Super User

Super User

Türk dünyasının mədəni irsi sahəsində strateji istiqamətlərin müəyyən edilməsini və fəaliyyət planlarının təsdiqini özündə ehtiva edən Türk Mədəniyyəti və İrsi Fondu Şurasının III iclası 27 fevral 2026-cı il tarixində Qırğız Respublikasının paytaxtı Bişkek şəhərində, “Ala-Arça” Dövlət iqamətgahı, konfrans zalında keçiriləcək.

 

“Ədəbiyyat və incəsənət” portalına Fonddan verilən məlumata görə, iclac Qırğız Respublikasının sədrliyi, təşkilata üzv ölkələrin Mədəniyyət nazirliklərinin iştirakı ilə baş tutacaq.

İclasın məqsədi türk dövlətləri başçılarının tapşırıqlarına uyğun olaraq, “Türk Dünyasına Baxış– 2040” sənədi, TURKTIME devizi və Türk dünyası Xartiyası çərçivəsində türk mədəni irsinin qorunması, inkişafı və gələcək nəsillərə ötürülməsi istiqamətində strateji addımların müzakirə edilməsidir.

Bildiyiniz kimi, Türk Mədəniyyəti və İrsi Fondu Türk dövlətlərinin Başçılarının təşəbbüsü və dəstəyi ilə yaradılmış beynəlxalq təşkilatdır. Fondun əsas məqsədi türk xalqlarının maddi və qeyri-maddi mədəni irsinin qorunması, tədqiqi və təşviqi, həmçinin türk ölkələri arasında elmi, nəşr fəaliyyəti və humanitar əməkdaşlığın inkişaf etdirilməsidir.

İclas çərçivəsində Fondun 2025-ci il üzrə fəaliyyətinin nəticələrinin təqdim olunması, həyata keçirilən layihə və təşəbbüslərin hazırki vəziyyətinin nəzərdən keçirilməsi, həmçinin 2026–2027-ci illər üçün prioritet fəaliyyət istiqamətlərinin müəyyən edilməsi planlaşdırılır. Xüsusilə mədəni irsin qorunması və rəqəmsallaşdırılması, elmi-tədqiqat əməkdaşlığının genişləndirilməsi, birgə beynəlxalq proqramların həyata keçirilməsi və türk məkanında humanitar dialoqun gücləndirilməsi məsələlərinə xüsusi diqqət yetiriləcək.

İclasda Türk Mədəniyyəti və İrsi Fondunun prezidenti, Türk Dövlətləri Təşkilatının Baş katibi, həmçinin Azərbaycan Respublikası, Qazaxıstan Respublikası, Qırğız Respublikası, Türkiyə Respublikası və Özbəkistan Respublikasının mədəniyyət nazirləri və rəsmi nümayəndələri iştirak edəcəklər.

Türk Mədəniyyəti və İrsi Fondunun Şurasının Qırğız Respublikasında keçiriləcək üçüncü iclası Fond tərəfindən təşkil olunan illik görüşlər ənənəsinin davamıdır. Belə ki, əvvəlki iclaslar Azərbaycan Respublikasında (2024) və Qazaxıstan Respublikasında (2025) keçirilmişdir. Bu iclas Fondun türk dünyası ölkələri arasında mədəni əməkdaşlığın möhkəmləndirilməsi və davamlı qarşılıqlı fəaliyyətin inkişafı istiqamətində öz missiyasını ardıcıl şəkildə həyata keçirdiyini bir daha təsdiqləyir.

 

Fonddan bildirildiyinə görə, kütləvi informasiya vasitələrinin nümayəndələrinin akkreditasiyası, yaxud əlavə məlumat əldə etmək üçün aşağıdakı əlaqə vasitələrinə müraciət etmək olar: Türk Mədəniyyəti və İrsi Fondunun tədqiqat üzrə mütəxəssisi – Nazgül Omurzakova
Tel: +996 995 200 385 (WhatsApp)

Email: Bu email ünvanı spambotlardan qorunur. Onu görmək üçün JavaScripti qoşmaq lazımdır.

Web: www.turkicheritage.org, www.heritageturkic.org.

 

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(19.02.2026)


 

 

 

(Sona Vəliyevanın yeni kitabı haqda...)

 

Faiq Balabəyli, şair.

 

Fevral ayının soyuq qış axşamı. İş otağımdayam, qışın boz üzünün soyuqluğunu hiss etmirəm. Halbuki, bayırda əsən  külək soyuq hava axınını daha da amansızlaşdırır, bilirəm.

 

Bu an mənim son vaxtlar soyuğa həssas olan vücudumda bir yaz havası var, otağmdakı hərarət mənə yaz havasını yaşadır. Ürəyimdən keçirdiklərim barmaqlarımın ucundan qara rəngli klaviaturanın üzərindəki ağ rəngli hərflərə “işgəncə verir”, aramsız döyəcləyir. Bu hələ bir saat, yaxud daha çox vaxtda təkrarlanacaq. Mən soyuq fevral ayında, doğma bir gün ərəfəsində sanki yeni doğma bir günü yaşayıram. Həm də arada barmaqlarıma dinclik verib, göz gəzdirdiyim, pıçıltılarımla səsləndirib  eşitdiyim “İşığın ayaq səsləri”, bu “ayaq səslərini” dinləmək istəyi məni tərk etmir..

 

Gözlərimlə görüb, eşitdiyim ilk ayaq səsinin ritmində məni diqqətdə saxlayan,

”Öz könlümün ağası mən,

Tək eşqinə qulam, Allah!” , deyimi, misralarıdır.

Bu deyimlərin – işıqlı misraların izinə düşürəm. Möcüzə kimi “işğın ayaq səsləri” nin hamısını birdən eşidirəm (görürəm); zikrin, sevginin,duanın, baharın, qışın,köçüb xatirəyə çevrilmişin, qalıb ruhun töhfəsini almışın, hər şeyin, hər yerin –sağın, solun, içilən andın edilən tövbənin, bəndəlikdən mələkliyə çevrilməyin... və həzin, hənir bir etirafın özünü, sözünü görürəm, eşidirəm:
Kimdir arxamca ağlayır,
Ağısı içim dağlayır,

Yol uzaq, köçüm çox ağır

Yorğunam, yorğunam, Allah...

Əziz oxucu, elə indicə sizdən uzaqda sizinlə birlikdə şair-publisist, filologiya elmləri doktoru Sona xanım Vəliyevanın “İşığın(ın)ayaq səslərini” duyğu dolu hənirtisinə qulaq kəsilib, göz gəzdiririk. Mən bir oxucu, qələm adamı olaraq bir daha əminəm ki,  şairə xanım,

“Yer üzünə bəxş etdiyin,

Sevginəm, duyğunam” - deməkdə tam haqlıdır.

Dualarım eşq nəğməsi...

 

“İşığın ayaq səsləri” ni oxuyub dinləyərək  bir daha əmin oluram; Soyuq qış gecəsində, ayların içərisində ən bəstəboylu fevralda özünə “Yolam” deyərək İlahiyə tanışlıq verən xanlm əfəndi

“Ayrılıqlar düzüm-düzüm,

məni yollara bağlayır”

misralarından süzülən kədərli işıq selində sevginin ilahiliyindən bəhs edir, oxucu qəlbinə qış da olsa hərarət çiləyir.

 

Ruhum yollara bürünür


Yolların insanlara təkcə ayrılıqlar, vüsal dolu anlara vəsilə olmasını demir ki. Yollar həyatımızın müxtəlif anlarında müxtəlif görüntülərdə vasil olur.

Göyə yetən yolmu, səsmi?

Yollar zər dualı, süslü
Eşq ilk dərsim, son dərsimmi? –

nagümanlığından sonra qəribə, qəribə olduğu qədər də amiranə  bir əminlik:
Can əriyib, yola dönür,

ruhum yollara bürünür. .., deyir, Tanrının öz əliylə onun (müəllifin) işıqlı yplunu görürük, lakin,
Daş olan çiçək adamlar,

əfsanə, gerçək adamlar – da bu İşığın ayaq səsləri”nə tərəf çevrilir,

Bu gecəm, bu da gündüzüm,

həqiqət ömür dözümüm, - deyiminin, ifadəsinin, təqdiminin doğruluğuna inanır.

 

Yollar ayrılıqdır...

 

Mən ayrılıqları, həsrəti, ümüdsüzliyi, tənhalağı (ətrafım adamlarla dolu olduğu vaxtlarda belə) çox görmüşəm, yaşamışam, ayaq səslərini çox eşitmişəm...şeirlərimdə, digər yazılarımda ifadə etmişəm. Digərlərinin yaşantılarını da öz yaşantım kimi bilmişəm. Bu baxımdan Sona xanımın, Yolların ayrılıq şeiri” təkcə müəllifinin yaşantısı deyil, elə soyuq fevral gecəsində isti otaqda həmin şeirin oxucusunun – mənim də həyatımın bir yaşanmış, yaşanacaq anlarıdır, desəm yanılmadığımı oxuculardan qəbul etmələrini istərdim:

İstər gediş olsun, istər qayıdış,

Ayrılıq daşıyır bütün limanlar...

