Nail Zeyniyev,

"Ədəbiyyat və incəsənət" portalının Ədəbiyyat şöbəsi

Sənətdə yarımçıq qalan əsərlər təsadüfi hal deyil. Bir çox tanınmış sənətkarın işlərində bitməmiş kətanlar, yarıda saxlanmış ideyalar var. Bu vəziyyətin arxasında sadə səbəblərdən çox, daxili gərginlik və düşüncə dayanır.

Rəssam işə başlayanda ağlında müəyyən bir obraz olur. Bu obraz adətən tam, aydın və qüsursuz görünür. Amma onu kətana köçürdükcə bu ilkin təsəvvürlə real nəticə arasındakı fərq üzə çıxır. İş irəlilədikcə bu fərq daha çox hiss olunur. Çünki rəssamın özü də prosesi dərinləşdirdikcə daha tələbkar olur.

Bu mərhələdə seçim yaranır. Ya əsəri tamamlayıb onun qüsurlarını qəbul etmək, ya da onu yarımçıq saxlayıb içindəki idealı qorumaq. Bəzi rəssamlar ikinci yolu seçir. Çünki tamamlanmış əsər artıq dəyişməz olur və onun qeyri-kamilliyi aydın görünür. Yarımçıq qalan isə hələ də ehtimal olaraq qalır.

Qorxu amili burada rol oynayır. Əsər tamamlananda o, başqalarının qarşısına çıxır. İnsanların reaksiyası, tənqidi, qəbul edib-etməməsi artıq rəssamdan asılı olmur. Bu, bir növ özünü ortaya qoymaqdır. Yarımçıq saxlanılan iş isə bu mərhələdən keçmir, daha təhlükəsiz zonada qalır.

Amma məsələ təkcə qorxu ilə izah olunmur. Bəzi rəssamlar üçün tamamlanma anlayışı özü şübhəlidir. Onlar düşünür ki, sənət prosesi heç vaxt bitmir. Hər iş sadəcə müəyyən nöqtədə dayandırılır. Bu baxışa görə “bitmiş əsər” anlayışı nisbi və şərtidir.

Belə yanaşmada rəssam əsər üzərində uzun müddət işləyə, ona qayıda, dəyişə bilər. Bitirmək isə bu prosesi dayandırmaq deməkdir. Bəziləri üçün bu, inkişafın kəsilməsi kimi görünür. Ona görə də işi açıq saxlayırlar.

Digər tərəfdən, bu düşüncə bəzən özünü qoruma vasitəsinə çevrilə bilər. Rəssam kamilliyə inanmadığını deyir, amma əslində qiymətləndirilməkdən çəkinir. Bu iki hal çox vaxt bir-birinə qarışır və onları ayırmaq asan olmur.

Cəmiyyətin və mühitin təsiri də az deyil. Bəzi yerlərdə sənətkar üzərində “bitir, göstər, təqdim et” kimi təzyiq olur. Bu halda yarımçıq işlərə yer qalmır. Amma bu yanaşma da hər zaman sağlam nəticə vermir. Bəzən əsər hazır olmadan tamamlanmış kimi təqdim edilir.

Nəticədə məsələ tək bir səbəblə izah edilmir. Rəssamın əsəri tamamlamaması həm qorxu ilə, həm də kamillik anlayışına münasibəti ilə bağlı ola bilər. Bu iki amil çox vaxt eyni anda mövcud olur. Hər əsərdə, hər yaradıcı insanda bu balans fərqli şəkildə ortaya çıxır.

"Ədəbiyyat və incəsənət"

(06.04.2026)

Fatimə Məmmədova,

"Ədəbiyyat və İncəsənət" portalının Xəbərlər və Təqvim şöbəsi

Son zamanlar o hər şeyə üzülürdü. Küləyin səsinə belə… Elə bil hər əsən külək onda qopmuş boşluqları oyadırdı. Sakit bir səs belə ürəyinə toxunurdu. Bəzən də insanlar,elə ətrafındakılar. Heç fərqində olmadan sözləri ilə incidirdilər onu. Gülüşlərin içində gizlənən laqeydlik, zarafat adı ilə deyilən ağır sözlər...

