər dəfə bunu qabardacayıqsa, o zaman UEFA-dan çıxaq Asiyaya qatılaq. UEFA üzvüyüksə, uzaq məsafə söhbətini qoymalıyıq bir qırağa. Bura gələn komandalar üçün də Bakı səfəri ən uzaq və yorucu səfər sayılır. İngilislər Bakıya raketlə yarım saata gəlməmişdi, onlar da uzaq yol qət etmişdilər.
O ki qaldı vaxt azlığına, bu mərhələdə oynayan komandaların hamısı sıx qrafikdə oynayır. “Qarabağ” da bu cür qrafikə uyğunlaşmalıdır, illərdi avrokuboklarda qruplarda oynayır. “Nyukasl” “Tottenhem”lə ağır səfər matçı oynayıb Bakıya gəlmişdi. Burdan da gedib fevralın 22-də “Mançester Siti” ilə daha bir ağır oyuna çıxacaqlar. Fevralın 24-də isə “Qarabağ”I qəbul edəcəklər. 3 gün sonra isə “Everton”la qarşılaşacaqlar.
Yaxud “İnter”. Səfərdə “Bode Qlimt”ə məğlub oldular və turu keçməmək təhlükələri var. Amma Norveçdən gedib fevralın 21-də “Leççe” ilə üz-üzə gələcəklər. 3 gün sonra isə “Bode Qlimt”lə cavab oyunu. Heç bir təxirəsalma da müzakirə mövzusu deyil. Deyə bilərsiniz ki, bunlar top komandalardı, “Böyük beşliy”I təmsil edirlər, amma Çl-də pley-off oynayan heç bir komanda nə öncə, nə də sonra təxirəsalmaya getməyib.
“Olimpiakos” fevralın 14-də “Levadiakos” səfərinə gedib, dünən “Bayer”i qəbul edib, sabah yox bürügün Yunanıstan çempionatında “Panetolikos”la oynayacaq. Özü də orda da çempionluq uğurunda amansız mübarizə gedir və AEK, Olimpiakos, PAOK-un bir-birləri ilə xal fərqləri cüzidir.
Eləcə də “Brügge”. Fevralın 15-də “Serkle Brügge” səfərinə gediblər, dünən “Atletiko” ilə oynadılar, sabah yox bürügün də Belçika çempionatında “Leuven”lə üz-üzə gələcəklər. Bundan 3 gün sonra isə Madriddə “Atletiko” ilə cavab matçına çıxacaqlar. Görürsünüz ki, hamı sıx qrafikdə oynayır, heç kim də oyunlarını təxirə salmır. Çünki buna hazırdılar, planlarını, heyətlərini buna görə qururlar. “Qarabağ” da buna getməlidir. “Neftçi” ilə oyunu təxirə salmaq yox, oynamaq lazım idi. Qurban Qurbanov hər zaman deyir ki, “böyüməliyik”, böyümək tək Avropanın tanınan klubları ilə oynamaqla olmur, bu cür məsələlərdə də böyüməliyik. “Qarabağ” onsuz da yaxşı mənada boyundan çox yuxarı tullandı, ÇL-in pley-offunda oynamaq tarixi bir hadisə, böyük bir uğur idi. Bu mənada “Qarabağ”ın, Qurban Qurbanovun Azərbaycan futbolu üçün etdiklərini danmaq ən böyük vicdansızlıq olardı. Bir dəfə də demişdim, “Qarabağ” Azərbaycanı Avropada, dünyada tanıtmaq baxımından xarici işlər nazirliyindən çox iş görür. Amma çatışmayan cəhətləri, nöqsanları da demək lazımdır. Çox adam demir, toxunmur, deyən də pis adam olur, amma olsun. Biz də bunu “Qarabağ”ın, Azərbaycan futbolunun xeyiri, uğurlarının daha böyük olması üçün deyirik. Buna görə pis adam olacayıqsa, mən pis adam olmağa hazıram.
“Ədəbiyyat və incəsənət”
(19.02.2026)
Bişkek şəhərində Türk Mədəniyyəti və İrsi Fondu Şurasının III iclası keçiriləcək
Türk dünyasının mədəni irsi sahəsində strateji istiqamətlərin müəyyən edilməsini və fəaliyyət planlarının təsdiqini özündə ehtiva edən Türk Mədəniyyəti və İrsi Fondu Şurasının III iclası 27 fevral 2026-cı il tarixində Qırğız Respublikasının paytaxtı Bişkek şəhərində, “Ala-Arça” Dövlət iqamətgahı, konfrans zalında keçiriləcək.