Bir vaxtlar yazdığım şeirim dilimin ucundan dodaqlarıma tərəf yol alır, istər-istəməz pıçıldayıram:

Gəmiləri üzüb gedib, göynəyir,

Bu dənizin limanları yazıqdı...

 

Sona xanımın yollara bu qədər həssas olmasının sirrini axtarmaq istəyirəm:

 

Bəzəkli biletlər həsrət naxışlı

Uzanan yolların gözündə qəm var... –

deyir. Yolların gətirdiyi müxtəlif olmuşlar, olacaqlar şairin yazdığına inanıram:

Kipriyim çəpərlər gedən yolları...

 

Yollardan acizanə xahişlər, göndəriən ismarıclar, təəssüf, təəccüb, inciklik;

Bu necə gedişdi, şəhər boşaldı

yola kəmənd atıb necə döndərək?...

elə o ayrılıqları gətirmiş, şəhəri – iç dünyasını - boşaltmış yollardan gözləntilər də çox poetik və səmimi, inandırıcı səslənir:

İlahi, dağılmış qum dənəsiyəm,

toplayıb yığmağa doğma əl gərək.

Kim var gəlişində sevinci ölçən
kim var gedişində təskinlik verən?

Yolun qulağına dedim: - gedəni

bir gün mənsizliyə öyrətməlisən...

 

Vicdanın bitməyən ağrı cəzası

 

Sona xanımın son dövr yaradıcılığında  bu misralarla başlayan şeirini oxumuşdum, elə ilk noxunuşdan da yaddaşışma köçürmüşəm. Şeirdə  mənim də dialektikamda olan, ara-sıra  işlətdiyim  “ən” ifadəsi var:

Azdan,
çoxdan fərqli,
daha tutumlu,
həcmli
“Ən”lə ölçülən
çox şeylər var dünyada...

Həyatımızın xoş, naxoş anlarının ifadəsinə kolorit qatan, hökmlə inandırmaq - doğrudurmu, yalandırmı düşüncəsindən bizi uzaq qoyan bu ifadənin təsir dairəsi yetərincədir:
Məsələn,
ƏN böyük ağrı
doğmaların,
dostların itkisindən
açılan yaranın ağrısıdır...

Həyatımızda o qədər ayrılıqlar, yaşanan, yaşanmaqda olan sarsıntılar olub ki, var ki... Şair olasan, bu halları yaşamayasan? Mümkün deyil, axı. Müşahidə etməyəsən, ağrısını çəkməyəsən, bizim tərəflərdə əlacsız qalan ağbirçəklərin ifadəsində tez-tez eşitdiyim kimi  olan, dil olub, dillənməyəsən? Əlbəttə mümkün deyil. Dəli olmazsanmı?

Sona xanlım necə deyib? Təbiətin ünsürlərindən biri olan, obrazlı ifadələr işlədən də “əlimizdən tutan” - çaçımıza sığal çəkən, namələrimizi çatdıran, könlümüzü oxşayan və dəlilik edən Küləyin “yaxasından yapışmamaq” olmur axı:

 

Dayan,

dayan dəli külək,

Ağacdan ayrılan kövrək,

Ürkək yarpaqları hər tərəfə

qovma belə.

Anasından,
Vətənindən

elindən

obasından

ayırma körpə tifil

 yarpaqları...
Bu, illər uzunu, zaman-zaman, yurd-yird, oba-oba, Vətənin bir tərəfindən digər tərəfinə qovulan, didərgin salınan, işgəncələrə məruz qalan, Vətənin özündən böyük, özündən ağır dərdini içində yaşayadan, vətənsizləşən insanımızın ağrısını yumruq boyda ürəyə sığdırmaq bacarığı, fədəkarlığı, vətəndaş mövqeyi, şair düşüncəsi ilə ana harayıdır... Taleyin adına bağlama, alın yazısıdır, demə bu yarpaqların acısını yaşayacaq Ağacların ana fəryadını eşit:

Qaçqın,

Köçkün taleyini,

Yad ağac qapısında

Urvatsız, doğmalarsız ölməyi...

...Onsuz da dərdimiz çoxdur.
Dəlilik edən, ətrafı saran, bizləri bizsizliyə, yurdsuzluğa çəkib aparan küləyin dəliqanlı yox, dəli canlı olmasını daha necə ifadə etsin ki?

 

“Ölçüsüz, biçisiz yaxşılıqların ən asan cavabı..”

 

“İşığın ayaq səsləri”ndə həzin, xəfif səslə şairənin özünün özü ilə dərləşdiyi, hesabat verdiyi, özündən özünə gileyləndiyi də “eşidilməkdədir”, görünməkdərir:

Udub-uduzmağı zaman göstərər,

Namərd dostlar ömrə bir yamaq imiş...

Şeirin digər bəndində isə şair ürəyinin, düşncə və müşahidəsinin poetik dillə, ən sərrasr deyimi, hökmü:

Qıvrılar bir namərd əməllərindən

İlan tək sürüşüb ünvan dəyişər...

Bir haşiyəyə çıxmaq istəyirəm, yeridir, yoxsa, yox, hər halda oxucu da, “İşığın ayaq səsləri” ni bizə dinşədən xanım əfəndimiz də üzürlü bilsin. Sona xanımın yaradıcılığı ilə bağlı bir yazı yazmışdım. Ölkəmizdə çox tanınan, oxunan bir qəzetin redaktoruna yaxınlaşdım, xahiş etdim ki, bəyənsə dərc etsin. Təəccüblə üzümə baxdı, Sona xanımın vaxtıdır, gərək əvvəllər yazaydın, dedi. Kimliyini yazmıram, yazmaram, kimsəyə demərəm də. Desəm, Balabəylilərə yaraşmayan bir iş tutmuş olaram. Amma bu yazını oxusa özü biləcək, yadına salacaq.

Haqqı itkilərdə əriyən ömrün

Sükutda göyərən səbri də haqqdır –

 misraları, ardınca bir qədər əvvəl dediyim, ötənlərə ötəri dönüş, ötəri baxış, giley, təəssüf (Təəssüfə inanmıram, şairəni davamlı olaraq oxuduqdan sonra, bir ürəyəı iki fərqli hissi yerləşdirməyin mümkünsüzlüyünə əmin oldum), haqqında bəhs etdiyim “Düşüncələrim” şeirinin son bəndində ifadə olunan ALİLİK və İŞIQ, hansı ki, bu yazı boyu ayaq səslərini eşidirik:

Gözümə çırpdılar əlimin duzun

yenə də dualar könül həmdəmim.

Bir leysan yağışda yudum hirsimi, -

İçimdə nifrətlər qoy göyərməsin.

...Soyuq fevral gecəsində Sona xanımın kitabını oxuyuram və şeirlərinin birində dediyi kimi, kitabın səsində (şeirlərində) bahar fəslini görməmək olmur.

Mən bahar fəslini çox sevirəm, sizin şeirlərinizdə bahar nəfəsi duyulur, xanım əfəndimiz...

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(19.02.2026)

 

 

16 fevral 2025-ci il tarixində  Türk Mədəniyyəti və İrsi Fondu ilə Milli Azərbaycan Tarixi Muzeyi arasında Əməkdaşlıq Memorandumu imzalanıb.

 

“Ədəbiyyat və incəsənət” portalına Fonddan verilən məlumata görə, Memorandumu Türk Mədəniyyəti və İrsi Fondunun prezidenti, professor Aktotı Raimkulova və Azərbaycan Respublikası Milli Tarix Muzeyinin direktoru, akademik Nailə Vəlixanlı imzalayıblar.

Memorandum Türk dünyasının ortaq tarixi-mədəni irsinin qorunması və tanıdılması istiqamətində birgə təşəbbüslərin həyata keçirilməsini, elmi və muzeyşünaslıq sahələrində əməkdaşlığın inkişafını, həmçinin müvafiq layihələr çərçivəsində qarşılıqlı təcrübə mübadiləsinin təşviqini nəzərdə tutur.

Görüş qarşılıqlı anlaşma və konstruktiv dialoq şəraitində keçib, tərəflər gələcək əməkdaşlığın perspektivlərinə dair əminliklərini ifadə ediblər.

 

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(19.02.2026)

 

 

16-19 fevral 2026-ci il tarixində “YAŞAT” Fondunun təşkilatçılığı ilə Naxçıvanda şəhidlərimizin övladları üçün növbəti dəfə qış düşərgəsi reallaşdırılır.