O isə susurdu... Çünki o inanırdı ki, haradasa bir nəfər var- köhnə dost. Elə bil onu cibində daşıyırmış kimi yaxın hiss edirdi. Düşünürdü ki, bir zəng qədər yaxındır hər şey. Telefonu açsa, o səsi eşitsə, hər şey bir az yüngülləşər. Zəng vursam, götürər, dərdləşərik… mən deyərəm niyə belə pisəm, o isə həmişəki kimi deyər: “fikir vermə onlara…”

Amma heç vaxt o zəng edilmədi. Pis olanda yazmadılar, ürək sıxılanda zəng etmədilər. Nə o addım atdı, nə də bu. Bəlkə də o artıq unutmuşdu, bəlkə də həyatında başqa bir dərd ortağı və dostu vardı, bəlkə də artıq onun üçün heç kim deyildi.

Amma ən ağırı insanın bir vaxt “ən yaxınım” dediyi birinin yavaş-yavaş yadlaşmasını izləmək idi.

Vəfa… nə qəribə sözdür. Vəfa bəzən insanı xilas etmir, əksinə, ən çox yaxşı insanları yaralayır. Çünki onlar gözləyir, çünki onlar unutmur, çünki onlar “bəlkə” ilə yaşayır. Hələ vicdanı demirəm. Vicdan var ha, insanın içində səssizcə danışır. 

Beləcə, o hər dəfə üzüləndə, hər dəfə ürəyi dolanda yenə də yazmadı, amma bu dəfə dözmədi.  Vacib bir söhbət əsnasında sadəcə bir cümlə yazdı: “Yorulmuşam…” Əslində çox şey demək istəyirdi, amma bütün ağrısını bir sözə sığışdırdı. Və cavab gəldi - soyuq, uzaq, tanımadığı qədər yad bir səslə: “Allah köməyin olsun, əzizim…”

O an bir insanı yox, bir xatirəni itirdiyini anladı.

Şairin də dediyi kimi:

İstərəm qayıdam uşaqlığıma

Oynayım, yıxılım dizim qanasın.

Ağlaya-ağlaya tez qaçım evə,

Yaramı zaman yox,anam bağlasın.

Artıq anlayırıq ki, heç kim heç kimin yarasını bağlamır. Bağlayan varsa, o da anadır. Bəzən isə ən çox ehtiyacımız olanı özümüz verməli oluruq: özümüzü qucaqlamaq, özümüzü başa düşmək, özümüzü bağışlamaq… Çünki heç kim sənin yaralarını tam olaraq bağlaya bilməz,  bunu yalnız sən özün edə bilərsən.

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(06.04.2026)

Murad Vəlixanov,

"Ədəbiyyat və incəsənət" portalının İncəsənət şöbəsi

Azərbaycan kinosunda bəzən ən sadə məişət hadisəsi böyük ictimai və mənəvi məna daşıyan hekayəyə çevrilir. 1987-ci ildə ekranlaşdırılan "Pirverdinin xoruzu" adlanan bu ekran əsəridə məhz belə filmlərdəndir. Zahirdə komik süjetə malik olan bu ekran əsəri əslində insan xarakterini, xırda maraqları və cəmiyyətin gündəlik problemlərini incə yumorla təqdim edir.

Filmin rejissoru aktyor və rejissor kimi tanınan Ramiz Əzizbəylidir. O, bu film vasitəsilə sadə kənd həyatını, insan münasibətlərini və məişət içində gizlənən xarakter xüsusiyyətlərini tamaşaçıya düşündürücü və eyni zamanda gülüş doğuran formada çatdırmağı bacarıb.

Bir xoruz və bir kəndin sükutu

Filmin hadisələri kənd mühitində cərəyan edir. Pirverdi adlı sadə, bir qədər də tərs xarakterli bir insanın həyatı gözlənilməz bir hadisə ilə dəyişir. Onun xoruzu kəndin sakit həyatında sanki yeni bir “məsələ” yaradır.

Xoruzun banlaması adi bir məişət detalı kimi görünsə də, bu səs ətrafdakı insanları narahat edir, mübahisələrə səbəb olur və nəticədə kənddə münasibətlər gərginləşir. Hər kəs bu məsələni öz prizmasından qiymətləndirir – kimisi bunu adi hal sayır, kimisi isə böyük problemə çevirir.

Beləliklə, sadə bir xoruz kənddə insanların xarakterini üzə çıxaran bir “sınağa” çevrilir.

