Aynur İsmayılova,

“Ədəbiyyat və incəsənət” portalının Yaradıcılıq şöbəsi

“Oxucularımızın yaradıcılığı” rubrikasında növbəti təqdim etdiyimiz şeir Gültac Əliyevanındır. “Şah edən də, mat edən də — sən…” adlanır.

Sən ki əzabların qadınısan —

sənə xoşdur məni yandıraraq şam etmək,

yoxluğunla ram etmək…

Belə yazır Gültac Əliyeva. Pis yazmır, deyilmi?

Xoş mütaliələr.

Qadın var — varlığı ilə şah edər,

qadın var — yoxluğu ilə mat edər.

Salam, məni yoxluğu ilə mat edən qadın…

Bir bilsən —

qaranlığın sabaha,

Ayın Günəşə,

səhranın suya olan həsrəti

mənim sənə olan həsrətimin yanında

necə də cılızlaşır.

Bəlkə son qoyasan bu mənasız inadına,

qayıdasan yanıma?

Bax —

otağın tüstüsü,

yatağın süsü,

içimin pası,

qəlbimin səsi

qarışıb bir-birinə…

Yoxsan, dünya yerindədir.

Gəl gör ki, mən necə dayana bilirəm —

dörd divarın, yerin və göyün arasında…

Ehh, nəysə…

yenə danışdım boş-boş.

Sən ki əzabların qadınısan —

sənə xoşdur məni yandıraraq şam etmək,

yoxluğunla ram etmək…

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(15.04.2026)