 

“Ədəbiyyat və incəsənət” portalına  ASAN-dan verilən məlumata görə, layihə Naxçıvan Muxtar Respublikasında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin səlahiyyətli nümayəndəliyi, Azərbaycan Həmkarlar İttifaqları Konfederasiyası (AHİK)  ilə birgə tərəfdaşlıq çərçivəsində, həmçinin “Azərbaycan Hava Yolları" QSC-nin və Naxçıvan Muxtar Respublikası Həmkarlar İttifaqları Şurasının dəstəyi ilə baş tutur.

 

36 iştirakçını əhatə edən düşərgənin məqsədi uşaqlar üçün qış mövsümünə uyğun olan qış idman oyunlarına maraq oyatmaq, yeni dostluqların qurulması üçün şərait yaratmaqdır.

 

Düşərgənin ilk günündə iştirakçılar Duzdağ Müalicə Mərkəzinə ekskursiya ediblər. Həmçinin AHİK tərəfindən görülən işlərə həsr olunmuş filmin nümayişi baş tutub.

 

Sonrakı günlərdə iştirakçılar Ağbulaq İstirahət Mərkəzində xizək təlimlərində, kirşə sürüşlərində və digər oyunlarda əyləncəli vaxt keçiriblər.

 

Düşərgə çərçivəsində  “YAŞAT” Fondunun rəhbəri, Qarabağ qazisi Elvin Hüseynov və AHİK sədrinin müavini, Naxçıvan Muxtar Respublikası Həmkarlar İttifaqları Şurasının sədri Qəzənfər Abdullayev uşaqlarla çay süfrəsi ətrafında söhbət aparıblar. 

 

“YAŞAT” Fondu tərəfindən şəhidlərimizin övladları üçün ölkə daxilində və xaricində düşərgələr, təlim kursları və digər tədbirlər mütəmadi təşkil olunur.

 

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(19.02.2026)

      15–17 fevral tarixlərində Respublika Uşaq Kitabxanasında 21 fevral – UNESCO tərəfindən təsis edilmiş Beynəlxalq Ana Dili Günü münasibətilə “Ana Dili: Milli Kimlik” adlı silsilə tədbirlər keçirilib.

 

     “Ədəbiyyat və incəsənət” portalına Kitabxanadan verilən məlumata görə, tədbirlərdə Laçın rayon 40 nömrəli tam orta məktəbin, 30 nömrəli tam orta məktəbin və 20 nömrəli məktəb-liseyin şagirdləri iştirak ediblər. Üç gün davam edən proqram uşaqlar üçün həm maarifləndirici, həm də maraqlı və interaktiv şəkildə təşkil olunub.

     İlk öncə kitabxana əməkdaşı ana dilinin xalqın milli kimliyini, tarixini və mənəvi dəyərlərini yaşadan ən böyük sərvət olduğunu vurğulayıb. Bildirilib ki, hər bir vətəndaş ana dilini qorumalı, onu sevərək və düzgün şəkildə istifadə etməlidir.

     Proqram çərçivəsində şagirdlər ana dilinə həsr olunmuş cizgi filmini izlıyiblər, daha sonar maraqlı sual-cavablar aparılıb. Məktəblilər dilimizin zəngin ifadə imkanlarından danışaraq öz fikirlərini bölüşüb,  ana dilinə həsr olunmuş şeirlər səsləndiriblər.

     Həmşinin, kitabxanada ana dilinə dair nəşrlərin və müasir Azərbaycan ədəbiyyatı nümunələrinin yer aldığı rəngarəng kitab sərgisi təşkil olunub. Uşaqlar sərgidə nümayiş olunan kitablarla yaxından tanış olaraq, oxumağa böyük həvəs göstəriblər.

      Keçirilən silsilə tədbirlərin əsas məqsədi ana dilinin qorunması və inkişaf etdirilməsi, gənc nəslə sevdirilməsi, eləcə də məktəblilərdə milli-mənəvi dəyərlərə hörmət hissinin gücləndirilməsi olub. Tədbirlər maarifləndirici, tərbiyəvi və eyni zamanda ruhlandırıcı ab-havası ilə yadda qalıb.

     Ana dilimiz – kimliyimiz, qürurumuz və gələcəyimizdir!

 

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(19.02.2026)

 

Cümə axşamı, 19 Fevral 2026 10:44

“70 ilin işıqlı yolu”

    Bakı Şəhər Mədəniyyət Baş İdarəsi Yasamal rayon Mərkəzləşdirilmiş Kitabxana Sistemi (MKS) M.Ş.Vazeh adına Mərkəzi Kitabxanasının  Uşaq şöbəsi və X.B.Natəvan adına 4№-li kitabxana filialı T.Abbasov adına 225№-li tam orta məktəblə birgə uşaqların sevimli yazıçı və şairi, pedaqoq, professor Solmaz Amanovanın 70 illik yubileyinə həsr edilmiş “70 ilin işıqlı yolu” adlı tədbir keçirdilər. Bu barədə “Ədəbiyyat və incəsənət” portalına Kitabxanadan xəbər verilir.

 

Azərbaycan Respublikasının Dövlət Himni səsləndirildi, şəhidlərin xatirəsi bir dəqiqəlik sükutla yad edildi.

Yubiley gecəsini Mərkəzi Kitabxananın Uşaq şöbəsinin müdiri Sevil Namazova açaraq, Solmaz Amanovanın həyatı, ədəbi fəaliyyəti və uşaq ədəbiyyatına verdiyi töhfələr haqqında məlumat verdi. O qeyd ki, yazıçı öz əsərlərində uşaqların saf dünyasını, onların düşüncə tərzini ön plana çəkərək oxuculara dostluq, Vətənə sevgi və davranış kimi dəyərləri aşılayır. Yazıçı ilk qələm təcrübəsini XX əsrin 70-ci illərində “Ulduz” jurnalında sınamışdır. Dövri mətbuatda şeir, hekayə, elmi-kütləvi məqalələrlə çıxış edir.

          Məktəbin direktoru Sevda Eminova və direktor  müavini, Türk Dünyası Araşdırmaları Beynəlxalq Elmlər Akademiyasının fəxri professoru Zenfira Nusalova qonaqları salamladılar və yubilyarı təbrik etdilər. Z.Nusalova çıxışında vurğuladı ki, ədibin uşaqlar üçün yazdığı əsərləri şifahi xalq ədəbiyyatına və adət-ənənələrimizə bağlılığı ilə seçilir.Onun “İnsan iz qoyur”, “İrs” və s. əsərləri Təhsil Nazirliyi tərəfindən əlavə dərs vəsaiti kimi təsdiq edilmişdir.

    Yazıçı tədbir iştirakçılarına yaradıcılığıdan və gələcək planlarından, müasir uşaq ədəbiyyatının inkişaf perspektivlərindən danışdı. O, şagirdlərlə kitab və mütaliənin əhəmiyyəti barədə fikir mübadiləsi apardı, uşaqlar oxuduqları kitablar haqqında düşüncələrini yazıçı ilə bölüşdülər.

      Görüşdə 3-cü sinif şagirdləri yubliyarın şeirlərini söylədilər, 4-cü sinif şagirdləri mahnılar ifa etdilər. 7-ci sinif şagirdləri yubilyarın yeni əsərlərindən bir-birindən maraqlı səhnəciklər nümayiş etdirdilər.“İlmənin məcaraları” əsərindən səhnələşdirilmiş parçalar çox maraqlı oldu,5-ci sinif şagirdlərinin rəngarəng rəqsləri alqışlarla qarşılandı.

     Yubiley gecəsinin sonunda Solmaz Amanova məktəbin müəllimləri Esmira Hüseynovaya, Cəmilə Əliyevaya, Vüsalə Əsədova, Tahirə Zöhrabovaya və Gülnarə Hüseynovaya, qonaqlara və tədbir iştirakçılarına dərin təşəkkürünü bildirdi.

    Tədbirdə yazıçının yubileyinə həsr olunmuş maraqlı videoçarx nümayiş olundu.

 

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(19.02.2026)

 

 

“Ədəbiyyat və incəsənət” portalı Ədəbi tənqid bölümündə ədəbiyyatşünas Sərvanə Dağtumasın “Müasir azərbaycan ədəbiyyatında polifonik və retrospektiv izlər:Qan Turalının “Gənc Qadının və Şaxta Babanın qətli” hekayəsində bir cinayətin mozaikası - dörd səs, dörd həqiqət” məqaləsini təqdim edir.

 

Yazıçı Qan Turalının “Gənc qadının və Şaxta Babanın qətli” hekayəsi müasir Azərbaycan ədəbiyyatında struktur baxımından fərqlənən, polifonik (çoxqatlı) həqiqət axtarışını əsas götürən, hüquqi, psixoloji, sosioloji və iqtisadi problemləri əks etdirən mozaika janrında yazılmış bədii nümunədir. Müəllif cəmiyyətdə geniş yayılmış patriarxal düşüncə tərzi, məişət zorakılığı, qadın hüquqlarının istismarı, kişilərin paranoyak qısqanclıqla “öz həqiqətini” zorla qəbul etdirməsini və bunun doğurduğu faciəvi nəticələri fərqli prizmadan işıqlandırır.