Yumorun arxasında gizlənən həqiqət

Rejissor Ramiz Əzizbəyli filmi yumor üslubunda təqdim etsə də, ekran əsərinin alt qatında ciddi sosial mesaj gizlənir. Burada söhbət təkcə xoruzdan getmir.

Film göstərir ki, bəzən insanlar böyük problemlər qarşısında susur, amma xırda məsələləri böyüdərək münasibətləri gərginləşdirirlər. Bu isə cəmiyyətin psixologiyasını açan incə müşahidədir.

Pirverdi obrazı sadə kənd adamının tipik nümunəsidir. O, öz doğrularına inanır, geri çəkilmək istəmir və nəticədə kiçik bir məsələ ətrafında böyük mübahisələrin mərkəzinə çevrilir.

Məişət komediyasından sosial mesaj

"Pirverdinin xoruzu" Azərbaycan kinosunda məişət komediyasının maraqlı nümunələrindən biri sayılır. Film tamaşaçını güldürür, lakin eyni zamanda düşündürür.

Burada hər bir personaj real həyatın içindən götürülüb. Kəndin ağsaqqalı, qonşular, narazı insanlar – hamısı tanış obrazlardır. Bu tanışlıq isə filmin təsir gücünü daha da artırır.

Son söz

Bəzən bir xoruzun səsi bütün kəndi ayağa qaldıra bilir. Amma əslində o səs insanların daxilində gizlənən narazılıqları, xırda eqoları və münasibətlərdəki gərginliyi üzə çıxarır.

“Pirverdinin xoruzu” filmi bizə sadə bir həqiqəti xatırladır:

Bəzən böyük mübahisələr ən kiçik səbəblərdən başlayır, amma onların arxasında insan xarakteri dayanır.

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(06.04.2026)

Sərtyel, “Ədəbiyyat və incəsənət”

Gülüş klubunda növbəti görüşümüzdə ənənəni pozub Şəmil Sadiqdən eşitdiyim bir pritçanı sizlərə danışacağam. Açması nədir, özünüz tapacaqsınız.

Bir gün bir kəndli eşşəyi ilə yol gedərkən qarşısına bir dərviş çıxır. Hal-əhvaldan sonra dərviş deyir, yükün nədir, kəndli deyir, buğdadır. 

- Bəs bu xurcundakı torpaqdır axı.

- Dərviş baba, xurcunun biri buğdadır, biri torpaq. Torpağı da ona görə qoymuşam ki, tarazlıq pozulmasın. 

- Belə düzgün deyil, sən torpağı tök yerə, buğdanı iki yerə bölüb eşşəyə yüklə. Özün də min üstünə. Artıq yükü niyə daşıyasan ki?!

Kəndli bir az fikrə gedəndən sonra ağlına batır, tez dərvişin dediyini edir, yola düşməzdən öncə, deyir:

-Dərviş baba, sən bu qədər zəka, ağıl sahibisən, de görüm, bu ağılla sənin vardan, dövlətdən nəyin var?

Dərviş gülümsəyib, cavab verir:

-Heç nəyim, bir həsirəm, bir də məmmədnəsir, harda bir tikə çörək tapdım yeyib, yol gedirəm. 

Kəndli tez eşşəyindən düşüb xurcunları əvvəlki kimi yükləyir, torpağı birinə, buğdanı birinə. Sonra da deyir ki, sənin ağlın olsa idi, özünə gün ağlardın, sənin ağlın mənə gərək olmadı. 

P. S. Açması da sizlik olsun

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(06.04.2026)

Nigar Xanəliyeva,

“Ədəbiyyat və incəsənət” portalının Xüsusi Layihələr şöbəsi

Türk Mədəniyyəti və İrsi Fondu ilə “Ədəbiyyat və incəsənət” portalının Türk xalqlarının mədəniyyəti birgə layihəsindəyik.  Bu dəfə Türk diasporaları və onların mədəniyyətə təsiri barədə danışacağıq.

Türk xalqları tarix boyu geniş coğrafiyalara yayılmış, müxtəlif sosial, siyasi və iqtisadi səbəblərlə miqrasiya etmişlər. Bu miqrasiya nəticəsində yaranan türk diasporaları, yaşadıqları ölkələrin sosial strukturlarında mühüm rol oynamış və həm öz mədəniyyətlərini qoruyub yaşatmış, həm də yerləşdikləri cəmiyyətlərin mədəni həyatına təsir göstərmişlər. Bu proses ikitərəfli bir mədəni mübadilə yaratmış, yeni hibrid kimlik formalaşmalarına səbəb olmuşdur.

