Pnar Yusifli,

Naxçıvan televiziyasının əməkdaşı.

“Ədəbiyyat və incəsənət”

 

Bəşər sivilizasiyasının ilkin mədəniyyət ocaqlarından hesab olunan Naxçıvan torpağı hər daşı, qayası ilə xalqımızın zəngin tarixi, elmi və mədəni irsini formalaşdıran ulu diyardır. “Şərqin incisi” adlanan bu yurda dünya şöhrəti qazandıran bir sıra amillər var ki, bunlar sırasında qədim, tarixi əsrlərə dayanan abidələr xüsusilə seçilir. Belə abidələrdən biri “Əshabi-Kəhf Ziyarətgahı” Dini-Mədəni Abidə Kompleksidir.

 

Naxçıvan şəhərindən təqribən 12 kilometr məsafədə yerləşən dini ziyarətgah yaxınlıqdakı Haçadağ və Nəhəcir dağlarının arasında hündürlüyü dəniz səviyyəsindən 1665 metr yüksəsklikdə yerləşir.  Qədim tarixinə və quruluşuna görə bu müqəddəs yer dini ziyarətgah hesab olunur. Əshabi-Kəhf ziyarətgahı demək olar ki, artıq dünyada tanınan bir məkana çevrilib. Hər il bu ziyarətgaha minlərlə  qonaq gəlir.

Əshabi-Kəhf adının mənası “yeddi yatan adam”, ərəb dilində isə “mağara adamları” mənasına gəlir. Qurani-Kərimin “əl-Kəhf” surəsində - Allaha iman etmiş bir qrup gəncin düşmənlərdən qorunmaq üçün 300 ildən çox bir müddətdə sığındıqları bir mağaradan bəhs edilir.

Rəvayətə görə, Roma imperatorluğu dövründə bir-birini tanımayan bir qrup gənc gizli şəkildə təkallahlılığa inanır və ibadət edirmiş. Onlar insanların məruz qaldığı zülm və haqsızlıqlara susmur, inanclarını çəkinmədən yaymağa çalışırdılar.

Günlərin birində Roma imperatoru Dağ Yunus xalqın qarşısına çıxdığı zaman bu gənclər də həqiqəti insanlar arasında yaymaqla məşğul idilər. İmperator dərhal göstəriş verir ki, bu gənclər üç gün müddətində yollarından dönüb bütlərə sitayiş etməsələr edam olunacaqlar. Çünki imperator dərhal edam hökmünün verilməsinin xalq arasında böyük səs-küy yaradacağından ehtiyat edirdi.

Gənclər bu zülmə boyun əyməyərək şəhərdən qaçır və yaxınlıqdakı bir mağaraya sığınırlar. Rəvayətlərdə onların yeddi nəfər olduğu, yanlarında isə bir çoban itinin də olduğu söylənilir. İt onları addım-addım izləyir. Nə qədər qovmağa çalışsalar da, it geri çəkilmir. Deyilənə görə, Allahın izni ilə it dilə gələrək belə deyir:

— Mən də şahın zülmündən qaçıram.

Beləcə, gənclər itlə birlikdə mağaraya sığınaraq biraz yataraq dincəlmək və daha sonra təhlükəsiz bir yerə getmək qərarına gəlirlər. Lakin onların qısa hesab etdiyi bu yuxu düz üç yüz il davam edir. Oyandıqları zaman isə həyatın tamamilə dəyişdiyini görürlər. Ciblərindəki pullar artıq çox qədim dövrə aid idi. Yemək almaq üçün şəhərə gedən Vəzir Təmirxan çörək almaq istəyərkən insanlar onun puluna təəccüblə baxırlar. Ondan bu pulları haradan tapdığını soruşurlar. O isə pulların özünə aid olduğunu deyir. Şəhər əhli isə bildirir ki, bu sikkələr üç yüz il əvvəl hökm sürmüş Dağ Yunusun dövrünə aiddir.

Baş verənlərin adi hadisə olmadığını anlayan Vəzir Təmirxan gördüklərini insanlara danışır. Xəbər qısa zamanda şəhərə yayılır və maraq içində olan insanlar mağaraya doğru üz tuturlar. Vəzir yoldaşlarını xəbərdar etmək üçün hamıdan əvvəl mağaraya doğru qaçır.

Rəvayətə görə, mağaradakı gənclər baş verən möcüzənin insanlar tərəfindən öyrənildiyini anlayanda Allaha dua edib qeybə çəkilməyi diləyirlər. Allah da onların duasını qəbul edir və hamısı olduğu yerdəcə qeyb olur.

Bu hadisədən təsirlənən insanlar burada ilahi bir möcüzənin baş verdiyinə inanır və həmin vaxtdan etibarən mağaranı müqəddəs bir ibadət yeri kimi ziyarət etməyə başlayırlar.

Bəs görəsən “əl-Kəhf” surəsində adı zikr olunan mağaranın həqiqi yeri haradadır?

Bəziləri həmin mağaranın  Türkiyədəki Tarsus şəhərində, İordaniyadakı “Amman” yaxınlığında, Yunanıstan ərazisində, Romadakı “Katakomb” sərdabəsində,  İraqın “Nineva” şəhərində,  Azərbaycanın “Naxçıvan” ərazisində və sair kimi yerlərdə olduğunu iddia ediblər. Hətta, bu mağaranın  Qüdsdə olduğunu da iddia edənlər var.

Bir çox elmi mənbələr iki əsas yerin adını çəkir. Bunlardan biri Türkiyənin “Tarsus” şəhərində qədim adı  ilə desək “Efsus” adlanır. Bu barədə “Məsəlikul-Əbsar və Məmlikul-Əmsar” adlı kitabın 2-ci cildində Türkiyədəki “Efsus” mağarasına işarət edilib. İkinci məşhur yer isə  İordaniya ərazisində “Amman” yaxınlığında yerləşən “Raqim” mağarasıdır. Bu mağara daha qədim mağaradır. Adı da məhz Qurani-Kərimdəki “Əshabur-Raqim” sözündən götürülüb. Şərqşünas Klarmon Cano da mağaranın həqiqi yerinin burada olduğunu düşünür.  Hazırda həmin yerlərə də turist axını var və ziyarətgah kimi ziyarət edirlər.

Bəs Naxçıvan?

“Qurani-Kərim”də adı çəkilən Əshabi - Kəhf həqiqətənmi Naxçıvandadır?  Dünyanın ən qədim, ən müqəddəs  ziyarətgahlarından biri olan, Allaha, tək allahlığa inancın sığındığı yerlə, Əshabi-Kəhflə tanış olaq.

Müqaisə elədikdə mağaranın 2 dağın arasında yerləşməsi, quruluşu və təbii coğrafi şəraiti buranın ilkin yaşayış məskənlərindən biri olmasını söyləməyə əsas verir. Mağaranın divarlarındakı izləri açıq-aydın gözlə görmək mümkündür. Bu, sanki divara söykənmiş insan izləridir ki, onlara da “Yeddi kimsənə” deyilir. Mağaranın daxili yüksələn formada olmaqla, yuxarı tərəfdə, məscidə və “Cənnət bağına” çıxan yolun solundakı qayada deşik var. Bu deşikdən Türkiyə şəhərindəki “Tarsus”da da eynisi var. Eyni zamanda məscidin  ətrafında “Qara daş”ın və “Damcıxana”nın da olmasını qeyd edirik. Mağaradakı təbii sığınaqlar ayrı-ayrı otaqları xatırladır. Buranın təbii girişi çox çətin keçilə bilən, sürüşkən qayadan ibarətdir ki, bu da mağaradakıları düşmənlərin və vəhşilərin hücumundan qoruyurmuş. Mağarada bir neçə kitabə də var.