 

Çağdaş ədəbiyyatımızın görkəmli nümayəndələrindən biri hesab olunan Qan Turalı “Elektronik sevdalar” şeirlər kitabı, “Mustafa”, “Fələk qırmancı” romanları, “Füzulinin qayıdışı”, “Gənc qadının və Şaxta Babanın qətli” hekayələri və bir sıra bədii nümunələrin müəllifidir. Yazıçının “Gənc qadının və Şaxta Babanın qətli” hekayəsinin əsas süjet xəttini toplumun patriarxal düşüncə tərzi, insan taleyinin dekonstruksiyası, qadınların məişət zorakılığına məruz qalması, Othello sindromundan əziyyət çəkən və stereotiplərin yükü altında əzilməyə məhkum edilmiş kişilər, sənət adamlarının çətin həyat tərzi təşkil edir.

Hekayədə baş vermiş cinayət hadisəsinin təfərrüatları dörd “şahidin” dilindən verilir. “müstəntiqi” oxucudur. Törədilən qətl hadisəsinin izinə düşən “müstəntiq” dörd nəfərin gözü ilə hadisələri müşahidə edir, araşdırır, hər obrazı “dindirir”. Dörd “şahidin” verdiyi “ifadəni” analiz edərək, “protokollaşdıraraq” hadisələri müxtəlif prizmalardan dəyərləndirməyə çalışır, “doğru” ilə “yalan” arasındakı sərhədləri öz vicdanı ilə aydınlaşdırmağa başlayır. Onun məqsədi cinayət motivini müəyyən etmək və obrazları anlamağa çalışmaqdır. Hər “şahid” (obraz) daxili monoloqu ilə çıxış edir, öz “həqiqətlərini” danışır, “ifadələrini” verir.  Müəllif heç bir “şahidin” (obrazın) səsini boğmur. Hər obrazın özünəxas arqumentləri və həqiqəti “payı” var. Hekayə daha çox şəxsi qənaətlər və qəhrəmanların hiss etdiyi duyğulara əsaslanan fraqmentlərdən ibarətdir. Bu baxımdan hekayənin strukturu ədəbiyyatşünas Mixail Baxtinin polifonik mətn konsepsiyası ilə səsləşir.

Polifonizmdə qəhrəman özü ilə daxili polemikadadır, onun digərləri ilə etdiyi konflikləri, aqressiyası əslində özünə yönəlib. Müəllif bu tip mətnlərdə tək bir həqiqəti vurğulamır, hər obrazı dinləyir və oxucunu mühakimə etməyə dəvət edir, ixtiyarı onun vicdanına buraxır, müəllif düşüncəsi digər düşüncələri də özündə cəmləşdirir. Biz bütün qəhrəmanların səsini “eşidirik”. Bu barədə M.Baxtin yazır: “Polifonik romanın müəllif-yaradıcısı bu qəhrəmanların hər birində “olmaqda qalır” [11] və ya “Müəllif öz qəhrəmanı ilə mübahisə etmir və onunla heç bir razılığa gəlmir. Müəllif qəhrəmanla danışmır, onun haqqında danışır ”. [3, s.108].

Hekayə mozaika formasında yazılıb. (çoxqatlı həqiqət axtarışı)  Mozaika latınca “musalara həsr olunmuş əsər” deməkdir, təbii və ya süni materiallardan hazırlanmış, xırda detallardan ibarət sənət əsəridir. Mozaikanın özəlliyi ondan ibarətdir ki, onun elementləri möhkəm və davamlı olur, və tərkibindəki materialların yüksək keyfiyyətə malik olması maddi dəyərini artırır. Mozaika formasında yazılmış bədii mətnlərin sabit süjet xətti yoxdur,  qəhrəman, məkan, zaman və mövzu hər fəsildə fərqli ola bilər: “Detektiv hekayələrdə daha çox mozaikaya sənət obyekti kimi deyil, parçalardan tam mənzərə yaratmaq üsulu kimi rast gəlinir, çünki janrın mənası məhz bundan ibarətdir”. [10]. Bütün bunların kontekstində hekayənin süjet xəttini bir yerdə saxlayan ümumi ip və əsas kök (ağacın kökü kimi düşünə bilərik) mövcud olur. Mozaika formasında yazılmış romanlar adətən, fəsillərdən deyil, bir-birinə bağlı qısa hekayələr silsiləsidən ibarətdir. Bu janrda yazılmış əsərlərdə obrazlar çox vaxt bir-birini tanımır, bir-birilə görüşmür, ancaq hansısa səbəb onları bir araya gətirib görüşdürür.Hər kəs fərqli rakursdan çıxış edir.Mozaika janrına kino sahəsində də rast gəlinir.  (antologiya və ya omnibus filmi)

Karnaval elementlərinin (Mixail Baxtinin konsepsiyası) yer aldığı hekayədə müəllif  “ciddi və nümunəvi” ailə modelini ironik şəkildə ələ salır, ailə institutunun deformasiyaya uğradığını bədii dillə ifadə edir. “Karnavalı seyr etmirlər və ciddi şəkildə desək, hətta onu ifa da etmirlər, karnavalda yaşayırlar, onun qanunlarının qüvvədə olduğu müddətdə bu qanunlarla oturub-dururlar, yəni karnaval həyatını yaşayırlar. Karnaval həyatı isə öz adi cızığından çıxarılmış həyatdır, müəyyən dərəcədə “həyatın astar üzü”dür, “tərsinə dünya”dır”. [3, s.166]. Qan Turalının əsərində də mövcud normalar, gizli maskalar ifşa edilir, karnaval ruhu hekayədə ön plana keçir: ata qoruyucu yox, qatil olur, ana ilə uşaqlar karnavalın qurbanına çevrilir. Hekayədə bir çox karnaval elementlərinə rast gəlirik: Şaxta Baba yeni ilin simvoludur, ancaq kədərli və talesiz bir insandır;“müqəddəs ailə” anlayışı hekayədə alt-üst edilir; Elman sadəcə, ailəsini, namusunu qorumağa çalışır və günahsızdır. “Karnaval mqəddəsi naşı ilə, yüksəyi alçaqla, dəyərlini dəyərsizlə, müdriki axmaqla yaxınlaşdırır, əlaqələndirir və birləşdirir”. [3 s.167].

Müəllif  müşahidəçi qismində çıxış edir və oxucu - müstəntiq” zərərçəkmiş və qətlə yetirilən qurbanları, (viktimoloji təhqiqat) cinayətkarı (kriminoloji təhqiqat) “dindirir”. Bununla da o, obyektiv bir baxış bucağı yaradır. Cinayət niyə baş verdi və bunu edən şəxs kimdir? (kriminologiya) Cinayətkar nəyi düşünüb hərəkətə keçdi, onun psixoloji durumu necədir, ruhi sağlamlığı yerindədirmi? (məhkəmə-tibbi ekspertiza) Cinayət necə törədilib və maddi sübutlar bizə nə deyir? (kriminalistik təhqiqat)

Qan Turalının “Gənc qadının və Şaxta Babanın qətli” hekayəsinin əsas qəhrəmanları Şaxta Baba, Gülgün, Nailə və Elmandır. Uşaqlar atalarını görmək istəmir, Şaxta Baba çaşqınlıq içərisindədir, Nailə ərini günahlandırır, Elman “namusunu təmizlədiyini” düşünür. Həqiqət bütöv deyil, parçalanıb, şüşə qırıqları kimi hər yerə səpələnib, ayağını basdıqca canını “yandırır”. “Müstəntiq” (oxucu) bu hissələri, fraqmentləri dinlədiyi “izahatları”, sınıb ətrafa dağılan şüşə qırıntılarını ehtiyatla toplayıb mətnin (və özünün) daxilində birləşdirməlidir. O baş vermiş hadisəni dörd nəfərin gözü ilə anlamağa çalışmalı, dinləyib sonda nəticə çıxarmalıdır. (dörd səs və dörd həqiqət)

Bədii əsərdə hadisələr fraqmental şəkildə irəliləyir və subyektiv yaddaş prizmasından təqdim olunur. Oxucu mətni çoxqatlı istintaq obyektinə çevrilmiş hadisələr toplusu kimi dərk edir. Hər obraz ayrı-ayrılıqda “istintaqa cəlb olunur” . Gəlin şahidlərin “ifadələri” ilə  tanış olaq.

İfadə protokolu 1.