“Ədəbiyyat və incəsənət” portalına Fonddan verilən məlumata görə, iclac Qırğız Respublikasının sədrliyi, təşkilata üzv ölkələrin Mədəniyyət nazirliklərinin iştirakı ilə baş tutacaq.
İclasın məqsədi türk dövlətləri başçılarının tapşırıqlarına uyğun olaraq, “Türk Dünyasına Baxış– 2040” sənədi, TURKTIME devizi və Türk dünyası Xartiyası çərçivəsində türk mədəni irsinin qorunması, inkişafı və gələcək nəsillərə ötürülməsi istiqamətində strateji addımların müzakirə edilməsidir.
Bildiyiniz kimi, Türk Mədəniyyəti və İrsi Fondu Türk dövlətlərinin Başçılarının təşəbbüsü və dəstəyi ilə yaradılmış beynəlxalq təşkilatdır. Fondun əsas məqsədi türk xalqlarının maddi və qeyri-maddi mədəni irsinin qorunması, tədqiqi və təşviqi, həmçinin türk ölkələri arasında elmi, nəşr fəaliyyəti və humanitar əməkdaşlığın inkişaf etdirilməsidir.
İclas çərçivəsində Fondun 2025-ci il üzrə fəaliyyətinin nəticələrinin təqdim olunması, həyata keçirilən layihə və təşəbbüslərin hazırki vəziyyətinin nəzərdən keçirilməsi, həmçinin 2026–2027-ci illər üçün prioritet fəaliyyət istiqamətlərinin müəyyən edilməsi planlaşdırılır. Xüsusilə mədəni irsin qorunması və rəqəmsallaşdırılması, elmi-tədqiqat əməkdaşlığının genişləndirilməsi, birgə beynəlxalq proqramların həyata keçirilməsi və türk məkanında humanitar dialoqun gücləndirilməsi məsələlərinə xüsusi diqqət yetiriləcək.
İclasda Türk Mədəniyyəti və İrsi Fondunun prezidenti, Türk Dövlətləri Təşkilatının Baş katibi, həmçinin Azərbaycan Respublikası, Qazaxıstan Respublikası, Qırğız Respublikası, Türkiyə Respublikası və Özbəkistan Respublikasının mədəniyyət nazirləri və rəsmi nümayəndələri iştirak edəcəklər.
Türk Mədəniyyəti və İrsi Fondunun Şurasının Qırğız Respublikasında keçiriləcək üçüncü iclası Fond tərəfindən təşkil olunan illik görüşlər ənənəsinin davamıdır. Belə ki, əvvəlki iclaslar Azərbaycan Respublikasında (2024) və Qazaxıstan Respublikasında (2025) keçirilmişdir. Bu iclas Fondun türk dünyası ölkələri arasında mədəni əməkdaşlığın möhkəmləndirilməsi və davamlı qarşılıqlı fəaliyyətin inkişafı istiqamətində öz missiyasını ardıcıl şəkildə həyata keçirdiyini bir daha təsdiqləyir.
Fonddan bildirildiyinə görə, kütləvi informasiya vasitələrinin nümayəndələrinin akkreditasiyası, yaxud əlavə məlumat əldə etmək üçün aşağıdakı əlaqə vasitələrinə müraciət etmək olar: Türk Mədəniyyəti və İrsi Fondunun tədqiqat üzrə mütəxəssisi – Nazgül Omurzakova
Tel: +996 995 200 385 (WhatsApp)
Email: Bu email ünvanı spambotlardan qorunur. Onu görmək üçün JavaScripti qoşmaq lazımdır.
Web: www.turkicheritage.org, www.heritageturkic.org.
“Ədəbiyyat və incəsənət”
(19.02.2026)
“İşığın ayaq səsləri”ni eşitdinizmi, gördünüzmü?
(Sona Vəliyevanın yeni kitabı haqda...)
Faiq Balabəyli, şair.
Fevral ayının soyuq qış axşamı. İş otağımdayam, qışın boz üzünün soyuqluğunu hiss etmirəm. Halbuki, bayırda əsən külək soyuq hava axınını daha da amansızlaşdırır, bilirəm.