Türk diasporalarının tarixi inkişafı:

1. Erkən miqrasiyalar:

• Orta əsrlərdə türk tayfalarının Avrasiyada yayılması (Səlcuqların, Osmanlıların genişlənməsi).
• Krım tatarları, Qafqaz türkləri, Osmanlıdan Balkanlara köçlər.

2. XX əsrdə siyasi miqrasiyalar:

• 1917-ci ildə Rusiya inqilabından sonra Krım, Qafqaz və Orta Asiya türklərinin miqrasiyası.
• II Dünya Müharibəsindən sonra Türkiyədən Qərbi Avropaya əməkçi köçləri (Gastarbeiter proqramı çərçivəsində).

3. Müasir miqrasiyalar:

• Sovet İttifaqının dağılmasından sonra Orta Asiya və Qafqaz ölkələrindən köçlər.
• Suriyadakı müharibədən sonra suriyalı türkmanların köçü.

Diasporaların coğrafi yayılması

Türk diasporalarının mədəniyyətə təsiri:

1. Dil və təhsil:

• Türk diasporları dilin qorunmasına böyük diqqət yetirir. Məktəblərdə türkcə dərslər, mədəniyyət kursları təşkil edilir.
• Almaniyada “Türkcə dərs proqramı” dövlət tərəfindən də dəstəklənir.

Nümunə:
Almaniyada fəaliyyət göstərən DITIB (Türk İslam İcması) məktəblərdə din və mədəniyyət təlimləri keçir.

2. Ədəbiyyat və incəsənət:

• İki dillilik mövzusu əsərlərdə əsas mövzuya çevrilir.
• Türkiyədən olan yazıçıların əsərləri artıq Avropanın ədəbi mühitində də tanınır.

Nümunə:
Feridun Zaimoğlunun "Kanak Sprak" əsəri türk gənclərinin Almaniyada kimlik axtarışlarını əks etdirir.

3. Musiqi:

• Türk diasporası yaşadıqları ölkələrin musiqi üslubları ilə türk musiqisini sintez edib.
• Türk rap, hip-hop mədəniyyəti Almaniyada və Fransada güclənib.

Nümunə:
Almaniyada Kool Savas və Ceza kimi sənətçilər türk rap mədəniyyətinin simvolu olub.

4. Qida mədəniyyəti:

• Türk mətbəxi dünya mətbəxinə inteqrasiya olunub.
• Dönər, baklava, lahmacun kimi yeməklər Avropa və Amerikada məşhur fast-food alternativləri kimi yayılıb.

Nümunə:
Almaniyada dönər kebab bazarı illik 4 milyard avro dövriyyəyə sahibdir.

5. İctimai və siyasi həyat:

• Türk əsilli siyasətçilər Avropada seçkilərdə yüksək vəzifələrə gəlmişdir.

Nümunə:
Almaniyada Cem Özdemir (Yaşıllar Partiyası liderlərindən biri), Hollandiyada Tunahan Kuzu kimi siyasətçilər türkləri təmsil edir.

6. Bayramlar və ictimai tədbirlər:

• Novruz bayramı, Ramazan bayramı və Müstəqillik günləri xaricdə geniş qeyd olunur.
• Mədəniyyət festivalları ilə türk incəsənəti və adət-ənənələri təbliğ edilir.

Diaspora Mədəniyyətinin Çətinlikləri

• Assimilyasiya təzyiqləri: Gənc nəsillərdə dil və kimlik itkisi riski.
• İkili kimlik problemi: “Hansı mədəniyyətə daha çox bağlıyam?” sualı gənc nəsillərdə tez-tez yaranır.
• Siyasi təsirlər: Bəzi ölkələrdə türk diasporası siyasi təzyiqlərlə üzləşə bilir.

Nəticə:

 Türk diasporaları, yalnız öz mədəniyyətlərini qorumaqla kifayətlənməmiş, yaşadıqları ölkələrin mədəniyyətinə də dərin təsir göstərmişlər. Musiqidən mətbəxə, siyasətdən ədəbiyyata qədər bir çox sahədə bu təsir açıq şəkildə görünməkdədir. Ancaq gələcəkdə bu mədəniyyətin yaşadılması üçün diasporalar arasında koordinasiyalı fəaliyyətlərin, dilin qorunmasının və gənc nəsillərin milli kimliyə bağlılığının gücləndirilməsi vacibdir.