Tarix:Məsum ruhların sükutu radələrində

Məkan: Uşaqlıq yaddaşının qaranlıq otağında

İfadə verən:Gülgün - azyaşlı şahid

Müstəntiq: Oxucu

Gülgün  “izahatında” qeyd edir ki, 3 yaşı olduğu üçün çox şeyi xatırlamır, sadəcə anasının onunla bacısı Gülnuru Yeni ilə görə parka aparması, Şaxta Baba ilə şəkil çəkdirmələri, atasına məktub yazması, məktubla birgə şəkili poçtla göndərmələri, daha sonra isə atasının qəzəblə evə gəlməsi və anası ilə mübahisə etməsi, ona güldan atması və sonra onları bir də heç vaxt görməməsi yaddaşında qalıb. “Daha anamızı görmədik. Atamızı da. Anamı həkimlər apardı, atamı polislər”.  [5]. Gülgünün izahatında ailənin necə dağılmasının onun həyatında yaratdığı fəsadları görürük. Azyaşlı keçmişdə yaşadığı, şahidi olduğu hadisələri fraqmental şəkildə xatırlayır, bütün bunlar onun gələcəyinə də təsir edir. Gülgünün danışdığı hekayə ilk baxışdan bəsit görünür, ancaq bütün bunlar onun kiçik yaddaşında yer edən, uşaqlıq ruhunda dərin izlər qoyan acı xatirələrdir. Gülgün ömür boyu bu travmaların təsiri altında böyüyür. Ailənin “damı” uşaqlardır, “dam” uçulsa, evin altında qalıb əzilən ilk qurbanlar günahsız uşaqlar olacaq. Gülgün də Gülnur da ataları tərəfindən yetimə çevrilən məsum qurbanlardır. Atalarının etdiyi yanlış hərəkət bütün ailənin taleyini kökündən dəyişir. Hadisənin azyaşlı şahidi atasını günahkar bilir, onunla görüşmək istəmir, travmatik hadisənin təsiri altında böyüyüb. Birbaşa qurban seçilməsə də onun məsum ruhu zədələnib.

İfadə protokolu 2.

Tarix:Aktyorsuz səhnədən aktyorlu cinayətə uzanan vaxtradələrində

Məkan: Arzuların dar küçəsində

İfadə verən:Şaxta Baba -zərərçəkmiş şəxs (viktim) 

Müstəntiq: Oxucu

Şaxta Baba “izahatında” əvvəlcə öz həyatından danışır:İncəsənət Universitetini bitirib, akytordur, “Aydın” obrazını (Cəfər Cabbarlının “Aydın” pyesi) çox sevir, kasıb həyat tərzi var, toylara da gedə bilmir, kirayə pulunu güclə ödəyir, vaxtının çoxunu mütaliə ilə keçirir. Qarşılaşdığı haqsızlıqlardan, korrupsiyadan təngə gəlib. Həyatında davamlı uğursuzluqlar yaşayır, dramı oğurlanır, maddi ehtiyaclarını qarşılamaq üçün çabalayır. “İcra başçısının atası dramaturq idi. Ancaq onun əsərlərini qoyurdular. Polisin rəşadəti, Qarabağ, vətənpərvərlik haqda dramlar yazırdı. Mənə də elə-belə rollar verirdilər”. [5].  (onun eyhamını başa düşdüz?) Çətin həyat şərtləri onu Şaxta Baba libasını geyinməyə məcbur edir. Səhnədə bir çox rolları canlandıran aktyor Parkda oynadığı Şaxta Baba “obrazı” uğur gətirmir, qazancını artırmaq yerinə az qala canından olur. Gənc aktyor tanımadığı bir kişinin qurbanına çevrilir. “Cibindən çıxartdığı bıçağı ürəyimə soxdu. “Sən kimsən ki, əlini mənim arvadımın çiyninə qoyursan?” Eşitdiyim son söz bu oldu. Yerə yıxıldım. Xəstəxanada ayıldım. Bir ay xəstəxanada yatdım”. [5]. Şaxta Baba öz xəyalları ilə yaşayan, həyatda özünə yer tapa bilməyən bir qəhrəmandır. Yazıçı Afaq Məsud hekayə haqqında yazır:Mənə isə bu, günümüzün acı reallığını – öz nəhəng yaradıcı niyyəti və arzularıyla sosiallığın öldürücü qəzalarına uğrayan istedadlı sənət adamlarının son ucda hüquqları tapdanmış, alçaldılmış və təhqir edilmiş acıqlı Şaxta Baba taleyini xatırladır.” [1]. Maddi ehtiyaclarını qarşılamaq üçün seçdiyi yol Şaxta Babanı toplumun “təhlükəli” fərdinə çevirir. Halbuki, onun heç kəslə işi yoxdur, sənəti sevən, öz işində olan gəncdir, qəfildən təsadüfi bir hadisənin qurbanına çevrilir.

İfadə protokolu 3.

Tarix:Ailənin çat verdiyi anlar radələrində

Məkan: Cehiz xalçasında qurulan qəbir otağında

İfadə verən:Nailə - qətlə yetirilən şəxs (viktim)

Müstəntiq: Oxucu

Qətlə yetirilən şəxsin - Nailənin verdiyi “ifadəyə” görə, o, Elmanın əmisiqızı idi. Elmanla evlənmək istəmirdi, ancaq Moskvada yaşayan Elmanın onun təhsil həyatına dəstək ola biləcəyi ümidi ilə razılaşdı. Elmanla öncədən şərt kəsdi. Elman da Nailənin şərtini qəbul etdi. Nailə sırf təhsil almaq üçün bu evliliyə razı oldu. Gənc qız imtahandan uğur qazanıb Moskva Dövlət Universitetinə qəbul oldu. Dediyinə görə, onun bəxti gətirmir, başqalarının tənələri və təsirinə məruz qalan Elman onun təhsil almasına etiraz edirdi. Gənc yaşlarında çarəsiz qalıb evləndirilmiş, təhsil almaq arzusundan imtina etməyə məcbur olmuş və arzuları əlindən alınmış Nailənin tək təsəllisi uşaqları olur. O, uşaqlarını böyütmək üçün mübarizə aparır. Onun verdiyi “ifadədən” belə anlaşılır ki, sosial təzyiqin təsirilə böyümüş, duyğularını ifadə etməkdə çətinlik çəkən, azadlığı əlindən alınmış, ərinin kompleksi altında əzilib incidilən qadın olub. Elman Moskvada istədiyi kimi yaşayır, amma Nailə üçün sərhədlər qoyur, onu məhdudiyyətlər içində boğur. Nailə cəmiyyətin əsəridir. Təhsil almaq, övladlarına gözəl gələcək vermək istəyir, yoldaşının şübhəçi, obsessiv düşüncələri və paranoyak davranışları onu təngə gətirib. Sonra isə əri onu başqalarının təsirinə qapılıb qısqanclıq zəmində qətlə yetirir. Nailə ölümündən öncə susub dilə gətirə bilmədiyi düşüncələrini öldürüləndən sonra  “müstəntiqə” “ifadəsində” “etiraf edir”. “Bu qədər əziyyət çək, onlara atalıq elə, analıq elə, müəllimlik elə, ataları da gəlib səni bu vəziyyətə salsın. Axırda bezdim. Dedim, sən yaxşı kişi olsan, uşaqlarının üstündə olarsan, gedib orda rus qızlarıyla gəzməzsən. Bunu deyən kimi gözümə qaranlıq çökdü. Yerə yıxıldım. “Rədd ol get matişkə məşuqənin yanına”. Eşitdiyim sön söz bu oldu. Cehiz xalçama qan damırdı. Elə o xalçanın üstündə öldüm”. [5].Niyə məhz cehiz xalçası? (məhkəmə-trasoloji ekspertiza) Bəlkə, Nailə “məni valideynlərim öldürdü” demək istəyirdi?

 İfadə protokolu 4.

Tarix:Cəmiyyətin qınağına bükülmüş ömür radələrində

Məkan: Həbsdəki ailə bağçasının solmuş gülləri otağında

İfadə verən:Elman - qəsdən adam öldürməkdə təqsirləndirilən şəxs

Müstəntiq: Oxucu

Həyat yoldaşını qətlə yetirməkdə təqsirli bilinən Elman “izahatında” verdiyi ifadəyə görə, qətlə yetirdiyi həyat yoldaşı Nailə onun əmisi qızıdır. Dediyindən belə məlum olur ki, Nailə ilə onu sevdiyi üçün yox, “gözünün qabağında böyüyən yaxşı qız” olduğu üçün evlənmişdi. Dostlarının, yaxınlarının rişxəndləri, ailəsini ələ salmaları, onun psixologiyasına ciddi şəkildə təsir edirdi. Bu səbəbdən Elmanın Othello sindromundan (patoloji qısqanclıq sindromu) əziyyət çəkən və sosial təzyiqin qurbanına çevrilmiş biri olduğu anlaşılır. Onun “ifadəsindən” belə nəticəyə gəlirik ki, xaraktercə zəifdir, tez təsirə düşür, həyat yoldaşına və ən əsası özünə güvənmir. Paranoyak və obsessiv davranışlara sahibdir, həyat yoldaşına psixoloji zorakılıq göstərir. Düz bir həftə arxasınca getdim. Bir-iki dəfə də gözünə göründüm, yalandan dedim ki, burda işim vardı. Məqsədim oydu ki, narahat olsun, bilsin ki, onu izləyirəm, ağlına başqa şey gətirməsin”. [5].Verdiyi “ifadədən” belə nəticəyə gəlmək olar ki, Elmanın narsist təbiəti var, şiddətə meyllidir, yoldaşını yox, “nəslini davam etdirmə potensialına sahib uşağı sevir”.  “2-3 ay gününü göy əskiyə bükdüm. Amma çox vurmurdum. Hamilə idi çünki. Uşağa bir şey olardı. Analıq məzuniyyətinə çıxdı. Daha qoymadım getməyə”. [5]. Elman yoldaşına seçim haqqı tanımır, onu patriarxal ənənənələrin təsirilə “sıxır”. Həyat yoldaşını hamilə olduğuna görə çox döyə bilməməsi Elmanın (cəmiyyətin) şiddəti və zorakılığı normallaşdırmasına işarədir. O, atalıq məsuliyyətini dərk etmir, sadəcə formal olaraq, cəmiyyətin gözləntilərini qarşılamağa, ailədəki “hüquqlarını” icra etməyə, toplumun təlqin etdiyi “ailə modelini” tətbiq etməyə çalışır. “Adını da Nailə qoydu: Gülnur. Ad xoşuma gəlmişdi. Ona görə də razılıq verdim”.  [5].