Bu an mənim son vaxtlar soyuğa həssas olan vücudumda bir yaz havası var, otağmdakı hərarət mənə yaz havasını yaşadır. Ürəyimdən keçirdiklərim barmaqlarımın ucundan qara rəngli klaviaturanın üzərindəki ağ rəngli hərflərə “işgəncə verir”, aramsız döyəcləyir. Bu hələ bir saat, yaxud daha çox vaxtda təkrarlanacaq. Mən soyuq fevral ayında, doğma bir gün ərəfəsində sanki yeni doğma bir günü yaşayıram. Həm də arada barmaqlarıma dinclik verib, göz gəzdirdiyim, pıçıltılarımla səsləndirib eşitdiyim “İşığın ayaq səsləri”, bu “ayaq səslərini” dinləmək istəyi məni tərk etmir..
Gözlərimlə görüb, eşitdiyim ilk ayaq səsinin ritmində məni diqqətdə saxlayan,
”Öz könlümün ağası mən,
Tək eşqinə qulam, Allah!” , deyimi, misralarıdır.
Bu deyimlərin – işıqlı misraların izinə düşürəm. Möcüzə kimi “işğın ayaq səsləri” nin hamısını birdən eşidirəm (görürəm); zikrin, sevginin,duanın, baharın, qışın,köçüb xatirəyə çevrilmişin, qalıb ruhun töhfəsini almışın, hər şeyin, hər yerin –sağın, solun, içilən andın edilən tövbənin, bəndəlikdən mələkliyə çevrilməyin... və həzin, hənir bir etirafın özünü, sözünü görürəm, eşidirəm:
Kimdir arxamca ağlayır,
Ağısı içim dağlayır,
Yol uzaq, köçüm çox ağır
Yorğunam, yorğunam, Allah...
Əziz oxucu, elə indicə sizdən uzaqda sizinlə birlikdə şair-publisist, filologiya elmləri doktoru Sona xanım Vəliyevanın “İşığın(ın)ayaq səslərini” duyğu dolu hənirtisinə qulaq kəsilib, göz gəzdiririk. Mən bir oxucu, qələm adamı olaraq bir daha əminəm ki, şairə xanım,
“Yer üzünə bəxş etdiyin,
Sevginəm, duyğunam” - deməkdə tam haqlıdır.
Dualarım eşq nəğməsi...
“İşığın ayaq səsləri” ni oxuyub dinləyərək bir daha əmin oluram; Soyuq qış gecəsində, ayların içərisində ən bəstəboylu fevralda özünə “Yolam” deyərək İlahiyə tanışlıq verən xanlm əfəndi
“Ayrılıqlar düzüm-düzüm,
məni yollara bağlayır”
misralarından süzülən kədərli işıq selində sevginin ilahiliyindən bəhs edir, oxucu qəlbinə qış da olsa hərarət çiləyir.
Ruhum yollara bürünür
Yolların insanlara təkcə ayrılıqlar, vüsal dolu anlara vəsilə olmasını demir ki. Yollar həyatımızın müxtəlif anlarında müxtəlif görüntülərdə vasil olur.
Göyə yetən yolmu, səsmi?
Yollar zər dualı, süslü
Eşq ilk dərsim, son dərsimmi? –
nagümanlığından sonra qəribə, qəribə olduğu qədər də amiranə bir əminlik:
Can əriyib, yola dönür,
ruhum yollara bürünür. .., deyir, Tanrının öz əliylə onun (müəllifin) işıqlı yplunu görürük, lakin,
Daş olan çiçək adamlar,
əfsanə, gerçək adamlar – da bu İşığın ayaq səsləri”nə tərəf çevrilir,
Bu gecəm, bu da gündüzüm,
həqiqət ömür dözümüm, - deyiminin, ifadəsinin, təqdiminin doğruluğuna inanır.
Yollar ayrılıqdır...
Mən ayrılıqları, həsrəti, ümüdsüzliyi, tənhalağı (ətrafım adamlarla dolu olduğu vaxtlarda belə) çox görmüşəm, yaşamışam, ayaq səslərini çox eşitmişəm...şeirlərimdə, digər yazılarımda ifadə etmişəm. Digərlərinin yaşantılarını da öz yaşantım kimi bilmişəm. Bu baxımdan Sona xanımın, Yolların ayrılıq şeiri” təkcə müəllifinin yaşantısı deyil, elə soyuq fevral gecəsində isti otaqda həmin şeirin oxucusunun – mənim də həyatımın bir yaşanmış, yaşanacaq anlarıdır, desəm yanılmadığımı oxuculardan qəbul etmələrini istərdim:
İstər gediş olsun, istər qayıdış,
Ayrılıq daşıyır bütün limanlar...
