“Adımı çiçəyin adına qoydun” - ŞEİRLƏR Featured

Rate this item
(0 votes)

“Ədəbiyyat və incəsənət” portalının “Ədəbiyyat qəzeti” ilə birgə ƏDƏBİYYATIMIZI SEVDİRƏK layihəsində bu gün sizlərə Azadə Novruzovanın şeirlərini təqdim edirik. 

 

Ovum-ovum ovulub,

Bircə çimdik toz olmuşam.

Gülüm, gəl "Xəlvət"ində

gizlət məni.

Vətən bütövlənəndə

Qatarsan Araz suyuna.

 

*

Yolumun üstündə çiçək bitirdin,

Bütün çiçəklərdən çox sevdim onu.

Adımı çiçəyin adına qoydun,

Çox sevdim adımı, çiçək adında.

 

*

Gördüm darıxıram,

Sarıldım boynuna xatirələrin.

Göyə çəkilmişdi Yerin insafı,

Hörümçək toruna düşmüşdü canım.

Yusifin quyusu gəldi gözümə

Yerdən də, göydən də üzüləndə əl.

Ümid göyərdərmiş, quru dənəni.

Dağıtdım telini şəkillərində,

Öpdüm gözlərindən, gülüşlərindən.

Ümid çoxalırdı,

Dan sökülürdü...

Göy Yerin telini sığallayırdı.

 

*

Bəndi-bərəni bağlama,

Yol ver, yar gəlsin, yar gəlsin.

Qoyma solub, saralmağa,

Yol ver, yar gəlsin, yar gəlsin.

Çıxıb gedirəm dünyadan,

Bilirsən, könlüm sınıqdı,

Sınıq könlümü almağa

Yol ver, yar gəlsin, yar gəlsin.

Yarıma qurban olaram,

Darayıb telin yan gəlsin.

Dəyməsin qara xalına,

Gözləri alam qoy, gəlsin.

Havamı çal, yana-yana,

Zilə qalxma, aşıq qardaş.

Ehmal-ehmal, yavaş-yavaş,

Asta-asta qoy, təb gəlsin.

Mən sevdiyim bir mələkdir,

Yerdə gəzmə, göydə ara.

Günəşdən, Aydan soraqla,

Dolansın göyləri, gəlsin.

Bəndi-bərəni bağlama,

Yol ver, yar gəlsin, yar gəlsin.

Sınıq könlümü almağa

Yol ver, yar gəlsin, yar gəlsin.

 

*

Sən də bilirsənmi?

Hələ də anasının qucağında

            əsir düşən bir qız ağlar

Kor ocağın başında.

Özü açar, özü bükər, kimsə görməz dərdini...

Yağıların daldasında

anasının qucağında əsir düşən bir qız ağlar...

Yaddaşından silə bilmir o gecəni...

Gecə deyər, gündüz ağlar öz dərdini.

Şeytanların yuvasında,

Hörümçək torunda

Qarışqalar, cücülər ağlar ...

Gözümüzdə gillənən yaş tökülər bacasından,

İlimiz on iki ay

göyə açılan ovcuna qar yağar...

Gavır yıxan o yuvanın

Xarabalığında bayquşlar ağlar,

Ümidi ölür o qızın

Qoyma, Allah!

 

*

Xeyirə yozuram səni

Qorxulu yuxular kimi

Suya danışıram səhər

Yuvasını azan bala qarışqalar

Yuvasını gəzib tapa.

Kobud, köntöy, saymaz adam,

Yaxşıya yozuram səni,

Salamı almayan adam.

 

*

Dəymə xatirəmə

Bir insaf eylə,

Ovulub, tökülər,

Çilik-çilikdir.

O da yaralanıb namərd əliylə

İnləyir, yarası təzədir hələ.

Sınıq saxlamazlar

Adətə görə.

"Düşəri düşməzi olur" deyirlər.

Üstünü toz bassa,

Solsan, saralsan,

Səni saxlayacam ölənə kimi

Ay boynu qısılı,

sınıq xatirəm.

Geridə nəyim var?

Bir quru adım,

Bir də dolu sandıq

Xatirələrim...

Bir gün yalınayaq çıxıb gedəndə

Dünya, əziz saxla,

sənə əmanətdir

Xatirələrim...

 

*

Dağıldı sərhədlər

Dirəklər öldü...

Qulağına pıçıldamağa ürək etmədiyim

            hər şey yerbəyer oldu.

Minsifətlər Aya qaçdı,

Ayın kölgəsi yox oldu,

Adəmlə Həvva günahlarını yudular.

 

*

Udur qara torpaq əjdahanı da,

Qarğa da, sərçə də

Bir ömür yaşar.

Kiminsə ömrünü kəssə də kimsə

O ömrü ömrünə calaya bilmir.

Var-dövlət çoxalıb başdan aşsa da,

Ömür başdan aşmır,

Bir yumaq misalı

Başa açılır.

Yumağım heç ələ gəlmir, İlahi.

Ayağı başına yaman dolaşıb.

Əl at, düyünləri aça bilmirəm.

Gedirəm, sonuma çata bilmirəm.

 

*

Quş görmüşəm yuxumda...

Danışsam, yozan olar?

Bir çimir almamışdım,

Gəldi şirin yuxuma...

Dolandı, cövlan etdi,

tapammadı yuvasın..

Çırpınırdı zavallı...

Düşmüşdi biçarə quş

Taleyin tərs əlinə.

İtirmişdi yuvasın,

Yuvasında balasın...

Bir nainsaf kəsmişdi ağacları gecəli.

Dünyanın faniliyin kim anlamış,

Kim bilmiş?

Quş ağlının kəsdiyin

Kəsməmiş insan ağlı.

Xəlvətdə, aşkarada

kəsəndə ağacları,

Özünə ev tikəndə

Bu adam bilməmiş ki?

Yıxır quşların evin...

 

*

Götür apar məni, hara istəsən,

Təki dərdlərimdən aralı düşüm.

İtim ilim-ilim, tapan olmasın,

Ta mən itiyimi tapana kimi.

Nə ahım yetişir, nə də fəryadım,

Gecəli gündüzlü, ha yol gedirəm.

Dağ aşsam, çay keçsəm,

Nə dərdim olar?

Eləcə düzəngah uzanıb gedir.

Girəvə gəzirəm, qaçım əlindən,

Yayınım gözündən taleyin, bəxtin.

Axtaran tapmasın,

Ya qeybə çəkilim, ya daşa dönüm,

Ta mən itiyimi tapana kimi.

 

*

Dost hanı, yar hanı?

Dərd çəkən ortada, dərd verən hanı?

Allah, mələkləri soraqlayıram.

Can verən ortada, can alan hanı?

Min sual eylədim,

Bir cavab aldım.

Çəkil bir hücrəyə,

Yorma yolları.

Axtaran tapmayıb,

İstəyən alıb

Allahın yanında

axtardıqların.

 

*

Necə xoşbəxt olum...

Sən gülməyəndə.

Sevinə bilim...

Beş barmağım qızıla dönsə,

Bal tökülsə dilimdən

Canım necə əziz olar?

Həyat necə şirin olar?

Sən olmayanda...

 

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(10.07.2024)