Murad Vəlixanov, "Ədəbiyyat və İncəsənət"

Bəzən tarix illərlə qəhrəman gözləyir. Bəzən isə bir gecə kifayət edir ki, bir insan adını millətin yaddaşına əbədi yazsın. Mübariz İbrahimov məhz belə adlardandır. O, sadəcə bir əsgər deyildi — o, xalqın susub içinə yığdığı qürurun səsə çevrilmiş halı idi.

Mübariz İbrahimov 7 fevral 1988-ci ildə dünyaya gəldi. Bu gün onun doğum günüdür. Amma Mübariz üçün “doğum günü” anlayışı bir tarixdən çox, bir ruh halıdır. Çünki o, bir gün doğulmadı — o, hər gün Vətənin yaddaşında yenidən doğulur.

Adi həyat, qeyri-adi qərar

Mübariz adi bir ailənin övladı idi. Onun uşaqlığı, gəncliyi minlərlə Azərbaycan gəncinin həyatı kimi sadə və təmiz idi. Amma bu sadəliyin içində bir fərq vardı: Vətən ağrısı. O ağrı ki, illərlə işğal altında qalan torpaqların, yarımçıq qalan ədalətin, susdurulan haqq səsinin ağrısı idi.

O, vətənpərvərliyi tribunadan danışmadı, pafoslu sözlərə bürünmədi. Mübariz vətənpərvərliyi seçimə çevirdi. Hər kəsin geri çəkildiyi anda irəli getməyi seçdi.

Bir gecəlik döyüş, illərlə davam edən təsir

2010-cu ilin iyunun 18-dən 19-na keçən gecə Mübariz İbrahimov təkbaşına düşmən mövqelərinə keçdi. Bu, sadəcə hərbi əməliyyat deyildi. Bu, mənəvi baryerin aşılması idi. O gecə Mübariz bir orduya çevrildi — təkcə silahla yox, iradə ilə, inamla, qorxmamaqla.

Onun döyüşü bir gecə sürdü, amma təsiri illərlə davam etdi. Mübariz sübut etdi ki, qorxu məcburiyyət deyil, iradə isə yoluxucudur. Onun addımı minlərlə gəncin düşüncəsini dəyişdi, “biz bacararıq” inamını oyatdı. O, son ana qədər döyüşdü və şəhidlik zirvəsinə ucaldı.

Şəhidlik zirvəsi və milli yaddaş

Mübariz İbrahimov şəhid oldu, amma yox olmadı. Şəhidlik onun üçün son deyil, başlanğıc oldu. Onun adı məktəblərə, küçələrə, ürəklərə yazıldı. O, təkcə hərb tarixinə yox, xalqın mənəvi xəritəsinə çevrildi.

Bu gün Mübariz adı çəkiləndə insanlar susur. Çünki bu ad qarşısında söz az, hiss çoxdur. O, Vətəni sevməyin nə demək olduğunu izah etmədi — göstərdi.

Mübariz fenomeni: bir insan, bir simvol

Mübariz İbrahimov artıq təkcə şəxsiyyət deyil. O, qürurun simvoludur, cəsarətin ölçüsüdür, Vətən sevgisinin təmiz formasıdır. Onun hekayəsi bizə xatırladır ki, qəhrəman olmaq üçün fövqəladə doğulmaq yox, fövqəladə qərar vermək lazımdır.

Mübariz İbrahimovun doğum günü təqvimdə bir tarix deyil.

Bu gün — ayağa qalxmaq günüdür.

Bu gün — Vətəni sevməyi sözlə yox, məsuliyyətlə dərk etmək günüdür.

O, bir dəfə yaşadı,

amma bir millətin vicdanında əbədi qaldı.

Ruhun şad olsun, Mübariz.

Sən bizi təkcə qorumadın,

bizə kim olduğumuzu xatırlatdın.

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(07.02.2026)