Bir vaxtlar yazdığım şeirim dilimin ucundan dodaqlarıma tərəf yol alır, istər-istəməz pıçıldayıram:
Gəmiləri üzüb gedib, göynəyir,
Bu dənizin limanları yazıqdı...
Sona xanımın yollara bu qədər həssas olmasının sirrini axtarmaq istəyirəm:
Bəzəkli biletlər həsrət naxışlı
Uzanan yolların gözündə qəm var... –
deyir. Yolların gətirdiyi müxtəlif olmuşlar, olacaqlar şairin yazdığına inanıram:
Kipriyim çəpərlər gedən yolları...
Yollardan acizanə xahişlər, göndəriən ismarıclar, təəssüf, təəccüb, inciklik;
Bu necə gedişdi, şəhər boşaldı
yola kəmənd atıb necə döndərək?...
elə o ayrılıqları gətirmiş, şəhəri – iç dünyasını - boşaltmış yollardan gözləntilər də çox poetik və səmimi, inandırıcı səslənir:
İlahi, dağılmış qum dənəsiyəm,
toplayıb yığmağa doğma əl gərək.
Və
Kim var gəlişində sevinci ölçən
kim var gedişində təskinlik verən?
Yolun qulağına dedim: - gedəni
bir gün mənsizliyə öyrətməlisən...
Vicdanın bitməyən ağrı cəzası
Sona xanımın son dövr yaradıcılığında bu misralarla başlayan şeirini oxumuşdum, elə ilk noxunuşdan da yaddaşışma köçürmüşəm. Şeirdə mənim də dialektikamda olan, ara-sıra işlətdiyim “ən” ifadəsi var:
Azdan,
çoxdan fərqli,
daha tutumlu,
həcmli
“Ən”lə ölçülən
çox şeylər var dünyada...
Həyatımızın xoş, naxoş anlarının ifadəsinə kolorit qatan, hökmlə inandırmaq - doğrudurmu, yalandırmı düşüncəsindən bizi uzaq qoyan bu ifadənin təsir dairəsi yetərincədir:
Məsələn,
ƏN böyük ağrı
doğmaların,
dostların itkisindən
açılan yaranın ağrısıdır...
Həyatımızda o qədər ayrılıqlar, yaşanan, yaşanmaqda olan sarsıntılar olub ki, var ki... Şair olasan, bu halları yaşamayasan? Mümkün deyil, axı. Müşahidə etməyəsən, ağrısını çəkməyəsən, bizim tərəflərdə əlacsız qalan ağbirçəklərin ifadəsində tez-tez eşitdiyim kimi olan, dil olub, dillənməyəsən? Əlbəttə mümkün deyil. Dəli olmazsanmı?
Sona xanlım necə deyib? Təbiətin ünsürlərindən biri olan, obrazlı ifadələr işlədən də “əlimizdən tutan” - çaçımıza sığal çəkən, namələrimizi çatdıran, könlümüzü oxşayan və dəlilik edən Küləyin “yaxasından yapışmamaq” olmur axı:
Dayan,
dayan dəli külək,
Ağacdan ayrılan kövrək,
Ürkək yarpaqları hər tərəfə
qovma belə.
Anasından,
Vətənindən
elindən
obasından
ayırma körpə tifil
yarpaqları...
Bu, illər uzunu, zaman-zaman, yurd-yird, oba-oba, Vətənin bir tərəfindən digər tərəfinə qovulan, didərgin salınan, işgəncələrə məruz qalan, Vətənin özündən böyük, özündən ağır dərdini içində yaşayadan, vətənsizləşən insanımızın ağrısını yumruq boyda ürəyə sığdırmaq bacarığı, fədəkarlığı, vətəndaş mövqeyi, şair düşüncəsi ilə ana harayıdır... Taleyin adına bağlama, alın yazısıdır, demə bu yarpaqların acısını yaşayacaq Ağacların ana fəryadını eşit:
Qaçqın,
Köçkün taleyini,
Yad ağac qapısında
Urvatsız, doğmalarsız ölməyi...