Həqiqətən də bu tipli və eyni adlı mağaraların sayı kifayət qədər çoxdur və bəziləri bir neçə əsr öncədən mövcuddur. Araşdırmaçı doktor Məhəmməd Hişam ən-Nəsan qeyd etmişdir ki, 40-a yaxın ölkədə “Əshabı-Kəhf” adlı mağara mövcuddur.

Bizə isə indi yalnız inanmaq, ziyarət etmək və bu inancı saf şəkildə qoruyub saxlamaq qalır. Naxçıvanda yerləşən bu müqəddəs mağaranı hər il minlərlə turist və yerli sakin ziyarət edir. Kimisi burada dua edir, kimisi də Allaha içindəkiləri pıçıldayır. 

Mağaranın içində dolaşdıqca insanın ağlında saysız suallar yaranır. Görəsən, doğrudanmı burada yüzillərlə davam edən ilahi bir möcüzə baş verib? Yoxsa əsrlər boyu insanların inancı bu məkanı müqəddəsləşdirib? Bəlkə də bu sualların dəqiq cavabı heç vaxt bilinməyəcək. Amma bir həqiqət var ki, Əshabi-Kəhf mağarasına gələn hər kəs buradan eyni hisslə ayrılmır. Kimisi daha çox inanaraq geri dönür, kimisi isə içində yeni suallarla. Buna hər kəs özü qərar verir.

 

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(16.05.2026)

 

Qulu Ağsəsin "Saat 6-nı gözləyirəm" kitabı çapdan çıxıb

 

Könül Əliyeva,

“Ədəbiyyat və incəsənət” portalının Xəbərlər və Təqvim şöbəsi

 

Milli İrsi Mədəni Tarixi Araşdırmalar (MİMTA) Fondunun nəzdində fəaliyyət göstərən "MİMTA Yayımları"nda tanınmış şair Qulu Ağsəsin "Saat 6-nı gözləyirəm" adlı esselər toplusu işıq üzü görüb.

 

Kitabda müəllifin daxili dünyasını, səmimi etiraflarını və qeyri-adi müşahidələrini əks etdirən müxtəlif mövzulu esselər toplanıb. Müəllif Qarabağ mövzusu, milli kimlik, sevgi və tənhalıq kimi məsələləri bəzən ironik, bəzən isə dərin fəlsəfi baxışla sorğulayır.

"Hər söz bir xatirədir. Hər xatirə bir yara... Və bəzən insan bütün ömrünü o yaraları sözlə sağaltmağa sərf edir..."

 

Qulu Ağsəs bu kitabda oxucunu öz yaddaşının dərinliklərinə aparır – uşaqlıqdan başlayan yol, şeirə çevrilən talelər, itirilmiş torpaqların ağrısı və susmayan daxili səs bu yazıların ana xəttini təşkil edir. Müəllifin qələmindən çıxan bu əsər sadəcə esselər toplusu deyil – düşüncəsini sözə çevirməyi bacaran bir insanın mənəvi gündəliyidir. Kitaba adını verən “Saat 6-nı gözləyirəm...” ifadəsi isə hər kəsin içində səssizcə gözlədiyi o xüsusi anın rəmzidir.

Həm poetik dilin incəliyini, həm də həyatın mahiyyətini axtaran oxucular üçün nəzərdə tutulan bu toplu müasir ədəbiyyatımızın dəyərli nəşr nümunələrindən biri kimi qiymətləndirilir.

Kitabı "Litera" kitab evi və şəhərin digər kitab mağazalarından əldə etmək olar.

 

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(16.05.2026)

“Ədəbiyyat və incəsənət” portalının “Ədəbiyyat qəzeti” ilə birgə “Şənbə qiraəti” layihəsində bu gün sizlərə Faiq Hüseynbəylinin şeirləri təqdim edilir.

 

 

Gözüm yoxdur özgələrin işində,

Öz işimlə məşğul olan adamam.

Sevdalanıb Məhəmmədin yaşında,

İçdən-içə işğal olan adamam.

 

Çıxmayacaq yaxşılıqlar yadımdan,

Dirilmişəm yollar kimi addımdan.

Öz sözümdən, öz səsimdən, adımdan

Adam kimi məsul olan adamam.

 

Naxışım bu, çalarım bu, boyam bu,

Çəmənim bu, düzənim bu, qayam bu...

Beş aşağı, üç yuxarı buyam, bu,

Qəbullanıb məqbul olan adamam.

 

Yol çəkəcək şairlərin gözləri,

Addım-addım göyərəcək izləri.

Ovuclayıb şeir-şeir sözləri,

Bir ümidlə qəbullanan adamam.

 

Boy atmışam, boylanmışam yurd ilə,

Soylanmışam sevinc ilə, dərd ilə.

Qiyamətə qalmamışam qurd ilə,

Sərgilənib məhşər olan adamam.

 

Libas kimi gah geniş, gah dar olub,

Yaranışdan ruh bədənə yar olub.

Səcdə edən mələklərə var olub,

"Ol" sözüylə məşhur olan adamam.

 

 

***

 

Gəldim ah ilə dünyanı,

Yandırıb-yaxdığım günə.

Yağıştək yağdığım günə,

Şimşəktək çaxdığım günə.

Öyrəndim, tək də olurmuş,

Sevgi, istək də olurmuş...

Sözsüz, gəlmək də olurmuş

Sənsiz darıxdığım günə.

 

Oldu gecə gündüz kimi,

Ürəklər dondu buz kimi,

Qanadlandım bir söz kimi,

İçimdən çıxdığım günə.

 

Gələn mənəm, yaratdığın,

Durultduğun, arıtdığın -

Bir gün özümü tapdığım,

Bir gün karıxdığım günə.

 

Dustaqdır fikrim, xəyalım,

Fəsillə dəyişir halım...

Qara daş düşəydi, zalım,

Qarşına çıxdığım günə.

 

 

***

 

Azı azdan bilmişəm,

Çoxunu çox görmüşəm.

Gözləri ac canavar,

Toxunu çox görmüşəm.

 

Həmdəm olar kim təkə,

Mən çəkəni kim çəkər?!

Gözlərində səksəkə,

Qorxunu çox görmüşəm.

 

Söz ürəkdə xal kimi,

Keçib getdim yol kimi.

Şirin-şirin, bal kimi

Yuxunu çox görmüşəm.

 

Buza tutdum sazağı,

Söylədim bir az ağı...

Qırx yaşımda uzağı,

Yaxını çox görmüşəm.

 

Hərdən yad et, ay adam,

Keç bu tənha adadan.

İçimdəki odada,

Qırğını çox görmüşəm.

 

Hər nə var ürəyimdə,

Qərarımda, rəyimdə...

Dostların kürəyimdə

Oxunu çox görmüşəm.