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(06.04.2026)

Millət vəkili, Milli Məclisin İctimai birliklər və dini qurumlar komitəsinin sədri Dr. Fazil Mustafa Kulis.az portalının 15 illik yubileyini təbrik edib. “Ədəbiyyat və incəsənət” portalı xəbər verir ki,  portalın baş redaktoru Ulucay Akifə göndərilən məktubda deyilir:

“Hörmətli Baş redaktor,

Sizi – ölkəmizin ictimai-mədəni həyatında özünəxas yer tutan, ədəbi-estetik zövqün və ictimai şüurun formalaşmasına xidmət edən media platformasını – 15 illik yubileyiniz münasibətilə səmimi qəlbdən təbrik edirəm!

Kulis.az Azərbaycanın ictimai mühitində geniş auditoriya qazanan aparıcı mədəniyyət portallarından birinə çevrilmiş, ədəbiyyat, incəsənət və kulturoloji düşüncə sahəsində mövqe formalaşdırmışdır.

Portalın fəaliyyətində diqqət çəkən əsas cəhət onun yalnız informasiya daşıyıcısı kimi çıxış etməməsi, eyni zamanda ədəbi irsin təbliği, mədəni yaddaşın qorunması və sağlam ictimai müzakirə mühitinin formalaşdırılması kimi önəmli missiyanı həyata keçirməsidir.

Bu gün Kulis.az həm də yaradıcı aydınların düşüncəsinin, yaradıcılıq enerjisinin və milli kimlik şüurunun toplandığı ictimai fikir məkanına çevrilmişdir. Portalın fəaliyyəti vətəndaş cəmiyyətinin inkişafına, mədəni müxtəlifliyin qorunmasına və ictimai dialoqun dərinləşməsinə töhfələr verir.

Azərbaycan Respublikasının dövlət siyasətində vətəndaş cəmiyyəti institutlarının gücləndirilməsi, milli-mənəvi dəyərlərin qorunması və mədəni irsin inkişafı prioritet istiqamətlər kimi müəyyən olunmuşdur.

Əminəm ki, gələcək fəaliyyətinizdə də milli-mədəni düşüncənin inkişafına, gənc nəslin estetik zövqünün formalaşdırılmasına və Azərbaycan ədəbiyyatının, incəsənətinin daha geniş miqyasda təbliğinə layiqli töhfələr verməkdə davam edəcəksiniz.

Sizə möhkəm cansağlığı, yeni layihələr və uğurlar arzulayıram!”

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(04.04.2026)

3 aprel 2026-cı il tarixində F. Köçərli adına Respublika Uşaq Kitabxanasında 2 Aprel – Beynəlxalq Uşaq Kitabı Gününə həsr olunmuş növbəti silsilə tədbirlər çərçivəsində növbəti tədbir təşkil olunub.

“Ədəbiyyat və incəsənət” portalına kitabxanadan verilən məlumata görə, tədbirdə “Kaspi”,  “Ankara” liseylərinin, 265, 194 nömrəli ümumtəhsil məktəblərinin, həmçinin 1 nömrəli uşaq evi sosial xidmətlər şöbəsinin şagirdləri görüşə qatılaraq fəal iştirak ediblər.

Görüş çərçivəsində tanınmış uşaq yazarları – Mehriban Nağıyeva, Gülzar İbrahimova, Çinarə Köçərli, Əfsanə Rəhimli və Reyhan Yusifqızı oxucularla səmimi ünsiyyət qurublar. Yazıçılar öz yaradıcılıqları, kitabları barədə məlumat verib, uşaqların ünvanladıqları sualları ətraflı cavablandırıblar. Bu ünsiyyət iştirakçılar tərəfindən böyük maraqla qarşılanıb.

Tədbir zamanı uşaqların fəallığını artırmaq məqsədilə müxtəlif interaktiv fəaliyyətlər təşkil edilib. Şagirdlər sevdikləri kitablar haqqında fikirlərini bölüşüb, müxtəlif hədiyyəli oyunlar keçirilib. Bu cür fəaliyyətlər uşaqların yaradıcılıq qabiliyyətlərinin inkişafına və onların özünüifadə bacarıqlarının gücləndirilməsinə müsbət təsir göstərib.