...Onsuz da dərdimiz çoxdur.
Dəlilik edən, ətrafı saran, bizləri bizsizliyə, yurdsuzluğa çəkib aparan küləyin dəliqanlı yox, dəli canlı olmasını daha necə ifadə etsin ki?
“Ölçüsüz, biçisiz yaxşılıqların ən asan cavabı..”
“İşığın ayaq səsləri”ndə həzin, xəfif səslə şairənin özünün özü ilə dərləşdiyi, hesabat verdiyi, özündən özünə gileyləndiyi də “eşidilməkdədir”, görünməkdərir:
Udub-uduzmağı zaman göstərər,
Namərd dostlar ömrə bir yamaq imiş...
Şeirin digər bəndində isə şair ürəyinin, düşncə və müşahidəsinin poetik dillə, ən sərrasr deyimi, hökmü:
Qıvrılar bir namərd əməllərindən
İlan tək sürüşüb ünvan dəyişər...
Bir haşiyəyə çıxmaq istəyirəm, yeridir, yoxsa, yox, hər halda oxucu da, “İşığın ayaq səsləri” ni bizə dinşədən xanım əfəndimiz də üzürlü bilsin. Sona xanımın yaradıcılığı ilə bağlı bir yazı yazmışdım. Ölkəmizdə çox tanınan, oxunan bir qəzetin redaktoruna yaxınlaşdım, xahiş etdim ki, bəyənsə dərc etsin. Təəccüblə üzümə baxdı, Sona xanımın vaxtıdır, gərək əvvəllər yazaydın, dedi. Kimliyini yazmıram, yazmaram, kimsəyə demərəm də. Desəm, Balabəylilərə yaraşmayan bir iş tutmuş olaram. Amma bu yazını oxusa özü biləcək, yadına salacaq.
Haqqı itkilərdə əriyən ömrün
Sükutda göyərən səbri də haqqdır –
misraları, ardınca bir qədər əvvəl dediyim, ötənlərə ötəri dönüş, ötəri baxış, giley, təəssüf (Təəssüfə inanmıram, şairəni davamlı olaraq oxuduqdan sonra, bir ürəyəı iki fərqli hissi yerləşdirməyin mümkünsüzlüyünə əmin oldum), haqqında bəhs etdiyim “Düşüncələrim” şeirinin son bəndində ifadə olunan ALİLİK və İŞIQ, hansı ki, bu yazı boyu ayaq səslərini eşidirik:
Gözümə çırpdılar əlimin duzun
yenə də dualar könül həmdəmim.
Bir leysan yağışda yudum hirsimi, -
İçimdə nifrətlər qoy göyərməsin.
...Soyuq fevral gecəsində Sona xanımın kitabını oxuyuram və şeirlərinin birində dediyi kimi, kitabın səsində (şeirlərində) bahar fəslini görməmək olmur.
Mən bahar fəslini çox sevirəm, sizin şeirlərinizdə bahar nəfəsi duyulur, xanım əfəndimiz...
“Ədəbiyyat və incəsənət”
(19.02.2026)
Türk Mədəniyyəti və İrsi Fondu ilə Milli Azərbaycan Tarixi Muzeyi arasında Əməkdaşlıq Memorandumu imzalanıb
16 fevral 2025-ci il tarixində Türk Mədəniyyəti və İrsi Fondu ilə Milli Azərbaycan Tarixi Muzeyi arasında Əməkdaşlıq Memorandumu imzalanıb.
“Ədəbiyyat və incəsənət” portalına Fonddan verilən məlumata görə, Memorandumu Türk Mədəniyyəti və İrsi Fondunun prezidenti, professor Aktotı Raimkulova və Azərbaycan Respublikası Milli Tarix Muzeyinin direktoru, akademik Nailə Vəlixanlı imzalayıblar.
Memorandum Türk dünyasının ortaq tarixi-mədəni irsinin qorunması və tanıdılması istiqamətində birgə təşəbbüslərin həyata keçirilməsini, elmi və muzeyşünaslıq sahələrində əməkdaşlığın inkişafını, həmçinin müvafiq layihələr çərçivəsində qarşılıqlı təcrübə mübadiləsinin təşviqini nəzərdə tutur.
