Habil Yaşar,
“Ədəbiyyat və incəsənət” portalının Ədəbiyyat şöbəsi
Ədəbiyyata duyduğu sevgi və fərqli düşüncə tərzi ilə seçilən gənc qələm sahiblərini tanıtmaq hər zaman xüsusi önəm daşıyır. Bu gün sizə yaradıcılığı ilə diqqət çəkən daha bir istedadlı gəncimizi təqdim etmək istəyirəm.
Kölgə (Alıyeva Bəsdi Məzahir) 4 yanvar 1995-ci ildə Tovuz rayonunda anadan olub.
Ali təhsillidir - Sumqayıt Dövlət Universitetinin Tarix və Coğrafiya müəllimliyi fakültəsinin, eyni adlı ixtisasını bitirib (2012-2016).
Yaradıcılığına 11 yaşında şeirlər yazmaqla başlayıb və daha sonra özünü təkmilləşdirib. Hal - hazırda üç kitabı mövcuddur:
1) "Ölənlə Ölünmür" romanı
2) "QələmimdəSən" esse və şeirlər toplusu.
3) "Balaca" romanı.
Çox yaxında yeni şeir kitabı işıq üzü görəcək.
İncimişəm səndən, Həyat!
İncimişəm səndən, Həyat!
Nədir sənin mənlə dərdin?
Bir dənə dərd, bəs deyil ki,
Hamsını önümə sərdin?
Çox qırılıbqəlbim səndən
Sankibaşqa bir işin yox.
Pis günlərdə yanımdasan,
Xoş günlərdəgəlişin yox.
Yaman küsüb incimişəm,
Nədir veribalmadığın?
Bəs deyilmi xoşbəxtliklə
Məni yada salmadığın?
İnciməyim, neyləyim bəs?
Varam, yoxam nə fərqi var?
Heç yadına düşmürəm də,
Düşəndə də, ancaq qubar.
Axı niyə inciməyim?
Ürəyimi qovurursan.
Küləyin heç dayanmayır,
Sağa-sola sovurursan.
İncimişəm, səndən Həyat!
Sanki sənə yükəm, çoxam.
Bax, beləcə davam eylə,
Elə bil ki, daha yoxam.
Unudacağam!
Sən elə bilmə ki, unudulmazsan
Səni gülə - gülə unudacağam!
Ehtimal olsa da qayıtmağına,
Yenə bilə - bilə unudacağam!
Nə qədər olsan da xəyallarımda
Ağlımda, fikrimdə, gümanlarımda
Hər gecə yuxumda, röyalarımda
Sənə gələ-gələ unudacağam!
Yada salmayacam, köhnə illəri
Səninlə yaşanan, nələr-nələri
Səndən geri qalan nişanələri
Hər gün silə-silə unudacağam!
Çox çətin olacaq bilirəm bunu
Amma ki, tapacam, mən bir yolunu
Sözümü deyəcəm tutub qolunu:
- "Səni elə-belə unudacağam!"
Nə qədər sevsəm də səni dəlicə
Dolsan da ruhuma lap əməllicə
Qoymaram, sirr qala, ola gizlicə
Salıb dildən-dilə unudacağam!
Dəli-divanə
Dəyişən mən deyil, sən oldun, gülüm,
Mən həmin ürəkdə, həmin candayam.
Axtarsan, arasan, yerimi sorsan,
Mən həmin nömrədə, o ünvandayam.
Getdiyin zaman da çıxıb yadımdan,
Baxmıram o keçən, aya, ilə də.
Qayıtsan, bəlkə də bağışlayaram,
Mən sənin eşqinlə, koram hələ də.
Sənə yarmı deyim, yaramı deyim?
Yarımı almısan, yarımcanam mən.
Dönüşü olmayan yarın yolunu
Səbrlə gözləyən o insanam mən.
İstəyən qınasın, istəyən gülsün,
Mən onun eşqindən, dəli-divanə.
Əvvəllər şeir də oxumazdım heç
İndi şeir yazıram, mən şairanə.
Çox sevmək adamı edirmiş dəli,
Ürəyi zəbt edib, cana dolurmuş.
Hekayə sanırdım, hər oxuyanda,
Sən demə çox sevən - Məcnun olurmuş.
“Ədəbiyyat və incəsənət”
(01.06.2026)
