Nemət Tahir,

“Ədəbiyyat və incəsənət” portalının Qarabağ təmsilçisi

Bir gün bir elmi-kütləvi jurnalın redaktoru məşhur alim və ixtiraçı Tomas Edisondan müsahibə almaq üçün yanına bir jurnalist göndərir. Edisonun evinə gələn jurnalist qarşısında böyük bir hasar görür. Qapıya yaxınlaşıb içəri girməyə çalışır. Lakin buna nail ola bilməyir. Qapı arxadan bağlı olmasa da, o qədər möhkəm idi ki, jurnalist onu heç cür aça bilmir və qapını açmaq üçün xeyli çalışır. Nəhayət, təxminən on beş dəqiqə davam edən cəhddən sonra o qapını bir qədər aralıyaraq, birtəhər içəri keçə bilir. İçəri keçəndən sonra qapı onun arxasınca bərk çırpılaraq bağlanır.

Jurnalist Edisonla uzun söhbət planlaşdırmışdı, lakin qapını açmaq onu o qədər yormuşdu ki, o, böyük ixtiraçıya yalnız bir neçə əsas sual verə bilir. Sağollaşıb gedərkən müsahibəyə görə Edisona təşəkkür edir. Getməzdən əvvəl ona son bir sual verir:

- Mənə deyin, cənab Edison, siz bu qədər istedadlı ixtiraçısınız, niyə qapının konstruksiyasını təkmilləşdirə bilmirsiniz? Onu açmaq çox çətindir!

Edisonsa cavabında deyir:

- Bilirsiniz... Uzun-uzadı söhbətlərlə diqqətimi işdən yayındıranlardan heç xoşum gəlmir. Bu qapı qonaqlarıma niyə gəldiklərini tez xatırlamağa mənə kömək edir. Təkmilləşdirməyə gəlincə, düzünü desəm, mən qurduğum bu mexanizm ilə fəxr edirəm. Qapını açan hər kəs mənim çənimə əlli qallon su vurur.

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(17.09.2026)