Görüş qarşılıqlı anlaşma və konstruktiv dialoq şəraitində keçib, tərəflər gələcək əməkdaşlığın perspektivlərinə dair əminliklərini ifadə ediblər.
“Ədəbiyyat və incəsənət”
(19.02.2026)
“YAŞAT” Fondu Naxçıvanda növbəti qış düşərgəsini reallaşdırır
16-19 fevral 2026-ci il tarixində “YAŞAT” Fondunun təşkilatçılığı ilə Naxçıvanda şəhidlərimizin övladları üçün növbəti dəfə qış düşərgəsi reallaşdırılır.
“Ədəbiyyat və incəsənət” portalına ASAN-dan verilən məlumata görə, layihə Naxçıvan Muxtar Respublikasında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin səlahiyyətli nümayəndəliyi, Azərbaycan Həmkarlar İttifaqları Konfederasiyası (AHİK) ilə birgə tərəfdaşlıq çərçivəsində, həmçinin “Azərbaycan Hava Yolları" QSC-nin və Naxçıvan Muxtar Respublikası Həmkarlar İttifaqları Şurasının dəstəyi ilə baş tutur.
36 iştirakçını əhatə edən düşərgənin məqsədi uşaqlar üçün qış mövsümünə uyğun olan qış idman oyunlarına maraq oyatmaq, yeni dostluqların qurulması üçün şərait yaratmaqdır.
Düşərgənin ilk günündə iştirakçılar Duzdağ Müalicə Mərkəzinə ekskursiya ediblər. Həmçinin AHİK tərəfindən görülən işlərə həsr olunmuş filmin nümayişi baş tutub.
Sonrakı günlərdə iştirakçılar Ağbulaq İstirahət Mərkəzində xizək təlimlərində, kirşə sürüşlərində və digər oyunlarda əyləncəli vaxt keçiriblər.
Düşərgə çərçivəsində “YAŞAT” Fondunun rəhbəri, Qarabağ qazisi Elvin Hüseynov və AHİK sədrinin müavini, Naxçıvan Muxtar Respublikası Həmkarlar İttifaqları Şurasının sədri Qəzənfər Abdullayev uşaqlarla çay süfrəsi ətrafında söhbət aparıblar.
“YAŞAT” Fondu tərəfindən şəhidlərimizin övladları üçün ölkə daxilində və xaricində düşərgələr, təlim kursları və digər tədbirlər mütəmadi təşkil olunur.
“Ədəbiyyat və incəsənət”
(19.02.2026)
“Ana dilim – kimliyim, qürurum!” adlı tədbir keçirilib
15–17 fevral tarixlərində Respublika Uşaq Kitabxanasında 21 fevral – UNESCO tərəfindən təsis edilmiş Beynəlxalq Ana Dili Günü münasibətilə “Ana Dili: Milli Kimlik” adlı silsilə tədbirlər keçirilib.
“Ədəbiyyat və incəsənət” portalına Kitabxanadan verilən məlumata görə, tədbirlərdə Laçın rayon 40 nömrəli tam orta məktəbin, 30 nömrəli tam orta məktəbin və 20 nömrəli məktəb-liseyin şagirdləri iştirak ediblər. Üç gün davam edən proqram uşaqlar üçün həm maarifləndirici, həm də maraqlı və interaktiv şəkildə təşkil olunub.
İlk öncə kitabxana əməkdaşı ana dilinin xalqın milli kimliyini, tarixini və mənəvi dəyərlərini yaşadan ən böyük sərvət olduğunu vurğulayıb. Bildirilib ki, hər bir vətəndaş ana dilini qorumalı, onu sevərək və düzgün şəkildə istifadə etməlidir.
Proqram çərçivəsində şagirdlər ana dilinə həsr olunmuş cizgi filmini izlıyiblər, daha sonar maraqlı sual-cavablar aparılıb. Məktəblilər dilimizin zəngin ifadə imkanlarından danışaraq öz fikirlərini bölüşüb, ana dilinə həsr olunmuş şeirlər səsləndiriblər.
Həmşinin, kitabxanada ana dilinə dair nəşrlərin və müasir Azərbaycan ədəbiyyatı nümunələrinin yer aldığı rəngarəng kitab sərgisi təşkil olunub. Uşaqlar sərgidə nümayiş olunan kitablarla yaxından tanış olaraq, oxumağa böyük həvəs göstəriblər.
