Murad Vəlixanov,
"Ədəbiyyat və incəsənət" portalının İncəsənət şöbəsi
Bəzən insan həyat boyu bir işarə gözləyir — bir söz, bir xəbər, bir dönüş nöqtəsi. 1986-cı ildə ekranlaşdırılan İşarəni dənizdən gözləyin məhz bu gözləntinin, bu daxili həyəcanın və ümidin kino dilində ifadəsidir.
"İşarənidənizdəngözləyin" filmibarədə danışacağıq.
Filmin rejissoru, aktyor və rejissor kimi tanınan Ceyhun Mirzəyev bu ekran əsərində insanın daxili dünyasını, gözləmə psixologiyasını və taleyin gətirdiyi sınaqları incə bədii üslubla təqdim edir. Filmdə dəniz sadəcə təbiət elementi deyil. O, ümidin, qeyri-müəyyənliyin və zamanın rəmzidir. Dəniz kənarında yaşayan insanlar üçün o, həm həyat mənbəyidir, həm də cavabsız sualların ünvanı.
Burada hər kəs nəyisə gözləyir. Kimisi bir xəbər, kimisi bir insan, kimisi isə həyatını dəyişəcək bir işarə...
Dəniz isə susur. Dalğalar gəlir, gedir, amma cavab vermir. Rejissor Ceyhun Mirzəyev filmdə hadisələri dramatik gərginliklə deyil, daha çox daxili psixoloji vəziyyət üzərindən qurur.
Personajlar danışır, susur, düşünür. Amma onların əsas “hərəkəti” gözləməkdir. Bu gözlənti bəzən ümidlə doludur, bəzən isə insanı tükəndirən bir səssizlikdir.
Film tamaşaçıya belə bir sual ünvanlayır:
İnsan gözlədiyi işarəni tapmasa, yenə də ümid etməyə davam edə bilərmi? “İşarəni dənizdən gözləyin” filmində insan taleyi ilə barışmaq və ya ona qarşı çıxmaq dilemması ön plana çıxır. Bəziləri gözləyir, bəziləri isə artıq gözləməkdən yorulub.
Dəniz isə hər kəs üçün eyni qalır — səssiz, dərin və sirli. Bu səssizlik insanı öz daxilinə yönəldir. Orada isə bəzən ən çətin cavablar gizlənir.
"İşarəni dənizdən gözləyin" filmi Azərbaycan kinosunda fəlsəfi-psixoloji dramın diqqətçəkən nümunələrindən biridir. Film böyük hadisələrdən çox, insanın daxili aləmini, hisslərini və zamanla münasibətini ön plana çəkir.
Bu ekran əsəri tamaşaçını sakitcə izləməyə yox, düşünməyə vadar edir.
Bəzən insan həyat boyu bir işarə gözləyir. Amma o işarə heç vaxt gəlmir.
Bəlkə də məsələ gözləməkdə deyil...
Bəlkə də insan özü o işarəyə çevrilməlidir.
“İşarəni dənizdən gözləyin” bizə bunu xatırladır:
Ümid bəzən dənizdən gəlmir — insanın öz içindən doğur.
“Ədəbiyyat və incəsənət”
(16.04.2026)


