Ləfxanımın 34 ildən sonra doğma yurdda xoşbəxt günləri
“Ədəbiyyat və incəsənət” portalının Qarabağ təmsilçisi
İllər əvvəl doğma yurdundan ayrı düşən insanların ən böyük arzusu bir gün yenidən həmin torpaqlara qayıtmaq, uşaqlıq xatirələrinin yaşadığı küçələrdən keçmək, doğma evinin yerini görmək olub. Bu gün həmin arzular gerçəkləşir. Xocalıya qayıdan keçmiş məcburi köçkünlər üçün bu torpaqlara atılan hər addım həm böyük sevinc, həm də illərin həsrətini özündə daşıyan duyğulu bir an olur.
Ləfxanım da uzun illərdən sonra doğma Xocalıya qayıdan sakinlərdəndir. Onun həyat hekayəsində Xocalı ilə bağlı xatirələr, ayrılıq illərinin ağrısı və doğma yurda qayıdışın yaratdığı böyük sevinc bir-birinə qarışır.
Ləfxanımın böyük ailəsi var. Valideynləri hazırda Goranboy rayonunun Ağcakənd qəsəbəsində yaşayırlar. Bacılarından biri Xocalı rayonunun Daşbulaq kəndinə köçərək doğma Qarabağda məskunlaşıb. Digər bacı və qardaşları isə Goranboy rayonunda və Bakı şəhərində yaşayırlar. Beləliklə, uzun illər ərzində müxtəlif ünvanlarda yaşayan ailə üzvlərini doğma torpaqlara qayıdış arzusu birləşdirib.
Ləfxanım üçün Xocalıya dönüş yalnız bir ünvana qayıdış deyil. Bu, uşaqlıq illərinə, ailə xatirələrinə, doğma torpağın qoynunda keçən günlərə qayıdışdır. İllər ərzində həsrətlə xatırladığı küçələri, kəndləri və doğma yurdu yenidən görmək onun üçün sözlə ifadəsi çətin olan hisslər yaradıb.
Xocalının bu gün yenidən qurulması və burada həyatın bərpa olunması keçmiş sakinlər üçün xüsusi əhəmiyyət daşıyır. Yeni evlərin, yolların, sosial obyektlərin inşası ilə yanaşı, illər boyu yurd həsrəti ilə yaşayan insanların doğma torpaqlarına qayıtması şəhərin həyatına yeni nəfəs gətirir.
Ləfxanımın ailə hekayəsi də Böyük Qayıdış prosesinin insan talelərindəki əks-sədasını göstərir. Bir vaxtlar müxtəlif yaşayış məntəqələrində məskunlaşmağa məcbur olan ailə üzvləri bu gün doğma Qarabağın müxtəlif ünvanlarında yenidən həyata qovuşurlar.
Xocalıda keçirdiyimiz görüş zamanı Ləfxanımın danışığında illərin həsrəti ilə yanaşı, doğma torpağa qayıtmağın yaratdığı qürur və sevinc də hiss olunurdu. Onun üçün bu gün Xocalıda olmaq sadəcə keçmişi xatırlamaq deyil, həm də gələcəyə baxmaqdır.
Doğma torpağa qayıdışla illər əvvəl yarımçıq qalan həyat hekayələri yenidən yazılır. Xocalının küçələrində doğma sakinlərin səsi eşidilir, ailələr yenidən öz yurdlarında məskunlaşır, həyat öz axarına qayıdır.
Xocalı artıq yalnız keçmişin xatirələrində deyil. Bu gün burada yeni həyat qurulur. Keçmiş sakinlərin qayıdışı ilə şəhərin və kəndlərin həyatına yeni nəfəs gəlir. Ləfxanımın doğma yurduna dönüşü də bu böyük qayıdışın insan taleyindəki ən canlı nümunələrindən biridir.
“Ədəbiyyat və incəsənət”
(25.09.2026)
