Nərgiz Mustafayeva, Gəncə.

“Ədəbiyyat və incəsənət”

İkinci Dünya Müharibəsi bəşər tarixinin ən qanlı səhifələrindən biri olsa da, Azərbaycan xalqı üçün həm də bir qürur mənbəyidir. 1941-1945-ci illərdə “Hər şey cəbhə üçün, hər şey qələbə üçün!” şüarı təkcə bir çağırış deyil, hər bir azərbaycanlının həyat amalına çevrilmişdi.

Azərbaycanın bu müharibədəki rolu həm ön, həm də arxa cəbhədə həlledici xarakter daşıyırdı. Rəsmi statistikaya və tarixi faktlara nəzər salsaq, mənzərənin əzəmətini görə bilərik:

Azərbaycandan cəbhəyə 600 mindən çox oğul və qız yollanmışdır. Onların yarısı - təxminən 300 mini döyüş meydanlarından geri qayıtmamış, şəhidlik zirvəsinə ucalmış və ya itkin düşmüşdür.

Göstərdikləri misilsiz şücaətə görə 170 mindən çox həmyerlimiz orden və medallarla təltif edilmiş, 120-dən çox qəhrəmanımız isə “Sovet İttifaqı Qəhrəmanı” adına layiq görülmüşdür.

Müharibə illərində SSRİ-də istehsal olunan neftin 70%-dən çoxu, benzinin isə 80%-i məhz Bakının payına düşürdü. Marşal Jukovun dediyi kimi: “Bakı neftçiləri cəbhəyə nə qədər lazım idisə, o qədər də yanacaq verirdilər”.

​         Müharibənin statistik rəqəmləri arxasında hər bir ailənin öz qəhrəmanlıq hekayəsi dayanır. Mənim üçün bu qələbənin canlı simvolu babam Hənifəyev İslam Qənbər oğludur (1924–1992).

​1924-cü ildə Gəncə şəhərində (keçmiş Kirovabad şəhərində) anadan olan babam, 1942-ci ilin dekabrında - gəncliyinin ən parlaq çağında cəbhəyə yollanmışdır. O, 353-cü atıcı alayın tərkibində düşmənə qarşı mərdliklə vuruşmuş, ağır döyüşlərdə yaralansa da, sarsılmaz iradə nümayiş etdirmişdir.

​         Onun göstərdiyi rəşadət dövlət tərəfindən yüksək qiymətləndirilmiş və babam “I dərəcəli Vətən Müharibəsi Ordeni” başda olmaqla, bir çox medallarla təltif edilmişdir. O, “Qələbənin 20 illiyi”, “Qələbənin 40 illiyi” yubileylərini, “Silahlı Qüvvələrin 50 illiyi” və “Silahlı Qüvvələrin 70 illiyi” fəxri medallarla layiq görülmüşdür.

 9 May sadəcə təqvimdə bir tarix deyil; bu, İslam babam kimi minlərlə insanın canı və qanı hesabına qazanılmış sülhün bayramıdır. Bu gün biz Gəncədə, azad Azərbaycanda rahat nəfəs alırıqsa, bunu həmin o mərd nəsillərə borcluyuq. Onların xatirəsi hər birimizin qəlbində əbədi yaşayacaqdır.

“Ədəbiyyat və incəsənət”

(08.05.2026)