Eyni zamanda iştirakçılar sərgiyə baxış keçirərək kitabxananın zəngin kitab fondu ilə tanış olmaq imkanı əldə edib, müasir və klassik uşaq ədəbiyyatı nümunələri barədə məlumat əldə ediblər.

Belə tədbirlərin keçirilməsi uşaqların intellektual inkişafına dəstək olmaqla yanaşı, onların asudə vaxtlarının səmərəli təşkili və kitaba olan marağın daha da artırılması baxımından mühüm əhəmiyyət kəsb edir. F. Köçərli adına Respublika Uşaq Kitabxanası tərəfindən bu istiqamətdə tədbirlərin davamlı olaraq keçirilməsi nəzərdə tutulur.

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(04.04.2026)

Bakı Şəhər Mədəniyyət Baş İdarəsi Yasamal rayon Mərkəzləşdirilmiş Kitabxana Sisteminin (MKS) M.Ş.Vazeh adına Mərkəzi Kitabxanasında Mədəniyyət Konsepsiyasının icrası ilə əlaqədar həyata keçirilən “Kitablar səltənətinin inciləri” adlı mütaliə silsiləsindən izləyicilərə təqdim olunan Xalq yazıçısı Natiq Rəsulzadənin “Hifz et və bağışla” hekayəsidir. Bu barədə “Ədəbiyyat və incəsənət” portalına Kitabxanadan məlumat verilib.

Əsərdə övlad itkisi yaşayan valideynlərin ağır kədəri və daxili iztirabları təsvir olunur. Psixoloji və dramaturji səpkili bu hekayədə yazıçı oxucusunu həyatın və itkinin tərs təzadları ilə üz-üzə qoyur. İnsan psixologiyasının nələrə qadir olduğunu göstərən bu hekayədə övlad itkisi ilə bir ailənin ağır faciəsi fonunda ananın demək olar ki, canlı meyit kimi yaşadığını, atanın isə özünün də gözləmədiyi halda böyük uğurlarla, mükafatlarla, yazıçı kimi xalqın sevgisiylə yaşadığını ön plana çəkir.

Baxmayaraq ki, övlad itkisi onu da yandırır, amma o, artıq zirvələrdədir. Xalq yazıçısı Natiq Rəsulzadənin bu hekayəsi də həmişəki kimi oxucularda alt  və subyektiv fikirlər yaradacaq.

Yazıçı Şahzadə İldırım oxuculara bu maraqlı hekayəni oxumağı tövsiyə edir.

Videoçarx aşağıdakı keçiddə təqdim olunur:

https://youtu.be/BNrVqyMdsX4

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(04.04.2026)

Özbəkistanın Fərqanə vilayətində "Orta Asiya və Azərbaycan" dostluq forumu çərçivəsində "Orta Asiya ölkələri-Azərbaycan dostluğunun yeni dövrü" mövzusunda beynəlxalq konfrans keçirilib.

“Ədəbiyyat və incəsənət” portalına Azərbaycan Respublikasının Diasporla İş üzrə Dövlət Komitəsindən verilən məlumata görə, konfransda komitə sədrinin birinci müavini Valeh Hacıyev və komitə əməkdaşları iştirak edib.

Tədbirdən əvvəl Fərqanə vilayətindəki “Dostluq steli” ziyarət edilib. Tədbir iştirakçıları xalqlar arasında dostluq və qardaşlıq münasibətlərinin rəmzi sayılan abidənin önünə gül dəstələri qoyaraq ehtiramlarını bildiriblər.                       

Konfransda Özbəkistan Respublikasının Millətlərarası Münasibətlər və Xaricdəki Həmvətənlərlə Əlaqələr Komitəsinin sədri Kahraman Sarıyev, Qırğız Respublikasının Əmək, Sosial Təminat və Miqrasiya nazirinin birinci müavini Kamçıbek Dosmatov, Tacikistan Dostluq və Mədəni Əlaqələr Cəmiyyətinin nümayəndəsi İbrahim Abdullozoda, Qazaxıstan Respublikasının “Otandastar” Fondunun vitse-prezidenti Alibek Jurkadam, eyni zamanda digər rəsmi şəxslər və ekspertlər çıxış ediblər. 