 

 

***

Məni çox da belə ciddiyə alma,

Mən sevgi şeiri yazan Faiqəm.

İynəylə gor eşən, ümid səfili,

Özü öz qəbrini qazan Faiqəm.

 

Mən xəyal düşkünü, azru xəstəsi,

Yazdığım şeirlər qəm şikəstəsi...

Özümə aiddir sözü, bəstəsi,

Mən aşiq Faiqəm, ozan Faiqəm.

 

Tanrıdan süzülən nur, işıq olan,

Umduğu yerlərdə barışıq olan,

Həyatı, taleyi qarışıq olan,

Alın yazısını pozan Faiqəm.

 

Bir şirin, xoş sözə meylini salan,

Şeir gülüstanı viranə, talan...

Özünü axtaran, qərarsız qalan,

Misralar içində azan Faiqəm.

 

Gün gələr, yollardan yığışar izim,

Qırxıma boylanar yetmişim, yüzüm.

Məni ram etməyə nə var, əzizim?!

Mən çətin insanam, asan Faiqəm.

 

Çox çaba göstərdim unutmaq üçün,

Arzunu, ümidi yarıtmaq üçün.

Gözümün yaşını qurutmaq üçün,

Qara kirpiyimdən asan Faiqəm.

 

 Xoş sözə dodağın büzənlər bilir,

İşıqda kölgətək gəzənlər bilir,

Yaxşını yamana yozanlar bilir,

Yamanı yaxşıya yozan Faiqəm.

 

Məni çox da belə ciddiyə alma,

Mən özüm özümdən bezən Faiqəm.

 

 

***

 

Bəlkə də bir qışı heç çıxammadım,

Bəlkə də görmədim bir yazı, getdim.

Götürüb özümlə əməllərimi,

Dinləyib İlahi avazı, getdim.

 

Həqiqət öyrədib ta ki, bətindən,

Tanrı agah etdi söz sənətindən.

Şikayət eylədim ədalətindən,

Getdim bu dünyadan, narazı getdim.

 

Hardandır bu sevda, bu istək, nəşə?!

Hər səhər əl açdım nura, günəşə.

Tapşırıb havaya, suya, atəşə -

Sözə iki oğlu, bir qızı, getdim.

 

Bir insan ömrüdür hər kəsin payı,

Söz ilə ucalar sevgi sarayı.

Verdim insanlara günəşi, ayı,

Apardım bir axan ulduzu, getdim.

 

Mürəkkəb eləyib axan qanımı,

Gizlədə bilmədim həyəcanımı.

Mən Tanrı sanmışam öz vicdanımı,

Getdim həqiqətə, diz-dizi getdim.

 

Könül gözəlliyə, eşqə təşnədir,

Eşq bəzən susdurur, bəzən kişnədir.

Anladım o dünya, bu dünya nədir,

Adladım gecəni-gündüzü, getdim.

 

 

***

 

Bu təlaşla nə xəbərdir,

Bilirəm, bəli, tapılıb...

Ağlı başında deyildi,

Havalı, dəli tapılıb.

 

Təzələyib yaddaşını,

Atıb özgə, yad daşını.

Adam itirib başını,

Ayağı, əli tapılıb...

 

İşıq tutub öz oduna,

Könül verib köz oduna.

Min il yanıb söz oduna,

Bir ovuc külü tapılıb.

 

Nə məqsəddi, nə qayədi,

Gələcəyə sərmayədi.

Şeir duadı, ayədi,

Şeirin dili tapılıb.

 

Ruhu küsüb bu şəhərdən,

Boğulub qüssə-qəhərdən.

Söz sarsılıb bir xəbərdən:

"O şair ölü tapılıb".

 

 

***

 

Mərhəba, ey Badi-Kubə,

Açıldı pərdən, oynadın.

Küçələr verdi əl-ələ,

Qədim şəhərdə, oynadı.

 

Bu dili bilməz hər adam,

Göstər də bir nəfər, adam...

Oynadı bəxtəvər adam,

Çəkdiyi dərdə oynadı.

 

Gedənlər hallı getdilər,

Qayda, üsullu getdilər.

Qayalar yallı getdilər,

Daşlar yerindən oynadı.

 

Göylərə yoldu əllərim,

Tanrıya quldu əllərim.

Havada qaldı əllərim,

Saçlarım dən-dən oynadı.

 

Könülləri iman aldı,

Küsən küsdü, uman aldı.

Dağ başını duman aldı,

Dərələrdə çən oynadı.

 

Nədir kafi, nədir əla,

Xoşdur haqdan gələn bəla.

Biri yüzünə mübtəla,

Yüzü birindən oynadı.

 

 "Qızınmadıq istimizə,

Kor olmuşuq tüstümüzə."

Göylər uçdu üstümüzə,

Yer də yerindən oynadı.

 

Adımı unutdu həyat,

Bədrdi, Uhuddu həyat...

Və hərdən toy tutdu həyat,

Və lakin hərdən oynadı.

 

 

***

 

Bu ahıl yaşımda, ağıl yaşımda,

Yeddi sənin olsun, beş mənim olsun.

Qılıncım söz olsun haqq savaşında,

Qoy bütün dostlarım düşmənim olsun.

 

Yenidən tanısan sevməzsən məni,

Yenidən doğulsam ölmərəm, zalım.

Uzağı beş-altı şeirə dönüb,

Sözə çevriləcək arzum-xəyalım.

 

Göylər od tutanda, yer alışanda,

Qiyama qalxanda ruh bədəndə, get.

Getmək çox asandır, getməyə nə var,

Hamı üz çevirib gedir, sən də get.

 

Yeddi sənin olsun, beş mənim olsun,

Yeddisin birində axtaran tapar.

Qoyma bu həsrətlə baş-başa məni,

Gedəndə özünlə məni də apar.

 

 

***

 

Mən sənin gecə kimi,

Saçlarını sevirəm...

Kişi yıxılar ancaq,

Qadın dayaqlarından.

"Kişi qoldan güclüdür,

Qadın ayaqlarından".

Əl çəkdim məhəbbətin

Leyli sayaqlarından.

Səndən "beş" istəmirəm,

"Üç"lərini sevirəm.

Dəyanətli qadınsan,

"Güc"lərini sevirəm.

 

 İnsan bir təbiətdi,

İnsan yağışdı, qardı.

Fəsillərlə dəyişən

Yaydı, qışdı, bahardı.

Bir payızın küncünə,

Daşıdıq hər nə vardı...

Puç olan arzulardı,

"Puç"larını sevirəm.

"Hər şey"lər aləmində

"Heç"lərini sevirəm.

 

Hər şey öz zamanında,

Hər şey anında gözəl.

Həyat sənlə üz-üzə,

Sənin yanında gözəl.

Sevgi öz yuvasında,

Öz ünvanında gözəl.

İnadını, əzmini,

"Öc"lərini sevirəm.

Sevgi günahlarını,

Suçlarını sevirəm.

 

Həyat fəlsəfəsində

Baxışların kəc olsun.

Yolun sərt döngəsində

Bir qəfil əyləc olsun.

Kim deyib gec yaxşıdı? -

Ya gec olsun, güc olsun...

Amma gücüm yetməsə,

"Gec"lərini sevirəm.

Mən sənin tellərinin

Uclarını sevirəm.