Keçirilən silsilə tədbirlərin əsas məqsədi ana dilinin qorunması və inkişaf etdirilməsi, gənc nəslə sevdirilməsi, eləcə də məktəblilərdə milli-mənəvi dəyərlərə hörmət hissinin gücləndirilməsi olub. Tədbirlər maarifləndirici, tərbiyəvi və eyni zamanda ruhlandırıcı ab-havası ilə yadda qalıb.
Ana dilimiz – kimliyimiz, qürurumuz və gələcəyimizdir!
“Ədəbiyyat və incəsənət”
(19.02.2026)
“70 ilin işıqlı yolu”
Bakı Şəhər Mədəniyyət Baş İdarəsi Yasamal rayon Mərkəzləşdirilmiş Kitabxana Sistemi (MKS) M.Ş.Vazeh adına Mərkəzi Kitabxanasının Uşaq şöbəsi və X.B.Natəvan adına 4№-li kitabxana filialı T.Abbasov adına 225№-li tam orta məktəblə birgə uşaqların sevimli yazıçı və şairi, pedaqoq, professor Solmaz Amanovanın 70 illik yubileyinə həsr edilmiş “70 ilin işıqlı yolu” adlı tədbir keçirdilər. Bu barədə “Ədəbiyyat və incəsənət” portalına Kitabxanadan xəbər verilir.
Azərbaycan Respublikasının Dövlət Himni səsləndirildi, şəhidlərin xatirəsi bir dəqiqəlik sükutla yad edildi.
Yubiley gecəsini Mərkəzi Kitabxananın Uşaq şöbəsinin müdiri Sevil Namazova açaraq, Solmaz Amanovanın həyatı, ədəbi fəaliyyəti və uşaq ədəbiyyatına verdiyi töhfələr haqqında məlumat verdi. O qeyd ki, yazıçı öz əsərlərində uşaqların saf dünyasını, onların düşüncə tərzini ön plana çəkərək oxuculara dostluq, Vətənə sevgi və davranış kimi dəyərləri aşılayır. Yazıçı ilk qələm təcrübəsini XX əsrin 70-ci illərində “Ulduz” jurnalında sınamışdır. Dövri mətbuatda şeir, hekayə, elmi-kütləvi məqalələrlə çıxış edir.
Məktəbin direktoru Sevda Eminova və direktor müavini, Türk Dünyası Araşdırmaları Beynəlxalq Elmlər Akademiyasının fəxri professoru Zenfira Nusalova qonaqları salamladılar və yubilyarı təbrik etdilər. Z.Nusalova çıxışında vurğuladı ki, ədibin uşaqlar üçün yazdığı əsərləri şifahi xalq ədəbiyyatına və adət-ənənələrimizə bağlılığı ilə seçilir.Onun “İnsan iz qoyur”, “İrs” və s. əsərləri Təhsil Nazirliyi tərəfindən əlavə dərs vəsaiti kimi təsdiq edilmişdir.
Yazıçı tədbir iştirakçılarına yaradıcılığıdan və gələcək planlarından, müasir uşaq ədəbiyyatının inkişaf perspektivlərindən danışdı. O, şagirdlərlə kitab və mütaliənin əhəmiyyəti barədə fikir mübadiləsi apardı, uşaqlar oxuduqları kitablar haqqında düşüncələrini yazıçı ilə bölüşdülər.
Görüşdə 3-cü sinif şagirdləri yubliyarın şeirlərini söylədilər, 4-cü sinif şagirdləri mahnılar ifa etdilər. 7-ci sinif şagirdləri yubilyarın yeni əsərlərindən bir-birindən maraqlı səhnəciklər nümayiş etdirdilər.“İlmənin məcaraları” əsərindən səhnələşdirilmiş parçalar çox maraqlı oldu,5-ci sinif şagirdlərinin rəngarəng rəqsləri alqışlarla qarşılandı.
Yubiley gecəsinin sonunda Solmaz Amanova məktəbin müəllimləri Esmira Hüseynovaya, Cəmilə Əliyevaya, Vüsalə Əsədova, Tahirə Zöhrabovaya və Gülnarə Hüseynovaya, qonaqlara və tədbir iştirakçılarına dərin təşəkkürünü bildirdi.
Tədbirdə yazıçının yubileyinə həsr olunmuş maraqlı videoçarx nümayiş olundu.
“Ədəbiyyat və incəsənət”
(19.02.2026)
