Murad Vəlixanov,
"Ədəbiyyat və incəsənət" portalının İncəsənət şöbəsi
Bəzən bir söz bütün bir həyatı ifadə edir. “Bircəciyim” — həm nəvaziş, həm bağlılıq, həm də itirmək qorxusudur. 1986-cı ildə ekranlaşdırılan Bircəciyim məhz bu bir sözün içində gizlənən böyük duyğuların, insan münasibətlərinin və taleyin sınaqlarının hekayəsidir.
Filmin rejissoru Ənvər Əbluc bu ekran əsərində ailə münasibətlərini, sevgi və məsuliyyət anlayışını sadə, amma təsirli bədii dillə təqdim edir. Onun yanaşmasında pafosdan uzaq, həyatın özündən gələn bir səmimiyyət var.
“Bircəciyim” — bu söz filmdə sadəcə müraciət forması deyil. O, bir insanın digərinə olan ən saf hissinin ifadəsidir. Amma bu sevgi hər zaman asan olmur.
Filmdə hadisələr insanların bir-birinə bağlılığı, münasibətlərdəki incə çatlar və gündəlik həyatın gətirdiyi sınaqlar üzərində qurulub. Burada sevgi var, amma bu sevgi ideal deyil — o, həyatın içində yoğrulmuş, bəzən sınanmış, bəzən də yaralanmış sevgidir. Rejissor Ənvər Əbluc filmdə ailə münasibətlərini ön plana çəkir. Ailə — burada həm sığınacaq, həm də sınaq yeridir.
İnsanlar bir-birini sevir, amma eyni zamanda bir-birini incidir. Bəzən deyilməyən sözlər münasibətləri daha çox zədələyir. Bəzən isə sadə bir “bircəciyim” kəlməsi bütün inciklikləri aradan qaldıra bilir.
Film tamaşaçıya belə bir sual verir:
Sevgi yalnız hissdirmi, yoxsa məsuliyyət və fədakarlıq tələb edən bir yolmu? “Bircəciyim” filminin ən güclü tərəfi onun səmimiyyətidir. Burada hər şey həyatidir — dialoqlar, münasibətlər, hisslər.
Personajlar ideal deyil. Onlar səhv edir, tərəddüd edir, bəzən də gec anlayırlar. Amma məhz bu xüsusiyyətlər onları tamaşaçıya yaxın edir. "Bircəciyim" Azərbaycan kinosunda məişət-psixoloji dramın incə nümunələrindən biri kimi yadda qalır. Film böyük hadisələrdən çox, kiçik anların içində gizlənən böyük hissləri göstərir.
Bu ekran əsəri bizə tanış olan həyatı göstərir — bəzən sevincini, bəzən ağrısını. Bəzən insan ən çox sevdiyi insana “bircəciyim” deyir. Amma o sözün arxasında böyük bir məsuliyyət dayanır.
“Bircəciyim” bizə xatırladır:
Sevgi sadəcə demək deyil — onu qorumaq, yaşatmaq və bəzən də uğrunda mübarizə aparmaqdır.
“Ədəbiyyat və incəsənət”
(17.04.2026)