 

Sonun da bir əvvəli,

Əvvəlin də sonu var.

Sevənlərin əynində

Məhəbbətin donu var.

Sevməyin də təhəri,

Yöndəmi var, yönü var.

Mənə gələn ruhunu,

"Köç"lərini sevirəm.

Mən sənin gecə kimi,

Saçlarını sevirəm...

 

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(16.05.2026)

Xəbər verdiyimiz kimi, Bakıda fəaliyyətə başlayan V Uşaq Kitab Festivalı çərçivəsində Hans Xristian Andersen Mükafatının Münsiflər Heyətinin prezidenti, naşir və nəşriyyat işi üzrə fəlsəfə doktoru Şirin Kreydeh festivalın fəxri qonağı qismində Azərbaycanda səfərdə olub. Səfər çərçivəsində qonaq F.Köçərli adına Respublika Uşaq Kitabxanasını ziyarət edib.

 

“Ədəbiyyat və incəsənət” portalına Kitabxanadan verilən məlumata görə, görüş zamanı kitabxananın fəaliyyəti, həyata keçirilən layihələr, eləcə də Azərbaycan uşaq ədəbiyyatının inkişafı istiqamətində görülən işlər barədə ətraflı məlumat verilib.

 

Qonaq kitabxana ilə tanışlıq zamanı Azərbaycan uşaq ədəbiyyatının inkişaf perspektivləri və bu sahədə həyata keçirilən layihələrlə bağlı maraqlı suallar ünvanlayıb. Təqdim olunan məlumatlardan məmnun qalan Şirin Kreydeh kitabxananın fəaliyyəti və xüsusilə inklüziv layihələrin həyata keçirilməsini yüksək qiymətləndirib. O, uşaqların layihələrə fəal şəkildə cəlb olunmasını da müsbət hal kimi qeyd edib.

Bununla yanaşı, Uşaq Kitabları üzrə Beynəlxalq Şura  Azərbaycan Milli Bölməsinin fəaliyyəti ilə maraqlanan qonağa qurumun beynəlxalq əməkdaşlıq istiqamətində gördüyü işlər barədə məlumat təqdim olunub.

Görüşün sonunda Şirin Kreydeh F.Köçərli adına Respublika Uşaq Kitabxanasının və Uşaq Kitabları üzrə Beynəlxalq Şuranın Azərbaycan Milli Bölməsinin gələcək fəaliyyətinə uğurlar arzulayıb.

 

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(16.05.2026)

İnci Məmmədzadə,

“Ədəbiyyat və incəsənət” portalının Xəbərlər və Təqvim şöbəsi

 

-Ailə qurandadasənət, yadaailə seçimiqarşısındaqalmamısınız, deyəsən...

-Mənistənilənansənətiailəmə qurbanverməyə hazıram. Çünkiinsan üçün, xüsusəndə qadın üçünbirinciyerdə ailədir. İnstitutubitirəniliailə qurdum. Yoldaşımsənətkarailəsindənolduğu üçünsənətimlə bağlı heç birproblemlə üzləşmədim. Özü də yoldaşımlaailə həyatımızı qurmağasıfırdanbaşladıq. İkioğlumuboya-başa çatdırmaq üçündüzonilkaryeramdanaralanmalı oldum. 95-ciildə teatraqayıtdım…

 

Mətanət Atakişiyeva 16 may 1962-ci ildə Bakı şəhərində anadan olub. 1983-cü ildə M. A. Əliyev adına Azərbaycan Dövlət İncəsənət İnstitutunun Dram və kino aktyorluğu fakültəsini bitirib. Həmin ildən də Akademik Milli Dram Teatrının artist heyətinə qəbul edilib. Bu teatrın səhnəsində çox sayda tamaşada rol alıb. Bundan başqa aktrisa bir neçə teletamaşada və filmdə çəkilib.

M. Atakişiyeva 2002-ci ildə Azərbaycan Respublikanın Əməkdar artisti fəxri adına layiq görülüb. 2013-cü ilin mayında teatr sahəsindəki xidmətlərinə görə "Humay" milli mükafatını alıb.

6 may 2015-ci ildə, 6 may 2016-cı ildə, 1 may 2017-ci ildə, 9 may 2018-ci ildə, 10 may 2022-ci ildə, 6 may 2023-cü ildə, 9 may 2024-cü ildə, 7 may 2026-cı ildə Prezident Mükafatına layiq görülüb.

 

Əsas rolları

- İblis (H. Cavid) — qaraçı

- Atabəylər (N. Həsənzadə) — kəniz

- Sehrli alma (Y. Lada) — dayə

- Nişanlı qız (S. Rəhman) — Qəmər

- Od gəlini (C. Cabbarlı) — 2-ci qız

- Ah, Paris… Paris!.. (Elçin) — Gülər xanım

- Vaqif (S. Vurğun) — Gülnar

- Torpağa sancılan qılınc (N. Xəzri) — Gönçəqız

 

Filmoqrafiya

- Gümüşgöl əfsanəsi — rol: Nərgiz

- Ordan-burdan — rol: Rənanın rəfiqəsi

- Dəvətnamə — rol: Firuzə

- Tənha durna uçuşu

- Cavid ömrü

- Absurdistan — rol: polisin arvadı

 

Samirə Behbudqızının aktrisa ilə müsahibəsinin bəzi məqamlarına diqqət edək.

-Sənətinizə həvəs nə vaxt yaranıb?

-Uşaqlıqdan bu sənətə həvəsim var idi. Məktəbdə keçirilən bütün tədbirlərdə iştirak edirdim, səhnəyə çıxmaq ürəyimcə idi. Mən Bakının Buzovna kəndindənəm. Bakı teatrlarının truppaları tez-tez oradakı Mədəniyyət Sarayının qonağı olurdular. Mən də bütün tamaşalara gedib baxırdım. Bütün bunlara baxmayaraq, ailəmizdə heç kimin ağlına gəlməzdi ki, mən bu sənəti seçəcəm - bizim ailədə hamı həkimdi, ona görə elə bilirdilər ki, mən də həkim olacam.

Məktəbi bitirən ili böyük bacımla şəhərə, sənədlərimizi verməyə gəldik. Və artıq həmin anda mən niyyətimi açıqlayıb bacıma dedim ki, sənədlərimi İncəsənət İnstitutuna vermək istəyirəm. Bacım gördü ki, fikrim qətidir, heç nə demədi. Evə gələndə də valideynlərimizə dedi ki, mən bilmirəm, özü o institutu seçdi. Əlbəttə, hamı mənim peşə seçimimə təəccübləndi, amma kəskin reaksiya olmadı. Atam dedi ki, qızım bu sənəti seçibsə, deməli, düzgün qərardır, peşman olmayacaq.

Daha bu xeyir-duadan sonra ürəyim tamam rahat oldu. Sonralar da ailəm həmişə mənim sənətimlə maraqlanıb, hər bir uğuruma sevinib. Üçüncü kursda oxuyanda məni Sumqayıt Teatrında Kleopatra rolunda çıxış etməyə dəvət elədilər. Amma mən belə mürəkkəb obrazı canlandırmağa özümü hazır görmədim, təklifi qəbul etməyə qorxdum. İnstitutu bitirəndə həm Sumqayıt Dövlət Musiqili Dram Teatrında çalışmaq perspektivim var idi, həm də Akademik Milli Dram Teatrında. Mən buranı seçdim.