Elman “izahatında” qeyd edir ki, toplumun “tələbi” ilə qızını da həyat yoldaşı kimi Moskvada oxuda bilmir və ailəsini Azərbaycana göndərib Moskvadakı “fəaliyyətinə” davam edir. Həyat yoldaşı Nailə və uşaqlarının Şaxta Baba ilə çəkdirdiyi şəkili görür, daha doğrusu yoldaşı ona şəkli göndərir. Daha sonra “ifadəsində” qeyd edir ki, sosial “vəsvəsələr”in təsirinə düşüb (toplumun içindəki nifrətini təzahürü) affekt vəziyyətində həyat yoldaşını bıçaq zərbəsilə (məhkəmə-trasoloji ekspertiza) qətlə yetirir və gedib polisə təslim olur.

“Dindirmədən” yekun nəticə çıxarsaq, deyə bilərik ki, törətdiyi cinayəti etiraf edən Elman sadəcə ailəsini qorumağa çalışırdı, “günahsızdır”. Elman əslində, cəmiyyətin yaratdığı patriarxal kodları öz daxilində yaşadır, sosial qınaqdan qorxur. Elman bu hərəkətləri ilə ailəsini qoruduğu, özünü cəmiyyətə sübut etdiyini və “namusunu təmizlədiyini” qeyd edir. Elman səhvini dərk etmir, mühakimələrin absurd və ya məntiqli olmasını sorğulamır, əksinə özünü günahsız və qurban gözündə görür, qızlarının onunla görüşməməsini sanki özünə qarşı edilən haqsızlıq kimi qəbul edir. Məsuliyyətdən qaçır, yersiz bəhanələr uydurur, etdiyi əməllərinin fərqində deyil, özünə bəraət qazandırır. Bəli, hüquqi müstəvidə Elman azadlıqdan məhrum olunacaq, bəs mənəvi müstəvidə?  “Qardaşlarım pul töküb məni ömürlük həbsdən qurtardılar. 15 il iş aldım. Keçən dəfə evə zəng vurub anama dedim ki, uşaqları gətirin yanıma. Qızlarım məni görmək istəməyiblər. İndi Gülgünün 15 yaşı var, Gülnurun 18”.  [5].

Elman dərk edir ki, adam öldürmək hüquqi baxımdan ağır cinayətdir və cəzasız qalmayacaq. O bilir ki, qanundan qaça bilməz, onsuz da törətdiyi cinayətə görə azadlıqdan məhrum ediləcək. (Maddə 120.) O, qanundan çox qınaqdan qorxur, cəmiyyətdən “bəraət” gözləyir, çünki o “namusunu təmizləyib”. Ona həbs olunmaq, ailəsini dağıtmaq deyil, cəmiyyətin alnına vurduğu “qatil” damğası, qınaqla yaşamaq daha ağır gəlir. Patriarxal sistem kişiləri belə qoruya bilmir. (Elman, Şaxta Baba)

Qan Turalının “Gənc qadının və Şaxta Babanın qətli” hekayəsi özünəməxsus poetik xüsusiyyətləri ilə seçilir. Hekayə retrospektiv baxış və polifonik (çoxqatlı) süjet xətti ilə diqqət çəkir. Bədii mətndə xronoloji ardıcıllıq pozulub, bütövlük yoxdur, dörd nəfərin baxış bucağı və xatırladığı hadisələrin nəqli təsvir olunur. Hekayə modernizm cərəyanında yazılıb. Hadisələrin təsviri şüur axını formasında qələmə alınıb, məkan anlayışı, zaman axışı pozulub, nisbidir, obrazların daxili səsləri və hissləri ön plandadır. Məkan dağınıq və simvolik şəkildə işlənib, zamanla məkanın sərhədləri pozulub. (narrativ struktur) Hekayənin vahid süjet xətti var, hadisələr fərqli zamanlarda və məkanlarda cərəyan etsə də hadisələr bir-birilə əlaqəlidir. Zaman axını destruktiv, ancaq bütövdür. Zaman ardıcıllığı pozulub, fərqli zaman qatları mozaika formasında birləşib, həqiqət deformasiyaya uğrayıb. (postmodern yanaşma) Hekayədə müxtəlif zaman formaları ilə qarşılaşırıq: müəllifin təqdim etdiyi zaman, obrazların daxili zamanı, subyektiv zaman,  metafizik zaman-qətlə yetirilən qurbanın “danışması”. (postmodern element)

Cinayətə təhrik edən səbəblər nədir? Ailədə hüquq bərabərsizliyi, şayiələr və yersiz təzyiqlərin fərdin psixologiyasına təsiri, emosional sabitsizlik, impulsiv qərar vermək, kişinin özünü sübuta yetirmə ehtiyacı, stereotiplərin qurbanına çevrilmiş fərdlər. Obrazlar sadəcə hadisələrin daşıyıcısı olmaqla yanaşı, sosial və psixoloji qatları təmsil edir. Faciəvi hadisənin şahidinə çevrilən Gülgün uşaq travmalarının ailə institutunun dağılması fonunda necə yaranmasının və bundan zərbə alan uşaqların simvoludur. Şaxta Baba laqeyd sənət aləmində boğulan, bəxti səhnədə də, həyatda da gətirməyən, lakin həyatı üçün mübarizə aparmağa davam edən, sosial ədalətsizlik kontekstində təsadüfi cinayətin qurbanına çevrilən sənət adamlarının simvoludur. Nailə susmağa məhkum olunan qadın taleyinin simvoludur. Elman isə Othello sindromunun, emosional sabitsizliyinin, cəmiyyətin kişiyə yüklədiyi “mülkiyyət” hissinin, toplum tərəfindən əzilən “kişiliyinin” və zəif xarakterinin qurbanına çevrilmiş kişilərin simvoludur. Elman öz səhvlərini etiraf etməkdən qorxur, çünki zəifliyini qəbul edə bilmir, bunu özünə yaraşdırmır. Elman da, Nailə də sevməyi bacarmır, sevginin nə olduğunu bilmirlər. Qorxurlar, sevməkdən, sevilməkdən qorxurlar, ehtiyat edirlər, sevgi dilləri, sevgini göstərmə şəkilləri fərqlidir. Hər ikisi doğulduğu evdən öyrəndiklərini öz ailələrində tətbiq etməyə çalışır. Onların “sevgisi” sanki reper Orxan Zeynallının “Çox sağol” adlı ifasında səsləndirdiyi cümlələrdən birində ifadə olunur:Hisslər iynədir, Hər dəfə qucaqlaşanda batır qanıma”.

Tənqidçi, professor Tehran ƏlişanoğluMüasir Azərbaycan ədəbiyyatı oçerkləri: Qan Turalının həyat praqmatikası” adlı məqaləsində yazır:Qan Turalının ən müxtəlif janrlarda yazılarını birləşdirən xətt - yazıçının həqiqət axtarıcılığı, zamanın sürətlə dəyişən ritmini, ahəngini, qlobalizə əsrinin "tələb və təklifləri"ni milli ədəbiyyata gətirmək cəhdidir”. [4, s.34]. Qan Turalı müasir dövrün sosial və psixoloji problemlərini bədii və təsirli şəkildə təqdim edir. Məişət zorakılığı və patriarxal dəyərlərin tənqidi, sosial-iqtisadi çətinliklər, (teatrda hökm sürən korrpusiya, beş min manata hərbi bilet alıb hərbi xidmətdən boyun qaçıran gənclik) toplumun iştirak etdiyi “qətllər”, təsirə düşən, iradəsiz fərdlər, “keflənmək və evlənmək üçün qızlar” bölgüsünü aparan natamam kişilərin tənqidi müəllifin tənqid hədəfləri sırasındadır.

