İlqar İsmayılzadə,

“Ədəbiyyat və incəsənət”

"Ədəbiyyat və incəsənət” portalının “1 şair, 1 şeir” rubrikasında bu gün Əfrahim Abbasın "Özüməm” adlı qəzəli təqdim edilir.
 
Əfrahim Abbas Azərbaycan Yazıçılar Birliyi, Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi və Turan Yazarlar Birliyinin üzvü, Prezident mükafatçısı, veteran pedaqoq, yazıçı-publisist və şairdir.
 

ƏFRAHİM ABBAS,

ÖZÜMƏM

Düşüb eşqin toruna, göz yaşı ümman özüməm,
Çəkərək həsrətini, dərdlərə mehman özüməm.

Çəkdi, bayquş kimi hicran, məni viranələrə,
Yıxılan eşq sarayı, dünyası viran özüməm.

Dağıdıb mən vüsalın şölə saçan tonqalını,
Kül ilə oynayıram, gör necə, peşman özüməm.

Kimdi Məcnun, öyünə, verməyə eşq dərsi mənə?
Cismi ruhsuz yaşayan, ruhu laməkan özüməm.

Yoxdu eşq dünyası məntək dağılan, fani olan
Gəzmə məndən kənara, ey gözü giryan, özüməm.

Dalğası qoynuna aldı, böyük eşqin qayığın,
Dəryada arzuları qərq olan insan özüməm.

Az-az aşiq tapılar, canı verə yarı üçün,
Mən fəda eyləmişəm, bir belə qurban özüməm.

Bu ürək örnəyidir, eşqidə divanələrin,
Yüz belə dərdkeş ola, dərdlərə sultan özüməm.

Əfrahim, çoxdu yazan, qan ilə eşq dastanını,
Çox demə, lovğalanıb, təkcə qəzəlxan özüməm.

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(02.06.2026)