 

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(16.05.2026)

Elman Eldaroğlu,

“Ədəbiyyat və incəsənət” portalının Xəbərlər və Təqvim şöbəsi

 

Onun nə az, nə çox- yetmiş iki yaşı tamam olur. Əliağa Qafar oğlu Cəfərovu deyirəm. Çalışacağam ki, Əliağa müəllim haqqında təəssüratlarımı sizinlə də bölüşüm. Söhbətimə onun ömür xronikasından başlayıram.

 

O, 1954-cü ilin 16 mayında Bakı şəhərində anadan olub. Amma orta təhsilini Qubadlı rayon Əliqulu-uşağı kənd məktəbində alıb. Məktəbi bitirdikdən sonra Sumqayıt Politexnik Texnikumunun “Sənaye və mülki tikinti” fakültəsinə daxil olub və 1973-cü ildə oranı bitirib.1977-1982-ci illərdə indiki BDU-nun Kitabxanaçılıq fakültəsində ali təhsilə yiyələnib.

Əmək fəaliyyətinə “Azərkitab” kitab ticarəti birliyinin 69 saylı mağazasında direktor kimi başlayıb. Sonra Sumqayıt şöbəsinin direktoru və birliyin plan şöbəsinin rəisi işləyib. Hazırda AMEA-nın nəzdində olan "Akademkitab" MMC-nin direktorudur. Həm də 1997-ci ildə təsis etdiyi " Çıraq " nəşriyyatının rəhbəridir...

 

Şair, publisist Rauf İlyasoğlu onu belə təqdim edir: “Uzun illərdir ki “Akademkitab” mağazasının mudiri işləyən cəfakeş alim, tədqiqatçı yazıcı, əsl ziyalıdır. Bu fədəkar insan yorulmaq bilmədən oxuculara kitablari sevdirən naşirdir, kitabşünasdir. Əliaga müəllim boya-başa çatdıgı cəngavərlər yurdu olan Qubadlı rayonunun tarixi ilə bağlı arxiv sənədlərinə istinad edərək, zəngin məlumatlar toplayıb və ilk dəfə doğma Əliquluşağı kəndində 1915-ci ildə açılan Rus-Tatar məktəbi haqda ayrıca kitab yazıb tariximizin qaranlıq səhifələrini işıqlandırıb. Məhz cəfakeş alimin kitabları orta məktəblərdə tədris olunur və tarixçilər, alimlər, doktorantlar, müəllim və tələbələr üçün mənbə kimi istifadə olunur. Kövrək qəlbli, nəsilli, köklu, qədirbilən, vətənsevən adamdır. Uzun illər yurd nisgiliylə alişıb yanıb, dogma yurdunu, kitablarında vəsf edib, neçə imkansız insanlara əl tutub, kömək edib. İsgüzarlıği, sadəliyi, təvazokarlığı, mehribancılıgı və insani keyfiyyətləri ilə secilən, vətənpərvər övladlar böyüdüb. Bu gün nəvələriylə fərəh duyan Əliaga Cəfərov kitabsevərlərin, yazıçı və şairlərin dostu olmaqla yanaşı, həm də ictimaiyyət arasında öz durustlüyü, mərdliyi , bütovlüyü ilə secilən ziyalılarımızdandır...”

 

O, 1988–1991-ci illərdə Moskva Dövlət Mətbuat Akademiyasının aspiranturasında qiyabi təhsil alaraq, 1992-ci ildə "Azərbaycanda kitab ticarətinin meydana gəlməsi və inkişafı" mövzusunda namizədlik dissertasiyası müdafiə edib. 2015-ci ildə isə AMEA Folklor İnstitutunun "Klassik folklor" şöbəsində "Şifahi və yazılı ənənədə "Koroğlu" sujetləri"(eposun Azərbaycan versiyası əsasında) mövzusunda dissertasiya müdafiə edərək Filologiya elmləri doktoru elmi dərəcəsinə yiyələnib...

 

Rauf İlyasoğlu daha sonra yazır: “1994 - cü ildən "Akademkitab" in taleyini ona tapşırmaqla heç də səhf etməyiblər. Bu kitabxana gercək bir universitetdir. Minlərlə kitabların qorunduğu və gələcək nəslə çatdirılmasında bir ziyalı kimi xidmətləri həqiqətən danılmazdır. Respublikamız müstəqillik əldə etdikdən sonra ilk dəfə muqəddəs kitabımız- "Qurani Kərim"i latın əlifbasında nəşr etdirən də məhz Əliağa Cəfərov olub.”

 

İndiyədək onun bir neçə kitabı işıq üzü görüb. Onların sırasında- “Xocalı faciəsi”, “Bəlalı dağlar”, “Puç olmuş arzular”, “Qırğın” romanlarını göstərmək olar. Bunlardan əlavə o, “Сасанитская держава в III-V вв.”, “O, insanlara yaxşılıq üçün gəlib”, “Arzular ümüdlər məktəbi”, “Koroğlu dastanı”, “Azarbaycanda “Koroğlu” dastançılıq ənənələri” əsərlərinin və bir sıra elmi məqalələrin, soraq-məlumat xarakterli kitabların və lüğətlərin müəllifidir. 5 cilddən ibarət “Azərbaycan nağılları” və “Azərbaycan dastanları”, “Azərbaycan folkloru antologiyası”, “Qaçaq Nəbi” dastanlarının yenidən işlənib nəşr olunması da onun elmi fəaliyyətinin əsas göstəricilərindən biridir...

   

İstiqanlığı və sakit rəftarı ilə diqqət çəkir. O, çalışmağı, səy göstərməyi sevir və başqalarına da kömək etməyi xoşlayır. Mərd və məğrur adamdır. Əsl kişilərə xas olan müsbət xüsusiyyətlərin hamısını onda tapmaq olar. Elə ona görə də kişiliyə, mərdliyə yüksək dəyər verir. Mərhəmətlidir, hamıya qarşı səmimi və isti olmağı ilə fərqlənir. Bir sözlə, haqqında söhbət açdığım filologiya elmləri doktoru Əliağa Cəfərov yaxşı insandır.

 

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(16.05.2026)

 

 

 

İnci Məmmədzadə,

“Ədəbiyyat və incəsənət” portalının Xəbərlər və Təqvim şöbəsi

 

Adamınsəsinin özündənməşhurolması... Səsiilə tanınması... Onundataleyiməhzbelə idi. Millikinomuzdaonlarlaobrazasəsiilə nəfəsverən, səsiilə möhürvurannəcibxanım... Millikinomuzun, azqala, qadınsəsyaddaşı, qadınnəfəsyaddaşı...

 

Nəcibə Hüseynova 16 may 1952-ci ildə Bakıda anadan olub. İncəsənət Universitetinin dram və kino aktyorluğu fakültəsində təhsil alıb (1969–1973). Lənkəran Dövlət Dram Teatrında (1973–1981), Tədris Teatrında (1981–1982), "Azərbaycanfilm" kinostudiyasının kinoaktyor studiyasında (1982–1992), AzTV-də çalışıb. Vaxtilə ANS TV-də də çalışıb. Dublyaj sahəsində mütəxəssis aktrisadır.Lənkəranda 2 dəfə, Bakıda(Yasamal üzrə) isə 1 dəfə deputat seçilib

 

Mükafatları

- Azərbaycan SSR Ali Soveti Rəyasət Heyətinin Fəxri Fərmanı

- Azərbaycan kinematoqrafiyasının inkişafındakı xidmətlərinə görə Azərbaycan Respublikasının Əməkdar Artisti fəxri adına layiq görülüb.