“Gənc qadının və Şaxta Babanın qətli”  hekayəsində bir foto bir cinayətə səbəb olur, Yeni il, ailə taleyi yaddaşlarda donur, arzuları məhv edir. Bədii nümunə həm də xəbərdarlıqdır. Burada konkret günahkar axtarılmır və konkret bir obrazı ittiham edilmir, sadəcə ümumi pəncərə açılır, hər kəsin öz doğrularının olduğu göstərilir. Qan Turalı “Kimdir müqəssir?” sualı ilə oxucuda çaşqınlıq yaradır, bu sualın cavabını  oxucunun ixtiyarına buraxır. Hekayə oxucunu düşünməyə, təhlil etməyə, mühakimə yürütməyə və özünü tapmağa dəvət edir.

 

Ədəbiyyat

1.     Afaq Məsud Qan Turalıdan yazdı. Qafqazinfo.az. https://qafqazinfo.az/news/detail/afaq-mesud-qan-turalidan-yazdi-31835 (21.12.2012)

2.     Azərbaycan Respublikasının Cinayət Məcəlləsi. E-Qanun. https://frameworks.e-qanun.az/46/f_46947.html (30.12.1999)

3.     Baxtin, M. Dostoyevski poetikasının problemləri. Bakı, “Kitab aləmi” nəşriyyat-poliqrafiya mərkəzi, 2005, 384 s.

4.     Əlişanoğlu, Tehran. Müasir Azərbaycan ədəbiyyatı oçerkləri: Qan Turalının həyat praqmatikası, //Ədəbiyyat qəzeti.-2023.- 30 sentyabr.- S.34-37.

5.     Qan Turalı. “Gənc qadının və Şaxta Babanın qətli” hekayəsi. Kulis.az. https://kulis.az/xeber/nesr/genc-qadinin-ve-saxta-babanin-qetli-qan-turalinin-hekayesi-7557 (17.07.2023)

6.     Travers.M. A Psychologist Explains The Extreme Jealousy Of ‘Othello Syndrome’. Forbes. https://www.forbes.com/sites/traversmark/2024/07/10/a-psychologist-explains-the-extreme-jealousy-of-othello-syndrome/ (10.07.2024)

7.     Ахмедшин Р.Л. Лекции по правовой психологии. Судебная психология. Yurpsy.com.http://yurpsy.com/files/ucheb/ahmed/013.htm 2019

8.     Горшенков Г. Н. Виктимологический аспектновой криминологии. Cyberleninka.ru .https://cyberleninka.ru/article/n/viktimologicheskiy-aspektnovoy-kriminologii  2015

9.     Кошемчук. Т.А. Смеховая культура, карнавал, карнавализация, Достоевский и особенности философствования Бахтина. Русская литература. http://russian-literature.com/ru/research/sankt-peterburg/ta-koshemchuk-smehovaya-kultura-karnaval-karnavalizaciya-dostoevskiy-i-osobennosti-filosofstvovaniya-bahtina

10.Ласточкина.Н. Мозаика в художественной литературе. Керамос-Арт.  http://www.keramos-art.ru/text/mozaika-literatura/

11.Макаричев.Ф.В., Макаричева. Н. А.  Полифонизм индивидуализированных контекстов как научная проблема: неизбывность концепции М. М. Бахтина. Cyberleninka.ru.https://cyberleninka.ru/article/n/polifonizm-individualizirovannyh-kontekstov-kak-nauchnaya-problema-neizbyvnost-kontseptsii-m-m-bahtina № 1 (53) 2016

 

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(19.02.2026)

 

Cümə axşamı, 19 Fevral 2026 16:09

Qara gözlər oxuyan mavi gözlü

İnci Məmmədzadə, “Ədəbiyyat və incəsənət”

 

İşə baxın ki, bu gün iki şəxsin anım günün olduğunu qeyd edirəm. Və hər ikisi birdən-birə iki xalqa məxsusdur. Məsud Şeyxzadə Azərbaycanın və Özbəkistanın, Leyla Şaripova isə Azərbaycanın və Tacikistanın fəxri olublar...

 

Bəli, bu gün məşhur "Qara gözlər" və "Badam çiçəyi" adlı fars mahnılarının müəllifi Leyla Şəripovanın anım günüdür.

Leyla Şəripova 1930-cu il yanvarın 28-də Bakıda anadan olub. Atası İzmir türkü, anası isə azərbaycanlıdır. Bir müddət Sədrəddin Əyni adına Tacikistan Opera və Balet Teatrında solist kimi fəaliyyət göstərib. 1978-ci ildə Bakıya köçüb və 1980-ci ildən Azərbaycan Dövlət Televiziya və Radio Verilişləri Komitəsinin aparıcı solisti işləyib.

 Yevgeni Jıvayevin rəhbərliyi ilə Özbəkistan Televiziya və Radio xalq çalğı alətləri ansamblının, Adil Bağırovun rəhbərliyi ilə "Xatirə" xalq çalğı alətləri ansamblının və Gülarə Əliyevanın rəhbərliyi ilə "Dan ulduzu" instrumental ansamblının müşayiəti ilə çıxış edib. 1988-ci ildən Almaniyanın Düsseldorf şəhərində yaşayıb.

 

Onun repertuarında türk, əfqan, azərbaycan, erməni, türkmən, ərəb, fars, özbək və ispan mahnıları olub. Müğənninin ifaları nüfüzedici lirizim ilə, şeriyyətlə fərqlənir. Leyla Şəripovanın ustalığı və zərif vokal mədəniyyəti dinləyicilərin məhəbbətini qazanıb. Həm də bəstəkar və nəğməkar şair olub, 10 mahnının sözlərini yazıb, "Qara gözlər" və "Badam çiçəyi" adlı fars mahnıları xüsusilə məşhur olub.

 

Mükafatları

- Tacikistan SSR əməkdar artisti

- Tacikistan SSR xalq artisti

- Azərbaycan SSR xalq artisti

 

Leyla xanım 2024-cü il fevral ayının 19- da Almaniyanın Düsseldorf şəhərində vəfat edib.

Allah rəhmət eləsin!

 

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(19.02.2026)

Cümə axşamı, 19 Fevral 2026 11:02

Ağdaşda 10 yaşında şeir dedi və...

 

İnci Məmmədzadə, “Ədəbiyyat və incəsənət”

 

İki xalqın – həm azərbaycanlıların, həm özbəklərin mənəvi xəzinəsinə ərməğan etmiş bir şəxsin - Məqsud Şeyxzadənin bu gün anım günüdür. 59 il öncə bu işıqlı dünyaya əlvida deyib o.

 

Məqsud Şeyxzadə 1908-ci il noyabr ayının 7-də Yelizavetpol quberniyasına daxil olan Ağdaş kəndində dünyaya gəlib. O, ilk təhsilini Ağdaşda "Rüşdiyyə" məktəbində alıb. Şair 1966-cı ildə azərbaycanlı ədəbiyyatçı Cəmil Məhərrəmliyə yazdığı məktubunda ilk müəlliminin Muxtar Əfəndizadə olduğunu bildirib.

 Azərbaycan yazıçısı və ictimai xadim Nəriman Nərimanov 1918-ci ildə Ağdaşda ezamiyyətdə olarkən təşkil edilən bir tədbirdə 10 yaşlı Məqsud öz şeirini səsləndirib. Bu hadisə Nəriman Nərimanovun diqqətini cəlb edib və onun təşəbbüsü ilə “Kommunist” qəzetinin 1921-ci il 21 dekabr tarixli sayında 13 yaşlı Məqsudun üç şeiri dərc olunub.

Şeyxzadə, təhsilini davam etdirmək üçün 1921-ci ildə Ağdaşdan Bakıya gələrək Darülmüəllimində oxumağa başlayıb. Bu illərdə Darülmüəllimində məşhur şair və yazıçılar, məsələn, Abdulla Şaiq və Hüseyn Cavid müəllim kimi şəxslər dərs deyiblər.  Məqsud Şeyxzadə də məhz bu şəxslərdən dərs dinləyib.

Bu dərslər onun millət, ədəbiyyat və türkçülüklə bağlı fikirlərini formalaşdırıb. Şeyxzadə, 1925-ci ildə Darülmüəllimini bitirdikdənp sonra Azərbaycan Maarif Komissarlığı tərəfindən Dərbənd şəhərinə müəllim olaraq təyin edilib. Onun buraya təyin edilməsi təsadüfi olmayıb. Bunu səbəbi Dağıstan əhalisinin mühüm bir hissəsini azərbaycanlıların təşkil etməsi olub.

Dərbənd, Tabasaran, Samur, Buynak və Hacıtərxan kimi şəhərlərdə müəllimlərə böyük ehtiyac olub. Buna görə də Azərbaycan hökuməti, bu muxtar bölgənin razılığı ilə Bakıdakı məktəblərdən məzun olan gəncləri Dağıstana göndərib. Məqsəud Şeyxzadə, Dərbənd şəhərindəki ilk məktəblərdən birində türk dili və ədəbiyyatı dərsləri tədris edir.

