“Ədəbiyyat və incəsənət” portalı ilə “Ulduz” jurnalının Biri ikisində layihəsində bu gün sizlərə Nargilə Yusifqızının şeirləri təqdim ediləcək.
Layihə ən gözəl ədəbi nümunələrin təbliğinə hesablanıb.
Nargilə YUSİFQIZI
QADIN
Bir əli beşikdə, bir əli haqda,
Dünyanı eşq ilə yoğuran insan.
Zərif bir çiçəkdir qarlı budaqda,
Fırtına qopanda dağtək dayanan.
Gözünün yaşıyla sönər yanğınlar,
Baxışı bir ömrün bəxti, çırağı.
Onun ürəyinə dənizlər sığar,
Nəfəsi – baharın yaşıl növrağı.
Dizinin üstündə kainat yatır,
Səbri – keçilməyən polad bir hasar.
O, bəşər ruhuna mənəviyyatdır,
Hər zərif addımı bir tarix yazar.
Nə sükutu aciz, nə sözü hədər,
Nələrə qatlanar, nələri aşar…
Dünya ondan keçir ta sona qədər,
Dünya bir Qadının qəlbində yaşar!
EY ŞƏHİD
Göy üzü buludlu, ürəklər qubar,
Sən elə ucaldın, çatmaz sənə qar.
Torpağa düşəndə canın, ey şəhid,
Vətən torpağından boy atdı bahar.
Nə ana fəryadı, nə göz yaşıdır,
Bu, bir qəhrəmanın qanlı yasıdır.
Məzarın daş deyil, uca bir zirvə,
Başdaşın millətin şərəf daşıdır.
Sən ölmədin, dostum, bizə can verdin,
Yatmış vicdanlara həyəcan verdin.
Al qanın qarışdı bayraq rənginə,
Sən öz adın ilə bizə şan verdin.
Ruhun şad olsun ki, azaddır vətən,
Gül açır can qurban verdiyin çəmən.
Tarixlər yazacaq sənin adını,
Ey Vətən eşqiylə kəfən geyinən!
SƏNİN SEVGİN
Sənin sevgin –
Heç bir xəritədə olmayan bir şəhər kimidir,
Küçələrinə hələ ayaq izi düşməmiş
Pəncərələrində ay işığı mürgüləyən...
Mən o şəhərin ilk sakiniydim
Ruhumun künc-bucağında gizlətdiyim
Cırılmış ümidləri sənin gülüşünlə yamadım.
Baxışların...
Bir payız axşamı dənizə düşən son şüatək,
Həm isidir, həm də dərindəki soyuğu oyadır.
Sən danışanda sözlərin havada asılı qalmır,
Gəlib qəlbimdəki boşluqlara çiçək toxumu kimi səpilir.
İndi içimdə bütöv bir bağça boy atır –
Hər yarpağı sənin adını pıçıldayır.
Biz iki fərqli zamanın kəsişən nöqtəsiyik,
Sən gələcəksən, mən isə bir az keçmiş...
Amma əllərimi tutanda zamanın nəbzi dayanır,
Sanki dünya bir anlıq nəfəsini içəri çəkir,
Və kainat, sadəcə, ikimizdən ibarət olur.
Sevgi –
Bəzən dəniz qədər səs-küylü,
Bəzən isə bir damla şeh qədər sükutludur.
Mən səni o sükutda sevdim,
Sözlərin bitdiyi,
Ruhun başladığı yerdə...
“Ədəbiyyat və incəsənət”
(13.08.2026)