 

Repertuarı

- Afroditanın qolları

- Ağabəyovlar

- Gedərgəlməz

- Gedərsən bizə

- Özgə ömür

- Park

- Sahilsiz gecə

- Gümüşgöl əfsanəsi

- Hədiyyə

- Xoca

- Araqarışdıran

- İmtahan

 

Nihat Pirə verdiyi müsahibəsinin bəzi məqamlarına diqqət edək:

– Sizin tərcümeyi-halınızda yazılıb ki, iki dəfə Lənkəran, bir dəfə isə Yasamal rayonu üzrə xalq deputatı olmusunuz. Mənim üçün çox maraqlı məlumatdır, ona görə elə buradan başlayaq.

– Bəli, bu, sovet hakimiyyəti dönəmində olub. O zaman mən Lənkəran Teatrında çalışırdım. Düzü, istəmirdim, ürəyimcə deyildi, amma oldum. Hətta o zaman mənim partiyaya üzv olmağımı da istəmişdilər. Axırı dedim ki, istəmirəm, mən yaradıcı adamam, yaradıcılığımla məşğul olmaq istəyirəm. Elə o vaxtlarda şəhər sovetinin deputatlılğına namizədliyim irəli sürüldü və seçildim.

– Bəs Bakıda?

– İki dəfə ardıcıl Lənkəranda seçiləndən sonra Bakıya köçəsi oldum.

– Niyə?

– Ailə məsələləri ilə əlaqədar idi. Evlənmə ərəfəsi idi, ona görə köçməli oldum. Gəldim, “Azərbaycanfilm” kinostudiyasında işləməyə başladım, elə o zaman Yasamal rayonundan namizədliyim irəli sürüldü və seçildim. Məndən əvvəl Həmidə Ömərova bir neçə dəfə seçilmişdi, fərqlilik olsun deyə, bu dəfə məni seçdilər.

– Bəs sonra?

– Sonra günün birində “Azərbaycanfilm” kinostudiyasının tərkibində Kinoaktyor studiyası yaratdılar. Bu cür studiyalar SSRİ-nin əksər şəhərlərində var idi. Aktyor, aktrisalar filmlərə çəkilmədiyi dönəmdə orada müxtəlif tamaşalarda oynayırdılar, bir növ, boş qalmırdılar. Bu çox yaxşı təşəbbüs idi, çünki aktyor daim işləməlidir. Mən də qoşuldum ora.

– Sizin az da olsa, kino karyeranız da olub.

– Bəli, olub. Düzü, kino mənim ağlımda yox idi. “Azərbaycanfilm” kinostudiyasında təsərrüfat hesablı işləyirdik. Buna görə də filmə çəkilməlisən ki, maaşı özün qazanasan. Onda belə bir neçə filmə çəkildim, epizodik, kütləvi rollarda və sair. Dublyaja da məhz o dönəmdə gəldim. Kino bir yana, dublyaj aktrisası olacağım yatsam belə yuxuma girməzdi. İlk dəfə böyük bir komandanı saldılar səsyazma studiyasına.

 

 Bizə başa saldılar ki, burada kütləvi səhnənin səsini yazmalıyıq. Siz öz aranızda danışın, bizə, sadəcə, qarışıq, qur-qur səs lazımdır. Elədik. Birdən köməkçi rejissor mənə yaxınlaşdı ki, orada balaca bir səhnə var, gənc bir qız salam verəcək, onu səsləndirə bilərsənmi? Dedim, yaxşı. Yaxınlaşdım, dedim, salam, vəssalam. Hər şey beləcə təsadüfən baş verdi. Bir müddət sonra həmin köməkçi rejissor məni yenidən çağırdı ki, gənc bir qızı səsləndirməlisiniz. Təsəvvür edin, Şahmar Ələkbərovla Əminə Yusifqızı baş rolları səsləndirəcək, mən isə epizodik bir rolu. Üç-dörd cümləlik mətn idi, bir həyəcan keçirirdim, bir həyəcan keçirirdim, ilahi...

Sağ olsunlar, ikisi də mənə dəstək oldular, Şahmar müəllim əlini çiynimə qoydu ki, qorxma, qorxulu heç nə yoxdur. Əminə xanım da dedi ki, ürəyini sıxma, buradayıq. O vaxt indiki kimi texniki vasitələr yox idi, nəsə səhv olsa, hər şey başdan yazılmalı idi. Həmin dublyajı bir cəhdə yazdıq.

 Köməkçi rejissor dedi ki, əla, çox əla, bir xeyli təriflədi. Mən isə həyəcandan özümü itirmişdim, az qala, heç nə eşitmirdim, o dərəcədə yəni... Beləliklə, bundan sonra mənə bir neçə ikinci dərəcəli obrazın dublyajı həvalə olundu. Sonra isə baş rollar verildi.

– Amma sizi daha çox populyar edən Təhminə obrazının səsi oldu.

– Elədir və çox qəribədir. Buna qədər, məsələn, “Ölsəm, bağışla” filmində Gülya obrazını da səsləndirmişdim. Amma daha çox məşhurluq Təhminə obrazı ilə oldu. Bilirsiniz, mənə elə gəlir, filmin özü çox məşhur oldu. Bu da ona görə idi ki, filmə qədər Xalq yazıçısı Anarın müəllifi olduğu roman artıq məşhurluq qazanmışdı, əldən-ələ gəzirdi. Başqa bir amil isə məncə, Meral Konratın özü ilə bağlıdır. İstənilən halda, xarici aktrisa idi, diqqət çəkirdi. Özü də Təhminəni səsləndirən zaman mən artıq kinostudiyada çalışmırdım, televiziyada idim. Rasim Ocaqov dəvət elədi, getdim, dedi, neçə vaxtdır, səni axtarıram. “Təhminə” filminin çəkilişləri başa çatıb, səsləndirmə isə sənlikdir. Çox təəccüb elədim, gözlənilməz idi. Dediyim kimi, kitabı çoxdan oxumuşdum, şöhrəti məlum idi. Beləcə səsləndirdim və film də roman kimi kifayət qədər məşhurluq qazandı.

-Nəcibə xanım, səsiniz özünüzdən məşhurdur. Bu sizi incitmir ki?

– Yox. O filmə qədər də özümdən daha çox səsim tanınırdı, amma o filmdən sonra səsim daha da məşhurlaşdı. Mən 1987-1993-ci ilə qədər AzTV-də “Yeni filmlər” verilişinin aparıcısı olmuşam. Siz məşhurluq deyirsiniz, mən məşhurluğumun zirvəsini məhz o dönəmdə yaşamışam. Həm səsimlə, həm də görünüşümlə, çünki efirdən də artıq tanıyırdılar məni. Mən televiziyada partlayışı da xatırlayıram. Verilişimizi yazdıq, çıxanda gördüm ki, ətrafda rus əsgərləri var.