 

Şeyxzadə yaradıcılığında Türkiyə ədəbiyyatının təsiri də özünü göstərib. Şair "Azərbaycan", "Çeçenlər", "İnquşlar", "Osetinlər", "Kabardinlər", "İranlılar", "Əfqanıstanın istiqlalı" kimi şeirlərlə yanaşı, ingilis müstəmləkəçiliyinə qarşı mübarizə aparan türk xalqına həsr olunan, "Türkiyə qəhrəmanı Kamal yoldaş" adlı şeirini yazıb.

Şeyxzadənin yalnız Türkiyə haqqında yazdığı "İkinci marş", "Üçüncü marş", "Beşinci marş" kimi şeirləri ilə yanaşı, eləcə də ana vətəninə ithaf etdiyi əsərlərində də Türkiyə ədəbiyyatının təsiri hiss olunmaqdadır. Məsələn, onun "Azərbaycan" şeiri, Namiq Kamalın "Vətən Şərqisi" şeirinin "Əməlimiz, əfqərimiz iqbali-vətəndir; Sərhədimizə qala bizim xaki-bədəndir." misraları ilə başlanan hissəsinə nəzirədir.

Həyat hekayəsinin növbəti səhifələri repressiya dönəmində, istintaq altında, sürgündə keçib. O, Özbəkistanda yaşayıb yaradıb, özbək xalqının maariflənməsi yolunda, özbək mədəniyyətinin inkişafında əmək qoyub. O, 1964-cü ildə Özbəkistan SSR Əməkdar İncəsənət xadimi adına layiq görülüb.

İlk tutulduğu günlərdən bəri davam edən xəstəlikləri səbəbindən həyatının son on ilini çətinliklərlə keçirən Məqsud Şeyxzadə 19 fevral 1967-ci ildə xəstəxanada vəfat edib. Məqsud Şeyxzadə, vəfatından sonrakı gün Daşkənddəki “Fərabi” məzarlığında dəfn edilib.

2001-ci ildə (ölümündən sonra) "Fəxri Xidmətlərə görə" ordeni, "Şərəf nişanı" və medallarla təltif edilib.

Allah rəhmət eləsin!

 

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(19.02.2026)

 

İnci Məmmədzadə, “Ədəbiyyat və incəsənət”

 

Belə bir şeir:

Elə ki yetişdin altmış yaşına,

Özün-öz yolunu seç yavaş-yavaş.

Gözəlləri görsən bulaq başında,

Dinməzcə böyründən keç yavaş-yavaş.

 

Daha kimsə sənlə olmaz aşina,

Dilinə güc vermə, bir bax yaşına.

Kişi, yüyürməsən mənzil başına,

Çata bilərsənmi heç yavaş-yavaş?

 

Yaxud belə:

Yamanlığın arxasınca daş at sən,

El yolunda ver canını, baş at sən.

Öz əslini, öz nəslini yaşat sən,

Baban kimi, Atan kimi şöhrətlə.

 

Sən qulaq as saf vicdana, ürəyə,

Ələ əl ver, kürək söykə kürəyə.

Vəfalı ol məhəbbətə, çörəyə,

Öz süfrəni bəzə halal nemətlə.

 

Yaxud da belə bir bənd:

 

Məhəbbətin yolunu,

Sədaqətin yolunu,

Həqiqətin yolunu,

Keçə-keçə yaşadım.

 

Klassik şeirimizin qayda-qanunları, ölçü-biçimi ilə ərsəyə gələn bu misralar Asim Qazıyevə məxsusdur. Çoxunuza bu ad heç nə demədi. Amma hərdən tanış olmayan adlara da diqqət etmək gərəkiyir.

Asim Qazıyev 10 may 1926-cı ildə Samux rayonunda anadan olub. Kirovabad (Gəncə) 3 nömrəli Tibb məktəbində (indi Gəncə Tibb Kolleci) oxuyub. 1946-cı ildə Həsən bəy Zərdabi adına Kirovabad Dövlət Pedaqoji İnstitutuna daxil olub, 1950-ci ildə dil-ədəbiyyat ixtisası üzrə tam kursu bitirib.

Müəllimlik arzusu onu doğma Samux rayonuna qaytarıb, orta məktəbə direktor təyin olunub. 1954-cü ildə Mingəçevir su anbarının tikintisi ilə əlaqədar Samuxun bir neçə kəndi Bərdə rayonuna köçürülüb. Asim Qazıyev fəaliyyətini Bərdə rayonunun Leninabad (Samuxlu) kəndində davam etdirib. Çiy kərpicdən, sonra ağ daşdan məktəb binası tikdirib.

 Qabaqcıl məktəb direktoru, ictimaiyyətçi, el ağsaqqalı, şair kimi tanınıb. 1960-cı ildə maarif naziri Mehdi Mehdizadənin imzası ilə Azərbaycan SSR Maarif Nazirliyinin "Qabaqcıl maarif xadimi" döş nişanına layiq görülüb. Azərbaycan SSR Maarif Nazirliyinin 11 avqust 1988-ci il tarixli əmri ilə "Metodist müəllim" adı verilib.

14 yaşından şeir yazmağa başlayıb. Özünə Asim Sevdalı təxəllüsü götürüb. Tələbəlik illərində institutda ədəbiyyat dərnəyinə rəhbərlik edib. İlk dəfə "Mənim yurdum" adlı şeri 1948-ci ildə "Ədəbiyyat qəzeti"ndə çap olunub. Azərbaycan Yazıçılar İttifaqının (AYB) Kirovabad (Gəncə) filialının üzvü olub. 1996-cı ildə Asim Sevdalının "Qələmin qüdrəti yaz, deyir mənə" adlı şer kitabı nəşr olunub

Asim Qazıyev xalq artisti, bəstəkar və dirijor Nəriman Əzimovun bəstələdiyi sevilən "Gözəl Gəncəmiz" və "Ümid çırağı" ("Könül sevinci") adlı mahnıların mətninin müəllifidir. 2016-cı il may ayında 90 illik yubileyi münasibətilə şairin "Xeyli sözüm var" adlı şeir kitabı çapdan çıxıb. 2018-ci ildə "Ürəkdən soruş" (ISBN 978-9952-8176-0-7) adlı üçüncü şeir kitabı nəşr olunub.

2025-ci ildə ""Ürək o ürəkdir" adlı yeni kitabı çap olunub. Kitabın redaktoru Fimar Asimqızı, tərtibçisi isə Firuq Qazızadədir. Kitabda şairin indiyə kimi çap olunmayan şeirləri və "Nazim Hikmət" adlı poeması yer alıb. 2024-cü ildə nəşr edilmiş "Sevdalı dünyamız" adlı ədəbi-bədii, elmi-publisistik məcmuədə şair Asim Qazıyevin də həyat və yaradıcılığından söz açılıb, onun şeirlərinin bəzisi kitabda dərc edilib.

Həmin ildə İstanbulda nəşr edilmiş "Şam işığı" adlı ədəbi məcmuənin 5-ci nömrəsində də Asim Qazıyevin şeirləri yer alıb. 2024-cü ildə nəşr edilən "Müəllimlərimiz" adlı ədəbi-bədii, elmi-publisistik məcmuənin 3-cü nömrəsində şair Asim Qazıyevin şeirlərinin bir qismi dərc olunub. 2024-cü ildə professor M. Çobanov adına Xeyriyyə Fondunun nəşr etdirdiyi "Qəlbimin səsi" adlı ədəbi-bədii, elmi-publisistik məcmuədə də şair Asim Qazıyevin şeirlərinin bir qismi dərc edilib

 

Kitabları

- "Qələmin qüdrəti yaz, deyir mənə"

- "Xeyli sözüm var"

- "Ürəkdən soruş"

- "Ürək o ürəkdir"

 

Asim Qazıyev 1990-cı ildə səhhəti ilə əlaqədar təqaüdə çıxıb və Gəncə şəhərinə köçüb. 1999-cu il fevral ayının 19-da Gəncədə vəfat edib. Gəncənin Səbiskar qəbiristanlığında dəfn olunub.

Allah rəhmət eləsin!

 

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(19.02.2026)

5 -dən səhifə 2726

Sayt Azərbaycan Respublikası Mədəniyyət Nazirliyi tərəfindən 2024-cü ildə “Qeyri-hökumət təşkilatları üçün qrant müsabiqəsi” çərçivəsində Azərbaycan Ədəbiyyat Fondunun həyata keçirdiyi “Yeniyetmə və gənclərdə mütaliə mədəniyyətinin formalaşdırılması” layihəsinin tərəfdaşı olaraq yenilənmiş, yeni bölmələr əlavə ediımiş, layihənin təbliği üzrə funksional fəaliyyət aparılmışdır.