Komitə sədr Fuad Muradovun salamlarını iştirakçıların diqqətinə çatdıran Valeh Hacıyev Azərbaycan və Özbəkistanın dövlət başçılarının ortaq siyasi iradəsi nəticəsində iki ölkə arasında münasibətlərin strateji tərəfdaşlıq səviyyəsinə yüksəldiyini bildirib. Siyasi dialoqun intensivləşməsi nəticəsində ticarət, iqtisadi, mədəni, humanitar və regionlararası əlaqələrin ardıcıl inkişaf etdiyini qeyd edib. İkitərəfli əməkdaşlığın uğurlu nümunələri kimi Daşkənddə Heydər Əliyev adına bağın və “Azərbaycan” parkının, eləcə də Bakıda “Özbəkistan” parkının yaradılmasını xatırladıb. O, işğaldan azad olunan ərazilərdə aparılan genişmiqyaslı bərpa və quruculuq işlərinə də toxunaraq Özbəkistanın Füzulidə Mirzə Uluqbəy adına tam orta məktəbin, Qazaxıstanın Füzulidə Kurmanqazı adına Uşaq Yaradıcılıq Mərkəzinin, eləcə də Qırğızıstanın Ağdamda təlim mərkəzinin inşasına verdiyi töhfələri yüksək qiymətləndirib. 

Sonda forumun daimi fəaliyyət göstərən dialoq platformasına çevrilməsi, həmçinin Fərqanə vilayətinin davamlı inkişafına yönəlmiş birgə təşəbbüs və proqramların həyata keçirilməsi barədə razılıq əldə edilib.

Bundan əlavə, tədbirdə fəal iştirak edən bir sıra şəxslər, o cümlədən Valeh Hacıyev “Xalqlar dostluğu” döş nişanı ilə təltif olunub.

Konfrans çərçivəsində Kahraman Sarıyev və Valeh Hacıyev arasında ikitərəfli görüş də keçirilib. Görüşdə bir sıra məsələlər, o cümlədən ölkələrimizin zamanla inkişaf edən dostluq və qardaşlıq münasibətləri fonunda diasporlar arasında həmrəyliyin, əməkdaşlığın və koordinasiyanın daha da gücləndirilməsi müzakirə edilib.

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(04.04.2026)

“Ədəbiyyat və incəsənət” portalı Sumqayıtda yaşayıb yaradan şair Namiq Dəlidağlının şeirlərindən sizlərə üç yarpaq təqdim edir.

AY EV YİYƏSİ

Qapını döyürəm, niyə açmırsan?
Gör gələn bir kimdi, ay ev yiyəsi.
Ürək eləmirsən yoxsa açmağa...
Nə adam döyənəm, nə də yeyəsi,
Dur gəl qapını aç, ay ev yiyəsi.

Kimim var, üz tutum qayıdım hara?!
Bəlkə də ölməyə gəlmişəm bura.
Bəlkə bir diləyə gəlmişəm bura,
Bəlkə bir sözüm var sənə deyəsi,
Dur gəl qapını aç, ay ev yiyəsi.

Məniydim sahibi o qızıl taxtın-
Tez düşdüm, qarğayım mən belə baxtı.
Kim döyər qapını bu gecə vaxtı?...
Mənəm belə dəli ürək yiyəsi,
Dur gəl qapını aç, ay ev yiyəsi.

Nəyim var ölçüdən, bölgüdən keçib,
Daha düşünməkdən, bəlkədən keçib.
Onsuz da mənimki sevgidən keçib,
Deyiləm heç kimə ta baş əyəsi,
Dur gəl qapını aç, ay ev yiyəsi.


  
İKİNCİ ETİRAF
 
Yenə doyunca vurdum
sənsizliyin sağlığına...
Nə yeyib, nə içdimsə və 
nə düşündümsə
geridə izi qaldı:
yarımçıq pivə bakalı,
bir az 
saçaqlı pendir, 
"cipsi" ovuntuları,
xəyal qırıntıları,
bir də bir udum həsrət.
Sərxoşam indi,
yenə unutdum səni...
Ayılanda...
 

AYRILIQ HAVASI

Son duamı oxudum
ayrılıqlar üzünə,
ayrılıqlar qibləsinə dayanıb.

Bütün ayrılıqların
səmti birdi:
ahı ürəkdən qopur.
...Ayrılıqlar oxudum,
bu aylı gecənin
səssiz xatirəsinə...
Ayrılıq duaları dəli
sevdaların
ruhuna bağışlanır.
Bütün ayrılıqların
qibləsi eynidi:
ağrısı soldan başlanır.

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(04.04.2026)