Bunlar kimdir? Niyə gəliblər? Yəni bir növ hazırlıq gedirdi. Veriliş axşam efirə getməli idi. Televiziyanın çıxışında görürəm, silahlı, başlarında kaskalarla əsgərlər gəlir yenə. Bilirsiniz, adətən, orada bizim öz polislərimiz olurdu, döyüş paltarında əsgərləri görmək adamı, əlbəttə, qorxudurdu. Axşam oldu, veriliş başlayacaqdı, bir də gördüm, ekran getdi. Elə bildim, televizorumuza nəsə olub. Sən demə, stansiyanı partladıblarmış.

 

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(16.05.2026)

İnci Məmmədzadə,

“Ədəbiyyat və incəsənət” portalının Xəbərlər və Təqvim şöbəsi

 

Komediya aktyorlarının həyatda adətən xoşbəxt olmamaları qənaətinə mən gəlməmişəm, bunu hansısa məşhur kino xadimi deyibdir. Və məncə, bu deyimə sübut elə Arif Quliyevin taleyi ola bilər. Komediya aktyoru tamaşaçını qəşş edincəyə qədər güldürürdü, amma öz gözlərində dərin kədər yuva salmışdı. Bunu hamı sezirdi...

 

Arif Əli oğlu Quliyev 16 may 1950-ci ildə dünyaya gəlib. Uşaq evində böyüyüb. Üç yaşı olanda anası onu gətirib Mərdəkanda yerləşən uşaq evinin qarşısına qoyub. Arifə isə deyib ki, gedim, sənə peçenye alıb gəlirəm. Axşam saat 8-ə qədər üç yaşlı Arif uşaq evinin qarşısında anasını gözləyib. Uşaq evinin müdiri işdən çıxıb evə gedəndə, qapının qarşısında üç yaşlı uşağı görüb və məsələdən hali olub, onu uşaq evinə aparıb.

Soyadı olmadığına görə onu pionerə keçirmirlər. Hər dəfə onun adı gələndə deyirmişlər ki, sən hələ gözlə. Arif bir kənara çəkilib yeni pionerlərə baxıb ağlayır. Onun Yəhya adlı müəllimi Arifə deyir ki, valideynin adı və familiyası olmadığı üçün onu pionerə keçirə bilmirlər. Arif daha çox ağlayanda, müəllim pis olur. Ona deyir, öz atamın adını və soyadını sənə verirəm. Atamın adı Əlidir, qoy, Əli sənin köməyin olsun. Bundan sonra onu pionerə keçirirlər.

Uşaq evinə başqa uşaqların yanına valideynləri, qohumları gələndə Arif pəncərədən həsrətlə onlara baxırmış. Belə günlərin birində sinif yoldaşından noğul istəyir. Oğlan vermir. Arif otağına gedib, çarpayısına uzanıb iki gün ağlayır. Bir neçə gündən sonra isə Xalq artisti Lütfiyar İmanova dördüncü sinif şagirdi kimi məktub yazıb ondan noğul istəyir.

Bir həftə sonra Lütfiyar İmanov Arifə poçt vasitəsi ilə bir bağlama noğul yollayır. Arif həmin noğulları uşaq evindəki bütün uşaqlara paylayır…

1965-ci ildə Bakı Mədəni-Maarif Texnikumunun "Dram və kino aktyorluğu" fakültəsinə daxil olub. 1968-ci ildə texnikumu bitirərək Mingəçevir Dövlət Dram Teatrına təyinatla göndərilib. 1973-cü ildə Azərbaycan Dövlət İncəsənət İnstitutunun Musiqili komediya aktyorluğu fakültəsinə daxil olub. 1975-ci ildə Musiqili Komediya Teatrına dəvət olunub. 1979-cu ildə isə İncəsənət İnstitutunu bitirib.

 İrəvan Dövlət Azərbaycan Dram Teatrında və daha sonra Özəl Satira Teatrında bədii rəhbər kimi fəaliyyət göstərib. Arif Quliyev müxtəlif səpgili və xarakterli rollarda çıxış edib. Azərbaycan Televiziyasında da geniş fəaliyyət göstərib. “Şans”, “Bığ əhvalatı”, “Qaynana”, “Lift əhvalatı”, “Yarımştat”, “Evləri köndələn yar” kimi teletamaşalarda oynayıb.

Şərbətəli – "Təzə gəlin" (S.Dağlı, C.Cahangirov), Salyanski – "Gözün aydın" (F.Əmirov, M.Əlizadə), Əli – "Qaynana" (M.Şamxalov, Z.Bağırov), Dursun – "Durna" (S.Rüstəmov), Mürsəl – "Gurultulu məhəbbət" (S.Ələsgərov, S.Qədirzadə), İbişov – "Özümüz bilərik" (Ş.Qurbanov, S.Ələsgərov), Dursunov – "Hicran" (S.Rəhman, E.Sabitoğlu), Tofiq – "Ev bizim, sirr bizim" (Ş.Axundova, N.Gəncəli), Hambal – "Məşədi İbad" (Ü.Hacıbəyov), Mirzəqulu – "Durnalar qayıdanda" (Hidayət), Səbzəli – "Məhəbbət, şeytan və ağ ölüm" (M.Haqverdiyev) teatr obrazları onun uğurlu komediya janrında çıxış etdiyi nümunələrdir.

 

Mükafatları

1. Respublika Gənclər mükafatı

2. Əməkdar artist fəxri adı

3. “Humay” mükafatı

4. Milli Dram Teatrına dəvət və Xalq artisti fəxri adı

5. “Qızıl Dərviş” mükafatı

6. “Zirvə” mükafatı

7. Sənətkar medalı

 

Mingəçevir Dövlət Dram Teatrında işləyən vaxt Mərkəzi Komitənin təbirində teatrın çıxışı nəzərdə tutulur. Aktyorlardan biri xəstələndiyi üçün Arif Quliyev səhnəyə tək çıxmalı olur. Gənc aktyorun çıxışı birinci katibin çox xoşuna gəlir. Bu çıxışdan sonra katibin göstərişi ilə Arifə mənzil verilir.

Günlərin birində Arif teatrla birgə Tibb Texnikumunda keçirilən konsertdə iştirak edir. Zalda çıxış edən zaman o, hamı gülsə də, zalda irəli sıralarda əyləşən bir xanımın gülmədiyini görür. Bir müddət əvvəl avtobusda tanış olub, sonradan itirdiyi xanımı tanıyır və onu tapdığına sevinir. Sonra onun haqqında maraqlanır. Və 1977-ci ildə Gülzar adlı həmin xanımla ailə həyatı qurur.

Toy ərəfəsində bir qadın onun yanına gəlib, anası olduğunu deyir. Arif onun dediyi nişanələrə əhəmiyyət vermədən, həmin qadını anası kimi qəbul edib, onunla ünsiyyət qurur, toyuna dəvət edir. Sonrakı illərdə isə özünü Arifin anası hesab edən on doqquz qadın ona müraciət edir. Arif onların hamısını ana kimi qəbul edir, heç birinin xətrinə dəymir.

