Aynur İsmayılova, “Ədəbiyyat və incəsənət”

Bu gün “heç nə düşünməyəcəm” dediyim an, ən çox düşünməməyi düşündüm. Anladım ki, insan beyni hər zaman bir şeylər düşünür. Bəzən bunu hiss etmirik, çünki hər an düşüncələri nəzarət etmək mümkün deyil. Elə anlar olur ki, özün də hiss etmədən özünü başqa hekayələrin mərkəzində görürsən. Beynimiz bir an belə olsa durmur.

Bu gün “heçnə düşünməyəcəm” deyəndə, özümü düşünməmək üçün daha çox düşündüyümü gördüm. Bu an fərqinə vardım ki, önəmli olan düşünməmək deyil, nə düşündüyünü bilməkdir. Düşüncələrimizi durdurmaq mümkün olmasa belə, nəyi düşünəcəyimizi seçmək mümkündür. Çünki seçim etmək bizim haqqımızdır. Bu haqqı başqasına verdiyimizdə isə nə seçim edə, nə də düşündüyümüzü seçə bilirik.

Hər dəfə bir düşüncəni seçmək, onu həyatımızın bir parçası etmək və ya buraxmaq bizim haqqımızdır. Və anlayırsan ki, düşünmək heç vaxt səhv deyil; səhv yalnız onu seçməmək və ya başqasına verməkdir.

Beləliklə, bu gün heçnə düşünməyə çalışmaq yerinə, nə düşündüyümü müşahidə etmək mənim üçün daha böyük bir azadlıqdır. Hiss edirəm ki, düşüncələrimin içində olsam da, onların əsiri deyiləm. Onları seçmək və buraxmaq mənim gücümdədir, və bu güc mənə sakitlik verir.

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(12.02.2026)