Sevdiyi qıza elçiliyə getməyə Arifin heç kimi olmadığından işlədiyi Musiqili Komediya Teatrının aktyorları Nəsibə Zeynalova, Hacıbaba Bağırov, Eldəniz Zeynalov, Səyavuş Aslan onun elçiliyi üçün Gülzar xanımgilin evinə gedirlər. Evə girəndə Arif Quliyevin şəkli olan afişanı görürlər.

Onun toy etmək üçün pulu olmadığı üçün özünün yaratdığı Satira Teatrı ilə Qəbələ rayonuna gedir, orda otuz gün çıxış edir, konsertlərdən yığılan pulla özünə toy edir. Toyunun tamadası Eldəniz Rəsulov olur. Gülzar xanımla evlilikdən onların iki oğlu, bir qızı dünyaya gəlir.

Ailə həyatı da Arif Quliyevi xoşbəxt edə bilmir, onun xanımı ağır xəstəliyə - Hepatit C virusuna yoluxur. Uzun müddət xəstəxanada müalicə alan xəstəyə artıq 2-ci qrup əlillik dərəcəsi təyin edilib. Bu haqda açıqlama verən Arif Quliyev heç kimdən kömək istəmir, həyat yoldaşının müalicəsi üçün vəsaiti özü qazanacağını söyləyir.

Sonra oğlu həbs edilir, bu acılar da onu əzir, sonra isə özü ağır xəstəliyə düçar olur…

Arif Quliyev 7 may 2021-ci il tarixində koronavirus infeksiyası səbəbindən vəfat edib. Bakı şəhərindəki “Qurd qapısı” qəbiristanlığında dəfn olunub.

Allah rəhmət eləsin!

 

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(16.05.2026)

Rəqsanə Babayeva,

”Ədəbiyyat və incəsənət” portalının Beyləqan və İmişli təmsilçisi

 

Beyləqan Rayon İcra Hakimiyyətinin və  Mil-Muğan Regional Mədəniyyət İdarəsinin Beyləqan rayon üzrə mədəniyyət müəssisələrinin birgə təşkilatçılığı ilə Beyləqan Rayon Tarix-Diyarşünaslıq Muzeyində 15 May – Beynəlxalq Ailə Günü münasibəti ilə tədbir keçirilib.

 

Beyləqan şəhər Niyazi adına Uşaq Musiqi Məktəbinin “Odlar Yurdu” xor kollektivinin ifasında Azərbaycan Respublikasının Dövlət Himninin səsləndirilməsi ilə başlayan tədbirdə Ümummilli Lideri Heydər Əliyevin və Vətənimizin azadlığı uğrunda canlarından keçmiş qəhrəman şəhidlərimizin əziz xatirəsi ehtiramla yad edilib.

Tədbiri giriş nitqi ilə açan Beyləqan Rayon İcra Hakimiyyəti başçısının müavini Yeganə Məmmədova ailənin cəmiyyətin mənəvi dayağı, milli-mənəvi dəyərlərimizin qoruyucusu olduğunu vurğulayaraq bildirib ki, sağlam təməl üzərində qurulan ailə həm güclü dövlətin, həm də sağlam gələcəyin əsasını təşkil edir. O, Azərbaycan ailə modelinin əsrlər boyu milli dəyərlər, qarşılıqlı hörmət, sevgi və mənəvi bağlılıq üzərində formalaşdığını qeyd edib, dövlətimiz tərəfindən ailə institutunun möhkəmləndirilməsi istiqamətində həyata keçirilən məqsədyönlü siyasətdən bəhs edib.

Tədbirdə rayon Ağsaqqallar Şurasının sədri Etibar İmanov, Mil-Muğan Regional Mədəniyyət İdarəsinin Beyləqan rayon üzrə nümayəndəsi Məhəmməd Qələndərov, şəhid ailəsi nümayəndələrindən Teyyub  və Zeynəb Əsədova cütlüyü, ziyalı ailələrindən Əlixan və Xalisə Məmmədəliyev cütlüyü, Qaryağdı və Xatirə Təhməzova cütlüyü, Zaur Qədirov və Gülnarə Məmmədova cütlüyü, həmçinin “Uşaq Səfirlər Məclisi”nin Beyləqan rayon nümayəndələri çıxış edərək Azərbaycan ailəsinin milli-mənəvi dəyərlərimizin yaşadılmasındakı mühüm rolundan, ailədə böyüyə hörmət, kiçiyə qayğı, qarşılıqlı etimad və düzgün tərbiyənin cəmiyyətin inkişafına birbaşa təsirindən, uzun illərə söykənən ailə təcrübələrindən, ailədə qarşılıqlı anlayışın, sədaqətin və mənəvi bağlılığın vacibliyindən, uşaqlarda vətənpərvərlik ruhunun formalaşmasında ailənin rolundan, övlad tərbiyəsi və sağlam ailə mühitinin əhəmiyyətindən geniş bəhs ediblər. Bildirilib ki, cəmiyyətin mənəvi inkişafında ailə institutunun rolu əvəzsizdir və milli ailə dəyərlərinin qorunması hər bir vətəndaşın mənəvi borcududur.

Sonda Beyləqan şəhər Niyazi adına Uşaq Musiqi Məktəbinin “Odlar Yurdu” xor kollektivi tərəfindən “Biz mehriban ailəyik” mahnısı, məktəbin müəllim və şagirdləri tərəfindən bir-birindən maraqlı musiqi nömrələri təqdim olunub.

Səmimi və yüksək əhval-ruhiyyə şəraitində keçən tədbirdə müxtəlif nəsilləri təmsil edən ailələrin iştirakı, onların səsləndirdikləri fikirlər, həyat təcrübələri və dəyərli tövsiyələri iştirakçılar tərəfindən böyük maraqla qarşılanıb. Tədbir bir daha göstərib ki, sağlam ailə milli-mənəvi dəyərlərimizin yaşadılması və güclü cəmiyyətin formalaşması üçün ən mühüm amillərdən biridir.

 

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(16.05.2026)

15 May 2026-cı il tarixində Qazaxıstan Respublikasının Prezidenti Kasım-Jomart Tokayevin evsahibliyi ilə Türk dünyasının mənəvi paytaxtı Türküstan şəhərində Türk Dövlətləri Təşkilatının (TDT) “Süni İntellekt və Rəqəmsal İnkişaf” mövzusuna həsr olunmuş qeyri-rəsmi Sammiti keçirilib.

 

“Ədəbiyyat və incəsənət” portalıTürk Mədəniyyəti və İrsi Fondunun rəsmi sosial media hesabına istinadən xəbər verir ki, tədbirdə Azərbaycan Respublikasının Prezidenti İlham Əliyev, Qırğız Respublikasının Prezidenti Sadır Japarov, Türkiyə Respublikasının Prezidenti Rəcəb Tayyib Ərdoğan, Özbəkistan Respublikasının Prezidenti Şavkat Mirziyoyev, Şimali Kipr Türk Respublikasının Prezidenti Tufan Erhürman və Türk Dövlətləri Təşkilatının Baş katibi Kubanıçbek Ömürəliyev iştirak ediblər.

Sammit çərçivəsində eləcə də Türk əməkdaşlıq təşkilatlarının rəhbərləri, o cümlədən Türk Mədəniyyəti və İrsi Fondunun prezidenti, professor Aktotı Raimkulova iştirak edib.

 

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(15.05.2026)